ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ ΤΩN ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ
Νοσοκόμε!
Για τον Θεό, νοσοκόμε!
Νοσοκόμε!
Γλυκέ μου, τι συμβαίνει;
Ο κάθε άσχετος νομίζει ότι ξέρει τι είναι πόλεμος.
Ειδικά αυτοί που δεν πολέμησαν ποτέ.
Τα πράγματα είναι απλά:
Καλοί και κακοί, ήρωες και δειλοί.
Υπάρχουν ένα σωρό απ’όλους αυτούς.
Συνήθως, δεν είναι όπως νομίζουμε ότι είναι.
Πού είναι;
Πού πήγε; Πού είναι;
Κύριε Μπράντλεϊ;
Είστε καλά;
- Πού είναι; - Πού είναι, ποιος;
Πού είναι; Πού πήγε; Πού είναι;
Περιμένετε εδώ, εντάξει;
Θα φωνάξω ασθενοφόρο. Θα γίνετε καλά.
Πού είναι;
Οι περισσότεροι στρατιώτες δε λένε τι συνέβη εκεί πέρα.
Ίσως γιατί ακόμη, προσπαθούν να ξεχάσουν.
Σίγουρα δεν θεωρούν τους εαυτούς τους "ήρωες".
Πέθαναν χωρίς δόξα.
Δεν τους έβγαλαν ούτε μια φωτογραφία.
Μόνο οι κολλητοί τους ξέρουν πόσο ήρωες ήταν.
Λέω στους δικούς τους ότι πέθαναν για την πατρίδα.
Αλλά δεν ξέρω αν ήταν έτσι.
Ένα σωρό φωτογραφίες τραβήχτηκαν τότε...
...αλλά κανείς δεν ήθελε να τις δει.
Αυτά που ζούμε στον πόλεμο...
...αυτή η βία, είναι απίστευτη.
Αλλά πρέπει να βρούμε ένα νόημα.
Για να γίνει αυτό, πρέπει να βρεθεί μια απλή εξήγηση...
...και λίγες κουβέντες.
Το φιλμ καταστράφηκε.
Δεν ξέρω. Αυτό εδώ δείχνει εντάξει.
Κι αν μιλάμε για φωτογραφίες...
Με την κατάλληλη φωτογραφία, κερδίζεις ή χάνεις έναν πόλεμο.
Αξίζει να τη δεις αυτήν.
Σκέψου το Βιετνάμ.
Η εικόνα του Βιετναμέζου αξιωματούχου...
...που τινάζει στον αέρα τα μυαλά εκείνου του τύπου!
Μπαμ! Αυτό ήταν!
O πόλεμος χάθηκε.
Ο στρατός παρέμενε και παρίστανε ότι πολεμούσε.
Έβγαλαν ένα σωρό φωτογραφίες εκείνη την ημέρα. Καμιά άλλη δεν εντυπωσίασε.
Ακούγεται γελοίο, αλλά έτσι έγινε.
Η χώρα μας χρεοκόπησε.
Ο κόσμος σάρκαζε, αντιδρώντας στον πόλεμο.
- Θεέ μου, να ο Χάρλον! - Πού;
Αυτός που υψώνει τη σημαία, είναι ο αδερφός σου.
Μαμά, το μόνο που φαίνεται είναι ένας πισινός!
Δικός του είναι! Δεν ξέρω εγώ, που του άλλαζα τις πάνες;
Αυτός είναι! Φώναξε τον πατέρα σου.
Μπαμπά, η μαμά είδε τον κώλο του Χάρλον στην εφημερίδα!
Πρόσεξε πώς μιλάς, μικρέ!
Ευχαριστώ.
Μια φωτογραφία, από μόνη της, άλλαξε τα πάντα.
Είναι πρωτοσέλιδο παντού!
Σ'όλες τις εφημερίδες και όλα τα φύλλα εξαντλήθηκαν.
Πρέπει να το αξιοποιήσουμε.
Νοσοκόμε!
- Θα πάω να τον φέρω. - Όχι, μη.
Ίγκι, πρέπει να πάω.
Έχω θεωρία: Όποιος χρειάζεται ιατρική βοήθεια, να’ρθει αυτός!
Σκάσε και σύρσου ως εδώ, βαριεστημένε μαλάκα!
Μόλις σβήσει η φωτοβολίδα.
Θα’ρθω μαζί σου.
- Θα μ’αφήσεις μόνο εδώ; - Θα γυρίσω αμέσως.
Εσύ καθάρισε μερικούς. Πρέπει να πάω.
Θεέ μου.
Εντάξει, ηρέμησε.
Μην τ’αγγίζεις.
Πάρ’τα χέρια σου. Θα το κάνω εγώ, εντάξει; Μην κοιτάς.
Το κεφάλι σου πίσω. Τα μάτια σου σ’εμένα.
Κοίταζε εμένα. Θα το φροντίσω εγώ.
Θα σου βάλω επίδεσμο. Θα γίνεις μια χαρά.
Θα σε πάω κάτω, εντάξει;
Άκουσε με, θα γίνεις καλά.
Εντάξει είσαι.
Θα σε φροντίσω εγώ.
Πίεσέ το εδώ. Βάλ’τα χέρια σου από πάνω και πίεσέ το.
Το κεφάλι πίσω. Βαθιές ανάσες.
Να κοιτάς εμένα, εντάξει; Να κοιτάς μόνο...
Γιατρέ.
Βοήθησέ με.
Πώς νιώθεις τώρα;
Με ανακούφισε.
Καλά.
Θα φέρω φορείο να σε πάω ως κάτω. Έρχομαι αμέσως.
Μια χαρά είμαι.
Τράβα να βοηθήσεις κανέναν πληγωμένο.
Εντάξει. Κουράγιο.
- Πού πήγε; - Ποιος;
- Αυτός που ήταν εδώ. Πού πήγε; - Μάλλον ήρθες σε λάθος λακκούβα.
Δεν ήρθα λάθος. Εδώ ήταν, πού στο διάολο πήγε;
Ίγκι!
Σκάσε! Θες ν’αρχίσουν να μας ρίχνουν όλοι οι Γιαπωνέζοι ταυτόχρονα;
Ίγκι!
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΤΑΡΑΟΥΑ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1944
Να πάρει.
Θέλουν ν’ανεβούμε σ’αυτό;
Ή σε κάτι παρόμοιο!
Πού λες ότι μας στέλνουνε;
Νομίζω στην έρημο, Φράνκλιν.
Εντελώς παράλογο μου φαίνεται.
Την ξέρεις τη λογική του στρατού!
Μας εκπαιδεύουν για την έρημο πάνω σ’ένα ηφαίστειο!
Τώρα μου κάνεις πλάκα.
Χάρλον, τους άντρες σου δεξιά. Προσοχή στους Βεδουίνους.
- Τι είναι οι Βεδουίνοι; - Αυτοί με τις καμήλες.
Χριστούλη μου, τότε σίγουρα μας πάνε στην έρημο.
Το’βαλες δεξιά, αλλά αν η σφαίρα σου’ρθει απ’τ’αριστερά;
Πώς θα’ρθει απ’τ’αριστερά; Υπάρχουν αριστερόχειρες Γιαπωνέζοι;
Αυτό έχει τόση λογική, όσο το να κάνεις μπάνιο με τις αρβύλες.
Δεν ξέρεις, καν, γιατί το φοράς δεξιά, ε;
Κι αν δε σου πω, σημαίνει ότι δεν ξέρω;
Γιατί έτσι το φοράει κι ο Μάικ.
Θα ρωτήσω αυτόν.
- Κουρεύεις μαλλιά στην πατρίδα; - Λιγάκι.
Θα γίνεις μπαρμπέρης, "Γιατρέ";
Όχι, απλά εκπαιδεύτηκα λίγο.
- Σε σχολή κομμωτικής; - Όχι.
Να μαντέψω; Κερδίζει ο Χέις.
Αρχηγέ, μιας και δε σκότωσα εγώ τον "Καθιστό Ταύρο"...
...μήπως να πάψεις να με τιμωρείς γι’αυτό;
Αυτός ήταν από άλλη φυλή. Εμείς, οι Πίμας, συμμαχήσαμε με τους λευκούς.
- Σωστή επιλογή. - Πολύ σωστή.
Ναι. Σιγά το όφελος!
Καλή τύχη, παιδιά.
Καληνύχτα, Λίντμπεργκ.
Κουρεύει μαλλιά σε πτώματα.
Ως κι εγώ το’ξερα αυτό.
- Ποιος παίζει; - Εγώ.
Είναι καλό που δεν κουνιούνται, άμα τους κουρεύεις.
Κάτι είναι κι αυτό.
Ξέρεις τι σκεφτόμουνα;
Μας είπαν να’μαστε δυο στρατιώτες μαζί...
...και θεωρώ ότι, εσύ κι εγώ θα τα πάμε καλά.
Από πού το συμπέρανες;
Να, έχουμε πολλά κοινά.
Γιατί κουρεύεις πτώματα;
Για να δουλέψω σε γραφείο κηδειών.
Αυτό λες σ’όλους;
Διάλεξες τους πεζοναύτες γιατί έχουν την καλύτερη στολή;
Για να γίνεις ήρωας, πρέπει να μοιάζεις με ήρωα.
Βαλέδες.
Ντάμες.
Γαμώ το!
Κάνεις τίποτ’άλλο εδώ, εκτός απ’το να παίζεις χαρτιά, Αρχηγέ;
Λοιπόν, για ακούστε με, αποτυχημένοι πεζοναύτες.
Θα εκπαιδευτούμε στη μετάβαση, άρα δε θα μείνουμε σ’αυτό εδώ το νησί.
Τέλεια.
Όποιος δεν πήρε "Γραπτή Άδεια για Μαλακία"...
...να πάει να του την υπογράψουν άμεσα, αλλιώς δε φεύγει.
- Η δικιά μου υπογράφτηκε. - Και τη δικιά μου, την εγκρίνανε.
Για δε μου το’πατε νωρίτερα;
Σκάσε, Φράνκλιν. Δε θα τα λέω δυο φορές, ειδικά για σένα.
Δεν ήξερα ότι θέλει άδεια, για να τραβήξω μια μαλακία.
Εγώ άκουσα, ότι τελειώσανε τα έντυπα.
Κανείς σας δε μου λέει τίποτα. Μπράβο σας, ρε παιδιά.
Τρέχα στον υπεύθυνο με τα έντυπα. Μπορεί να περίσσεψε κανένα.
- Άσε τα τσιγάρα, παίζω εγώ στη θέση σου. - Ευχαριστώ, ρε Μάικ.
Άκου, άμα σε πει "ηλίθιο", μην κωλώσεις, εντάξει;
Και μη φύγεις, άμα δεν στην υπογράψει.
- Θα στο χρωστάω, λοχία. - Μην το συζητάς.
Τι έπαθαν τα μαλλιά σου, Ρέινι;
Μοιάζεις με πτώμα!
Τρία σημεία επαφής με το σκοινί, συνέχεια.
Άλλοι τέσσερις. Κατεβείτε.
Εμπρός, κουνηθείτε!
Οι επόμενοι τέσσερις. Κατεβείτε!
Να κοιτάς τον από κάτω σου. Μόνο αυτόν να κοιτάς.
"Γιατρέ", κοίτα με.
Να έχετε τρία σημεία.
Είδες; Εύκολο είναι!
Ένα βήμα κάθε φορά και να κρατάς γερά το σκοινί.
Πάντα να’χεις τρία σημεία επαφής με το σκοινί.
- Τον έπιασα. - Βγάλτε τον απ’το νερό.
Βοήθησέ με.
Μην ανησυχείς γι’αυτόν, Γιατρέ.
Θα επιβιώσει.
Ο στόχος μας, η Νήσος Χ...
είναι ένας άθλιος, βρωμερός βράχος που τον λένε Ίβο Τζίμα.
Σημαίνει "Νησί από Θειάφι", οπότε, έτσι εξηγείται και η βρώμα.
Προσωπικά μου θυμίζει καμένο χοιρινό παϊδάκι.
Μετά από είκοσι μέρες βομβαρδισμούς, δε θα βρείτε ούτε χορταράκι, ούτε κλαδί.
Αλλά και πριν, δεν ήταν κάνα ωραίο νησί.
Λοχαγέ;
Είναι πεντέμισι μίλια μήκος και δυόμισι πλάτος.
Έχει κι ένα εξόγκωμα γης. Το βουνό Σουριμπάτσι.
Στους χάρτες σας, το νησί εικονίζεται λευκό.
Δεν έμεινε και πολύ άσπρο.
Τα μαύρα σημεία σηματοδοτούν γνωστές θέσεις του εχθρού.
Παραθαλάσσια αμυντικά, θέσεις πυροβόλων...
...ορύγματα, χαρακώματα, αντιαρματικά...
...μυδραλιοβόλα, φυλάκια, πολυβολεία κι υπόγεια οχυρά.
Δεν εντοπίστηκαν στρατώνες ή άλλου είδους καταφύγια.
Πολύ σωστά.
Κι ακόμη, δεν γνωρίζουμε το γιατί.
Δεν είναι ασήμαντο νησί γι’αυτούς.
Δεν είναι σαν το Τάραουα, το Γκουάμ, το Τίνιαν ή το Σαϊπάν.
Είναι γιαπωνέζικη γη, ιερός τόπος.
Δώδεκα χιλιάδες Γιαπωνέζοι σε οκτώ τετραγωνικά μίλια.
Δε θα παραδοθούν εύκολα, κύριοι.
Εκτός κι αν, τους πείσουμε εμείς.
Το 28ο Σύνταγμα θ’αποβιβαστεί στη Γκριν Μπιτς.
Ο 8ος λόχος πυρομαχικών, θα φτάσει εδώ γι’ανεφοδιασμό.
Τα βαριά όπλα στο Σουριμπάτσι είναι πρόβλημα. Χτυπούν κάθε σημείο.
Θα’μαστε ευάλωτοι μέχρι να τα καταστρέψουμε. Να ο στόχος μας.
Διασχίζουμε το νησί, δεξιά στους πρόποδες, του κόβουμε το κεφάλι.
Και καταλαμβάνουμε το βουνό. Και μαζί τον βαρύ οπλισμό τους.
Σαν να τους βγάζουμε τα μάτια.
Πάω μπροστά. Ακολουθήστε με.
Να δείξουμε τι θα πει "πεζοναύτης".
Πετάξτε σε σχηματισμό πολύ κοντά στα πλοία.
Άνθρωπος στη θάλασσα, στ’αριστερά.
Τον βλέπετε;
- Πετάξτε μου ένα σκοινί. - Να’τος.
- Που είναι; - Πρόσεχε.
Η Χαβάη είναι προς τα’κει!
Συνέχισε να κολυμπάς, φίλε, θα σε μαζέψουμε επιστρέφοντας.
Υπομονή, θα σου κατεβάσουν μια σχεδία.
Δε θα σταματήσει.
Τι;
Κανένα απ’τα πλοία. Δε γίνεται.
Κατά τα άλλα, "Κανείς αβοήθητος στη μάχη".
- Κύριε. - Πέρασε.
Πρέπει να κάνω κάποιες αλλαγές. Προάγεσαι σε...
Αρχιλοχία.
- Ευχαριστώ, κύριε. Τιμή μου. - Χαίρομαι.
Μόνο που, είπα στους άντρες μου ότι θα επιβιώσουν ως το τέλος.
Παριστάνεις τον Τζέιμς Κάγκνεϊ; Γιατί έχω δει και καλύτερους.
Θα συνεχίσω την εκπαίδευση, λοιπόν.
Είσαι έμπειρος στρατιώτης. Δε χρειάζεται ν’αποδείξεις τίποτε.
Όχι, κύριε.
Δεν είσαι ο καλύτερος λοχίας. Είσαι ο καλύτερος απ’όσους ζουν.
- Κι ο Μπλοκ είναι άξιος. - Μάλιστα, κύριε, είναι.
Οι άντρες τον ξέρουν, μπορεί ν’αναλάβει αυτός.
Ξέρεις, σκέφτηκα πολύ πριν σε προάγω.
Ως αρχιλοχίας δεν θα’σαι πια, στον κίνδυνο μιας μάχης.
Τους έδωσα τον λόγο μου, κύριε.
Είπα ότι θα τους ξαναπάω στις μανάδες τους, άρα...
...είπα ψέματα στους μισούς. Να κοροϊδέψω και τους υπόλοιπους;
Πόσο ικανοί είναι οι άντρες σου;
Πολύ ικανοί.
Εκτός απ’τον Γκανιόν.
Α, ο ηθοποιός μας;
Καλό παιδί, αλλά δεν κάνει...
...για την πρώτη γραμμή.
Τότε, θα τον κάνω αγγελιαφόρο.
Εντάξει. Ευχαριστώ, κύριε.
Και τώρα, στρίβε από’δω.
Άκουσες τα ευχάριστα, Γιατρέ; Αποβιβαζόμαστε απ’τους πρώτους.
Αν το ξανακάνετε, θα σας πλακώσω.
Γαμημένα ντόμινο!
Ίγκι, άκουσες ποτέ κάτι που να το θεωρείς δυσάρεστο;
Οι πρώτοι που αποβιβαζόμαστε, Γιατρέ.
Άρα δε θα κατεβούμε με τα σκοινιά απ’το πλοίο.
Μας φορτώνουν και μας πάνε στην ακτή.
Πολύ ευχάριστα νέα.
Είδες, τι σου’λεγα;
Τι συμβαίνει;
Κοίτα.
Τους σκοτώνουμε. Τους αφανίζουμε, Γιατρέ.
Είπατε ότι θα τους σφυροκοπάτε επί δέκα μέρες.
Τώρα μου λέτε, τρεις μέρες το πολύ;
Δε με νοιάζει! Αν οι άντρες μου αποβιβαστούν πριν τις δέκα μέρες...
...τότε θα τους πάμε στις μανάδες τους σε κομμάτια!
Ναι, ξέρω καλά το γιατί.
Γιατί όλοι οι αξιωματικοί με τα παράσημα στο στήθος...
...θέλουν να μας αφήσουν εδώ, και να’ναι παρόντες στην Ιαπωνία...
...όταν η Ιαπωνία παραδοθεί.
Για να περηφανεύονται ότι αυτοί συλλάβανε τον Αυτοκράτορα.
Δε θα φτάσετε στην Ιαπωνία, αν δεν καταλάβουμε αυτό το κωλόνησο.
Οι κιτρινιάρηδες κρύβονται στο χώμα.
Το εκτιμώ, Τζιμ. Τρεις μέρες και να’μαι κι ευχαριστημένος!
Να σου ακονίσω μαχαίρι ή ξιφολόγχη;
Όχι, δε χρειάζεται.
- Ν’ακονίσω μαχαίρι ή ξιφολόγχη; - Ίγκι, παράτα με, εντάξει;
Παιδιά, εσείς; Μαχαίρι; Ξιφολόγχη; Κλωτσιά στον κώλο;
Εσύ, Γιατρέ; Να σου ακονίσω το μαχαίρι;
Το ακόνισες, ήδη, τρεις φορές!
Να δω μήπως το στένεψα πολύ;
Είσαι καλός άνθρωπος, Γιατρέ.
- Γιατρέ. - Ναι;
Πάνω στο νησί, μην κουνάς και πολύ αυτό το κουτί με τα φάρμακα.
Οι σκοπευτές έμαθαν να τα εντοπίζουν.
Γιατί ξέρουν ότι άμα "φάνε" τον νοσοκόμο...
...άλλοι δώδεκα πεζοναύτες θα πεθάνουν αβοήθητοι. Εντάξει;
Εντάξει, Μάικ.
Ναι, άσ’το εκεί.
- Κλείσ’την πόρτα, επιτέλους. - Ναι, έτσι δε θα βρωμάει πια!
Η γκόμενά σου, Αρχηγέ;
Σίγουρα θα’ναι μια ωραία Ινδιάνα.
Σίγουρα σου λείπει κι αυτή, και η μικρή σκηνή σου.
Καλωσορίζουμε όλους τους πεζοναύτες στο Ίβο Τζίμα.
Έχουμε πολύ καιρό...
Τέτοια κάνουν στους αιχμάλωτους...
...τουλάχιστον, στους πιο τυχερούς.
Χριστέ μου!
Στη θέση σας, γελαδάρηδες, δε θα παραδινόμουν στους Γιαπωνέζους.
Καημένοι πεζοναύτες, μακριά απ’τα σπίτια σας, χωρίς λόγο.
Σκεφτείτε τις κοπέλες σας που σας περιμένουν.
Νομίζετε ότι μένουν σπίτι τα βράδια;
Με ποιον να βγήκαν απόψε;
Θα τον αφήσει να τη φιλήσει; Να την παρηγορήσει στην κηδεία σας;
Λίγη νοσταλγική μουσική, για να θυμηθείτε τα κορίτσια σας...
...που τους λείπετε τόσο.
Αυτά προς το παρόν. Τα λέμε πάλι αύριο βράδυ.
Κουνηθείτε.
Σκαρφαλώστε στο οχύρωμα.
Πάμε.
- Ο δεύτερος λόχος; - Δε τον βλέπω.
- Πρώτος λόχος, προχωρήστε. - Βρωμάει εδώ.
Αφήστε τα σακίδιά σας.
Όλα καλά.
Κάνατε τη γυμναστική σας τόσην ώρα;
Χάθηκε! Εκατό αποβατικά πάνε στην ακτή κι αυτός έχασε τον δρόμο!
Ευτυχώς τα καταφέραμε. Χριστέ μου, τι πλήθος!
Ξέρει κανείς, γιατί δεν ρίχνουν;
Μου τη δίνει στα νεύρα.
Ίσως σκοτώθηκαν όλοι.
Τι λες εσύ, Γιατρέ;
Λες να σκοτώθηκαν όλοι;
Μάικ, πάρε έξι άντρες και φέρτε αυτό τ’όπλο στην ακτή.
Δεύτερη διμοιρία, προχωρήστε. Προσεκτικά. Εμπρός!
Κουνηθείτε, γρήγορα!
Πίσω.
Στην παραλία.
Ρίξε δεξιά.
Νοσοκόμε.
Θα δέσω το χέρι σου και θα σου κάνω παυσίπονη ένεση.
Γρήγορα, μακριά απ’την ακτή.
Σκάψε.
Γρήγορα.
Έχεις κοπέλα, πεζοναύτη;
Τότε, βόηθα με, για να την ξαναδείς.
Πρέπει να πιέσεις την πληγή.
- Βλέπεις τίποτα; - Τίποτα.
Από πού έρχονται τα πυρά;
Πού κρύβονται;
Μόλις δείτε τη λάμψη, ρίχτε!
Ευθεία μπροστά, αφανίστε το οχυρό.
Είσαι πάνω.
Τρίτος λόχος, μπροστά.
Πού να βρίσκονται, κύριε;
Στ’αριστερά, πολυβολείο. Λοχία!
Λοχία, νομίζω ότι μπορώ να τους εξολοθρεύσω.
Εντάξει, πήγαινε.
Πάρ’αυτές. Έλεγξε τ’όπλο σου.
Φύγε! Καλύψτε τον!
Φύγαμε!
Κάτω, κάτω.
- Δεν έμεινε κανένας. - Μπράβο σου.
- Είπες ότι είμαστε ασφαλείς. - Ήμασταν!
Άρα δεν μας ρίχνουν από’κει.
Λίντμπεργκ.
Κάψ'το!
Θα σε καλύπτω εγώ, Παγωμένε. Τι κάλυψη εννοείς;
Ένα σωρό στρατιώτες πυροβολούν ήδη.
Μια σφαίρα πάνω μου κι αυτό θα σκάσει σαν πυροτέχνημα.
Στρέψατε αλλού τα πυρά.
Αυτό είναι μάχη;
Κανονικό σφαγείο!
Νοσοκόμε.
Χριστέ μου!
Φέρτε πολυβόλο εδώ πάνω, τώρα!
Αγγελιαφόρε.
Πες στα τανκς να’ρθουν εδώ.
Πρόσεχε στ’αριστερά σου.
Πάμε χωρίς τα τανκς.
Προχωρήστε.
Ίγκι, σήκωσέ το απ’τη μεριά σου, θα πέσει απ’το φορείο.
Εντάξει, Γιατρέ.
Πυρά.
Πάμε, πάμε.
Καλύψτε τους.
Προχωράτε.
Φέρτε αυτό τ’όχημα στην παραλία.
Γρήγορα.
Μετά η σειρά σου, φίλε, να σε πάρουμε από’δω.
Έχω ευχάριστα νέα.
Μόνο αν ζεις στο στρατόπεδο Τάραουα, γιατί εκεί πάμε.
Όχι εμείς οι δυο!
Ο λοχαγός Σέβερανς με ρώτησε ποιοι είναι στη φωτογραφία κι ούτε θυμάμαι.
Ήταν ο Μάικ, ο Γιατρός, ο Φράνκλιν, εγώ, ο Χανκ Χάνσεν...
...αλλά, μόλις τώρα θυμήθηκα ότι ήσουν κι εσύ.
Εγώ δεν ήμουν.
Φυσικά και ήσουν.
Ούτε ο Χανκ. Ήταν στην πρώτη σημαία. Ο Χάρλον σήκωσε αυτήν.
Ανάθεμα! Είπα ότι ήταν κι ο Χανκ.
Αφού δεν ήσουν παρών, εξυπνάκια, πώς ξέρεις για τον Χάρλον;
- Είπες ότι ήμουν κι εγώ; - Όχι, αφού τώρα σε θυμήθηκα.
Ωραία. Μην τους πεις τίποτε.
Ξέρουν ότι ήταν και κάποιος άλλος, φαίνεται στη φωτογραφία.
- Πες κάποιον που’χει πεθάνει. - Δε θέλουν ένα πτώμα...
...ηλίθιε Ινδιάνε, αλλά να μας στείλουν σπίτια μας.
Άκουσες τι σου είπα;
Δεν ήμουν εκεί. Το άκουσες;
Εντάξει. Ηρέμησε.
- Δεν φεύγω από’δω. - Μη φύγεις.
ΕΝΙΟΥΕΤΟΚ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1945
Ποιος το ζήτησε αυτό;
Εγώ, κύριε.
Σκότωσες κάνα τσούρμο κιτρινιάρηδες με τα χέρια σου;
Γιατί αν είναι να δώσω τη θέση μου σ’έναν ήρωα...
...ελπίζω να’χει κάνει μεγάλο κατόρθωμα.
Όχι, κύριε.
Απόλαυσε τη δόξα, γιατί θα σ’έχουν ξεχάσει σε λίγο καιρό.
Ο 6ος στρατιώτης, ποιος ήταν;
Λυπάμαι, δε θυμάμαι.
Κρίμα, γιατί είπα στον ταγματάρχη ότι ήξερες ποιος ήταν.
Το να μην ξέρεις δείχνει ότι, ίσως δεν ήσουν ούτε εσύ εκεί.
Και για να μη γίνουμε όλοι ρεζίλι, μόλις προσγειωθείς...
...θα σε ξαναστείλουν στην Οκινάουα, να βρεις τους φίλους σου.
Οπότε, σταμάτα να λες ψέματα.
Πες μου τ’όνομά του.
Κάντε στην άκρη! Στην άκρη!
Πού διάολο, είν’αυτό το κάθαρμα; Χέις;
Ινδιάνε, τσακίσου έλα εδώ. Με ντρόπιασες, ότι δεν ξέρω...
...τι κάνουν οι άντρες μου με μια σημαία, ψηλή όσο ένα σπίτι;
Άϊρα, κακώς μου’πες ψέματα. Μ’έκανες να μοιάζω ηλίθιος.
Θα μας λείψεις εδώ πέρα. Καλή τύχη.
Είναι και τ’όνομά σου στην εφημερίδα.
Άκουσα τον γιατρό που είπε να αναβληθεί η εγχείρησή σου.
Σε στέλνουν πίσω στην πατρίδα.
Όσοι είδαν τη φωτογραφία νόμισαν ότι σήμαινε δόξα.
Μόνο αυτό ήθελαν ν’ακούνε: Δόξα!
Λίγο καιρό μετά, οι μισοί άντρες της φωτογραφίας, είχαν σκοτωθεί.
Κυρία Χάνσεν! Το μάθατε ότι ο Χανκ είναι ήρωας;
- Είστε περήφανη, κα Χάνσεν; - Πώς ήταν σαν μικρό παιδί;
- Κοιτάξτε από’δω, παρακαλώ. - Τι έχετε να δηλώσετε;
Κι όμως, το να’σαι σ’αυτήν, σήμαινε κάτι.
Βλέποντάς την, έλεγες ότι η θυσία τους δεν πήγε χαμένη.
Έπρεπε να το’χα καταλάβει κι εγώ, ότι αυτός ήταν ο Χάρλον.
Είναι.
Μπελ, γράφει τα ονόματα τους.
Το δικό του δεν είναι.
Θα’ταν ζωντανός, εδώ δίπλα μας, αν δεν τον άφηνες να πάει.
Να το θυμάσαι αυτό, όποτε θα βλέπεις τη φωτογραφία, Εντ.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΗΡΩΑ
Θα πεταχτώ στο σπίτι ν’αλλάξω...
...για το γεύμα του Κυβερνήτη και την παρέλαση.
Απίστευτο! Ο Κυβερνήτης θέλει να μας γνωρίσει.
Λοιπόν, φοράω μπλε, εσύ θα αλλάξεις;
Διακόπτουμε το πρόγραμμα για μια έκτακτη ανακοίνωση απ’το CΒS.
Μόλις ανακοινώθηκε στον Τύπο, ο Πρόεδρος Ρούζβελτ απεβίωσε.
Ο Πρόεδρος πέθανε εξαιτίας εγκεφαλικής αιμορραγίας.
Έγινε γνωστό ότι πέθανε στο Γουόρμ Σπρινγκς της Τζώρτζια.
Νεότερα ανά μία ώρα.
Η θερμοκρασία θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα...
Παρακαλώ;
Ναι, φυσικά.
Καταλαβαίνουμε. Δε θα’ταν σωστό.
Σας ευχαριστώ.
Να’τος, κύριοι. Γερουσιαστά Μπόιντ, Γερουσιαστά Ρόμπσον.
Γερουσιαστά Χάντιγκαν. Από’δω ο οπλίτης Άϊρα Χέις.
Χαίρω πάρα πολύ.
Τιμή μου η γνωριμία, παιδί μου.
Πώς είπατε;
Είναι η γλώσσα των Πίμας, νεαρέ. Δε μιλάς τη γλώσσα σου;
Χρειάστηκα ώρες για να μάθω αυτές τις ασυναρτησίες.
Λείπω πολύ καιρό απ’τον καταυλισμό, Γερουσιαστά.
- Γιατρέ. - Άϊρα.
Και τώρα, οι ήρωες του Ίβο Τζίμα.
- Σας ανήγγειλαν. - Εμπρός...
Σας παρακαλώ, υποδεχθείτε...
Να πάρει.
Ελάτε, ελάτε. Μπαντ Γκάρμπερ, του Υπουργείου Οικονομικών.
- Τους δείχνεις τα αξιοθέατα; - Είδαμε έναν φοβερό αγώνα.
Ωραία! Το μπαρ είναι εδώ, σερβιριστείτε.
Θέλω να σας ενημερώσω, για κάτι πράγματα που θέλουμε να πείτε...
...κυρίως "Αγοράστε Πολεμικά Ομόλογα", που δεν το λέμε συχνά.
Και τα δρομολόγια, αυτά αλλάζουν κάθε λίγο. Όλοι θέλουν γνωρίσουν.
Γυναίκες στέλνουν φακέλους με μεταξωτές κάλτσες μέσα...
...σημειώματα με κραγιόν.
Αυτά δε θα τα πούμε στη συνέντευξη, ε;
Μα, πάρτε ένα ποτό.
Τι ζήσατε κι εσείς εκεί πέρα!
Τα είδα στα επίκαιρα. Ήταν πολύ σκληρή μάχη.
Πρέπει...
...να μαζέψουμε πάρα πολλά λεφτά, σε πολύ λίγο χρόνο.
Αύριο πάμε Λευκό Οίκο, μετά μια γνωριμία με κάποιους βουλευτές...
...οι οποίοι δεν προσφέρουν ούτε μια δεκάρα.
Πολιτικοί και ηθοποιοί.
Βάλ’τους όλους μαζί και πρώτα θα πεθάνουν και μετά θα δώσουν λεφτά.
Μετά στη Νέα Υόρκη, Τάιμς Σκουέαρ...
...δείπνα με διάφορους, μετά στο Σικάγο...
Ποιες είναι οι "Χρυσές Μητέρες";
Οι μητέρες των νεκρών στρατιωτών της σημαίας.
Τους δίνετε μια σημαία, λένε δυο λόγια...
...κι ο κόσμος χέζει λεφτά. Πολύ συγκινητικό!
Μα εδώ λέει: "Η μητέρα του Χανκ Χάνσεν".
Γλυκιά γυναίκα. Ξέρει πόσο φίλος ήσουν με τον γιο της.
Της έλεγε για σένα κι αυτή ανυπομονεί να σε γνωρίσει.
Ο Χανκ δεν ήταν στη φωτογραφία.
Τι πράγμα;
Ο Χανκ δεν ύψωσε αυτή τη σημαία.
Ύψωσε την άλλη, την αληθινή σημαία.
Την ποια; Την αληθινή; Υπάρχει αληθινή σημαία;
Η δική μας ήταν σ’αντικατάσταση της πρώτης, που την κατέβασαν.
Νιώθετε κι εσείς μια ζαλάδα; Εσύ, το’ξερες αυτό;
Αυτό το μάθαμε, αφού τυπώθηκε και αφού το είπαμε στις μητέρες.
Καλά, αυτό είναι υπέροχο. Καταπληκτικό νέο!
Κι εγώ πρέπει να το πω σε εκατόν πενήντα εκατομμύρια Αμερικανούς!
Ποιοι είναι σ’αυτή τη γαμημένη φωτογραφία; Εσείς είσαστε;
Εμείς είμαστε στη γαμημένη φωτογραφία!
Έξι άντρες υψώνουν σημαία στο Ίβο Τζίμα. Η δόξα είναι δική μας.
- Εσείς είστε οι τρεις, έτσι; - Αυτό έγινε την πέμπτη μέρα, κύριε.
Η μάχη κράτησε άλλες τριάντα πέντε.
Δηλαδή, υψώνατε από μια σημαία, όποτε σταματάγατε για φαγητό;
Να του ρίξω μια μπουνιά;
Να σας πω, χέστηκα αν είστε. Εσείς υψώσατε τη σημαία, κι αυτό πουλάμε.
Κουφός είσαι; Δεν είναι ο Χανκ, αλλά ο Χάρλον στη φωτογραφία.
Ποιος, γαμώ το, είν’ο Χάρλον;
Ο Χάρλον Μπλοκ. Αν κάποια μάνα αξίζει τιμές, είν’η δική του.
Κι αν με ρωτάς, όλο αυτό εδώ μου φαίνεται τελείως γελοίο.
Ξέρεις πώς ονόμασαν αυτή την περιοδεία; "Ο Έβδομος Ισχυρός".
Θα την έλεγαν και "Ούτε Για Σφαίρες Δεν Έχουμε, Μαζέψαμε Δεκάρες"...
...αλλά δε θα συγκινούσε.
Θα μπορούσε να λέγεται έτσι, γιατί οι προηγούμενες περιοδείες...
...απέφεραν τόσο λίγα, που τελικά τυπώσαμε χρήματα.
Ρωτήστε τους χρηματιστές να σας πουν.
Το δολλάριο μας κατάντησε ένα παλιόχαρτο, δανειστήκαμε ένα σωρό.
Δεν μας δανείζει κανείς πια. Δεν κατασκευάζονται πλοία.
Δε φτιάχνουν τανκς. Πολυβόλα, μπαζούκας, βόμβες, τέρμα!
Κι εσύ το βρίσκεις γελοίο; Θες να ξαναγυρίσεις πίσω;
Πάρε μερικές πέτρες, πριν ανεβείς στ’αεροπλάνο...
...γιατί δε θα’χεις τίποτ’άλλο να πετάξεις στους Γιαπωνέζους.
Και μην απορείς αν δεν απογειωθεί...
...γιατί ξεμείναμε κι από καύσιμα!
Κι οι φίλοι μας οι Άραβες, πληρώνονται μόνο σε χρυσό.
Αν δεν μαζέψουμε 14 δις δολλάρια ναι, μιλάμε για δις...
...παρατάμε τον πόλεμο σε κανά μήνα.
Θα διαπραγματευτούμε, οι Γιαπωνέζοι θα πάρουν ό,τι θέλουν...
...και γυρνάμε πίσω, γιατί το ξέρετε ότι δεν παραδίνονται με τίποτα.
Δεκατέσσερα δις!
Όλες οι περιοδείες ως τώρα, δε μάζεψαν τόσα συνολικά.
Οι απλοί άνθρωποι βλέπουν αυτή τη φωτογραφία και γεμίζουν ελπίδα.
Προσωπικά, τη θεωρώ χάλια. Ούτε τα πρόσωπά σας δεν φαίνονται.
Αλλά δείχνει ότι μπορούμε να νικήσουμε και θα νικήσουμε...
...αρκεί να βάλει ο κόσμος βαθιά το χέρι στην τσέπη.
Θέλουν να μας δώσουν λεφτά. Όχι. Σ'εσάς θέλουν να τα δώσουν.
Αλλά εσείς δεν τους τα ζητάτε. Δεν τους δίνετε λίγη ελπίδα.
Θέλετε να διευκρινίσετε ποια είναι τα πρόσωπα της σημαίας!
Δική σας η επιλογή.
Γιατί, αν παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος, όλοι θα μιλάνε γι’αυτό...
...κι εκεί θα τελειώσουν όλα.
Κύριοι.
Κύριε Πρόεδρε, ήρθαν.
Χαίρομαι που σας βλέπω.
Ευτυχής που σας βλέπω, παιδιά.
Έμαθα ότι ζήσατε μια φρικτή μάχη εκεί, μια φοβερή μάχη.
Άϊρα, μένεις στον καταυλισμό Χίλα, στην Αριζόνα, σωστά;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Εσείς οι Ινδιάνοι, είστε πιο γνήσιοι Αμερικάνοι απ’όλους μας.
Σίγουρα θα’ναι περήφανοι οι δικοί σου, που φοράς τη στολή αυτή.
Πολύ περήφανοι, κύριε.
Έτσι πρέπει.
Ευχαριστώ που ήρθατε ως την Ουάσινγκτον, για να βοηθήσετε.
Πολεμήσατε για ένα βουνό στον Ειρηνικό...
...τώρα πρέπει να παλέψετε για ένα βουνό λεφτά.
- Μη μας απογοητεύσετε. - Όχι, κύριε.
Ωραία. Μαζέψτε τα λεφτά!
Εδώ τελειώνει αυτή η τελετή.
Να δω στη διάσημη φωτογραφία, αν θα σας αναγνωρίσω.
Θεέ μου, εσύ είσαι εδώ.
Παιδιά, αυτά τα κερνάω εγώ.
Γι’αυτούς που δε βρίσκονται εδώ.
Μου δίνετε ένα αυτόγραφο;
Βεβαίως.
Τ’όνομά σου;
Δεν ξέρω τι λέτε, αλλά, μάλλον πίνω με τους λάθος ήρωες.
Είσαι ήρωας! Τιμή μου και που στέκομαι δίπλα σου.
Όχι, δεν είμαι!
Μιλάμε για επαγγελματία. Να ζήσουν οι επαγγελματίες!
Να, εδώ είναι. Είστε οι άντρες στη φωτογραφία.
Άκουσα ότι είσαστε στο τρένο. Να συστηθώ. Τζων Τένακ.
Τζων Μπράντλεϊ.
Τα παιδιά εδώ, είναι απόφοιτοι Πανεπιστημίων, δεν πολέμησαν ποτέ!
Οι πατεράδες τους, πάμπλουτοι. Παιδιά, χαιρετήστε τους ήρωες.
Συγγνώμη, για λίγο.
Κέρασέ τους ένα ποτό, αν θες.
Σωστά. Φέρτε ποτά για όλα τα παιδιά.
Είσαι ο τρίτος της φωτογραφίας; Τζων Τένακ, "Κατοικίες Τένακ".
- Ρέινι Γκανιόν. - Χαίρω πολύ.
Πιες ένα ποτό. Πάρε και την κάρτα μου. Άκου Ρέινι...
...άμα τελειώσουν όλα αυτά, έλα να με βρεις...
...γιατί, αφού πουλάς ομόλογα, τότε θα πουλάς και σπίτια.
Πλέον δε θα χτίζουν σπίτια, θα τα παραδίδουν!
- Ξέρεις τα προκατασκευασμένα; - Όχι, κύριε.
Θα τα μάθεις. Κράτα την κάρτα κι έλα να με βρεις, εντάξει;
- Εντάξει; - Οπωσδήποτε.
Έτσι μπράβο.
Εντάξει.
Απίστευτα όσα ζούμε, ε, Γιατρέ;
Αν ήταν κι οι άλλοι εδώ πέρα.
Δε θα το πίστευαν, σωστά;
Χάρλον!
Φράνκλιν!
Φαντάζεσαι τον Φράνκλιν...
...σ’αυτό το τρένο...
...να τρώει στο ρεστοράν με ασημένια σερβίτσια;
Δεν έπρεπε να’μαστε εδώ, Γιατρέ.
Ήταν στημένη η φωτογραφία;
Μάθαμε ότι ήταν στημένη...
Είναι τεράστιο.
- Μπράβο σας. - Σας ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε, κορίτσια. Και τώρα...
...αυτοί που ανυπομονείτε να γνωρίσετε...
...οι άντρες με τ’άσπρα.
Ακριβώς πίσω μου, οι ήρωες του Ίβο Τζίμα:
Οπλίτης Ρέινι Γκανιόν...
Οπλίτης Άϊρα Χέις...
...κι ο τραυματιοφορέας Τζων "Γιατρός" Μπράντλεϊ.
Σας ευχαριστούμε.
Είναι ωραίο που ήρθατε απόψε να στηρίξετε την προσπάθειά μας.
Είναι μεγάλη ανάγκη ν’αγοράσετε πολεμικά ομόλογα.
Γιατί δε θα νικήσουμε, χωρίς τη βοήθειά σας.
Όσο για το αν είμαστε οι ήρωες του Ίβο Τζίμα...
...αυτό δεν είναι αλήθεια.
Δεν κάναμε τίποτε το ηρωικό.
Ειδικά αυτός.
Ειδικά εγώ.
Εγώ ήμουν, απλά, αγγελιαφόρος. Αυτό μόνο!
Υψώσαμε μια σημαία.
Το κοντάρι ήταν τόσο βαρύ, που έπρεπε να’μαστε πολλοί μαζί.
Και τότε μας φωτογράφισαν.
Οι αληθινοί ήρωες είναι οι νεκροί σ’εκείνο το νησί.
Θα το εκτιμούσαμε πολύ, αν αγοράζατε ομόλογα στη μνήμη τους.
Σε χτύπησε χειροβομβίδα, Άιρα;
Κατάστρεψες κανά πολυβολείο και δεν το’δα;
- Τουλάχιστον εγώ πυροβόλησα. - Ελάτε, κόφ’τε το.
Πέτυχες κανέναν ή ήσουν τύφλα;
Παιδιά, φτάνει!
Σταματήστε!
Ρέινι, εδώ. Ανάμεσα στους δύο.
...για μας και χρειάζονται τη βοήθειά μας.
Κι αν το σκεφτείτε, θα καταλάβετε ότι...
...το ν’αγοράσετε πολλά ομόλογα δεν είναι, απλά, σωστό...
...αλλά και επιβεβλημένο.
Ναι, αυτός ο πόλεμος τράβηξε πολύ.
Χάθηκαν τόσες ζωές. Και το κόστος του...
- Σοκολάτα ή φράουλα, κύριε. - Σοκολάτα.
...είναι πολύ υψηλό. Μα, αν διστάσουμε τώρα...
...αν δε δώσουμε περισσότερα απ’όσα νομίζουμε ότι μπορούμε...
...τότε αυτές οι θυσίες δε θα’χουν κανένα νόημα...
- Σοκολάτα ή φράουλα, κύριε; - ...κι όλες οι ζωές χάθηκαν άδικα.
Κουνηθείτε, τρέξτε!
Από Ε6 προς Ε2, όβερ. Πού, διάολο, είναι τα τανκς;
Κόλλησαν στην άμμο. Ο λοχαγός λέει, προχωρήστε χωρίς τανκς.
Χριστέ μου.
Σπουδαία δουλειά κάνεις, Ρέινι.
Ετοιμαστείτε να προχωρήσουμε. Πείτε και στους άλλους.
Δεύτερη διμοιρία, όρθιοι! Είπαμε, προχωράμε.
Ηλίθιε!
Νοσοκόμε!
Γιατρέ!
Γιατρέ, φύγε από’κει.
Τραυματιοφορέα!
Γιατρέ!
Γιατρέ, φύγε επιτέλους!
Προσοχή, παρακαλώ.
Το τρένο Νο 48 από Νέα Υόρκη με δρομολόγιο για...
...Βοστώνη, Ρότσεστερ...
...Οχάιο και Ιντιάνα, έρχεται...
...στη Γραμμή Νο 7.
Άφιξη τρένου Νο 48 στη Γραμμή Νο 7.
Εμπρός, πάμε.
Κυρίες και κύριοι, οι ήρωες του Ίβο Τζίμα.
Ο τραυματιοφορέας Τζων "Γιατρός" Μπράντλεϊ.
Ο οπλίτης Άιρα Χέις.
Και ο οπλίτης Ρέινι Γκανιόν.
Ρέινι! Είναι το αγόρι μου.
- Ποια, στο διάολο, είν’αυτή; - Ιδέα δεν έχω.
- Ρέινι, είν’η κοπέλα σου; - Έι, κούκλα, πώς σε λένε;
Πώς σε λένε, κουκλίτσα;
Είναι πανέμορφη.
Πάμε να βρούμε ένα μπαρ.
Χαμογελάστε, παιδιά. Δείξτε ότι αξίζει να δώσουν λεφτά.
Γιατρέ, πώς σου φαίνεται η περιοδεία;
Που μένεις;
- Δεν είμαι σίγουρη ακόμη. - Μη σε νοιάζει.
Άλλη μία.
Κύριε γερουσιαστά, να σας συστήσω τον τραυματιοφορέα Τζων Μπράντλεϊ.
- Ο "Γιατρός", ε; - Κύριε, χαίρω πολύ.
Εγώ χαίρομαι, νεαρέ. Εκτιμάμε ό,τι κάνατε ήδη...
- ...και ό,τι θα κάνετε. - Σας ευχαριστώ, κύριε.
Ο λοχαγός Γουάιτ.
- Ο συνταγματάρχης Τζονς. -Είμαστε περήφανοι, Οπλίτη.
Και ο συνταγματάρχης Μακ Κόρτνεϊ.
- Ο στρατηγός Γκριν. - Χαίρω πολύ.
Κύριε γερουσιαστά, ο οπλίτης Άιρα Χέις.
Μα, φυσικά!
Είν’αλήθεια ότι σκότωνες Γιαπωνέζους με ινδιάνικο τσεκούρι;
Όχι, κύριε.
Πες, όμως, ότι είναι αλήθεια, θα συγκινήσει τον κόσμο.
Ο λοχαγός Γκριν.
Τζων;
Είμαι η Μαντελάιν Έβελι. Σ’αναγνώρισα απ’τις φωτογραφίες.
Είμαι η μητέρα του Χανκ.
Χαίρω πολύ, κυρία. Ο Χανκ μιλούσε διαρκώς για σας.
- Ο οπλίτης Ρέινι Γκανιόν. - Χαίρομαι, παιδί μου.
Σας ευχαριστούμε για όλα.
- Η χαρά δική μου. - Μην το συζητάς.
Άιρα, από’δω η κα Στρανκ, η μητέρα του Μάικ.
Μην κάνεις έτσι.
Όταν έλαβα το τηλεγράφημα...
Πώς να στο πω, να καταλάβεις.
Ξέροντας ότι ήταν μαζί σας και βλέποντάς τον στη φωτογραφία...
...δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό μου δίνει μια ανακούφιση.
- Λέω ανοησίες, ε; - Όχι, καθόλου.
Πώς είσαι, παιδί μου; Σ’ευχαριστούμε πολύ.
Έχω τη μεγαλύτερη εταιρεία πώλησης επίπλων στο Ιλινόις.
- Ευχαριστώ. Με συγχωρείτε. - Θα φροντίσω να σου τηλεφωνήσει.
Ωραία, ευχαριστώ.
Είσαι ο Ρέινι;
Μάλιστα, κυρία.
Είμαι η μητέρα του Φράνκλιν.
Μεγάλη μου τιμή, κυρία.
Είμαι η Πολίν, το κορίτσι του Ρέινι.
Θα μπορούσες...
Λένε ότι αυτός είν’ο Χανκ...
...αλλά, ειλικρινά, δεν ξέρω.
Τρομερό για μια μάνα να μην αναγνωρίζει το παιδί της, ε;
Είναι ο Χανκ, έτσι;
Ειλικρινά, κυρία, όλα έγιναν τόσο γρήγορα...
...και μέσα στη φασαρία, δύσκολο να θυμηθώ, ποιος ήταν πού.
Όμως...
...ναι... νομίζω ότι είναι αυτός εδώ.
Αυτός είν’ο Χανκ.
Σ’ευχαριστώ.
Με συγχωρείς.
Λυπάμαι για τον χαμό του.
Μας συγχωρείτε.
Βγάλτε τον έξω.
Είμαι η Πολίν. Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Ήταν ο καλύτερος πεζοναύτης.
Ευχαριστώ.
Είσαι καλά;
- Καλά είμαι. - Φαίνεται.
Θα μας τα χαλάσεις όλα, ε;
Θα μας πάρεις κι εμάς στον λαιμό σου.
Τον αναλαμβάνω εγώ.
Τράβα για ύπνο, Άιρα.
- Μάικ; - Ναι;
- Το βλέπεις; - Τι;
- Μάικ! - Γαμώ το, τρέχα!
Με σκότωσε!
Γιατρέ, λες να σκοτώθηκαν όλοι;
- Τι; - Εννοώ, δε μας ρίχνουν.
Ίσως να σκοτώθηκαν όλοι. Ή το’σκασαν τη νύχτα.
Ή μας περιμένουν ν’αρχίσουμε ν’ανεβαίνουμε.
Τρίτη διμοιρία, πάρτε εξοπλισμό, πάμε επάνω.
- Εμείς; - Ναι.
Πάμε.
Να’ρθω μαζί σας;
Ναι, προχώρα μπροστά μου. Βγάλε μου ένα καλό πορτρέτο.
Μάλλον τον κώλο σου θα κάνω διάσημο, Χανκ.
Κι αυτό καλό θα’ναι!
Υπολοχαγέ... αν φτάσετε στην κορυφή, υψώστε αυτήν.
Μάλιστα, κύριε.
Μη φοβάσαι, Ίγκι. Δεν ρίχνουν ποτέ στην πρώτη περίπολο.
- Δε ρίχνουν; - Όχι.
Θέλουν να πάμε πάνω, να κάνουμε νόημα: "Όλα εντάξει"...
...και να τους θερίσουν, όπως θ’ανεβαίνουν.
- Αλήθεια; - Ναι.
Εκτός αν θέλουν να μας καθαρίσουν πρώτους, για να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι.
Νομίζω ότι λες μαλακίες, εντάξει, Χανκ;
Αλήθεια;
Χριστέ μου.
Ευτυχώς που δεν ήμασταν εμείς.
Σου το’πα.
Μπουτς, βάλ’τους σε μια γραμμή.
Απλωθείτε ημικυκλικά. Ο πρώτος ουλαμός.
Χανκ, βρες μου ένα κοντάρι.
Εδώ.
Ας υψώσουμε τη σημαία.
Προσεκτικά.
Εδώ πέρα.
Εδώ πέρα. Ωραία. Ακριβώς εδώ.
Το κρατάτε; Κρατήστε γερά.
Λίντμπεργκ.
Ποιος έχει σκοινί;
Δώσ’μου κάτι.
- Κοίτα. - Κοίτα.
Κοιτάξτε εκεί!
Πέστε κάτω. Καλυφθείτε!
Καλύψτε με τα τριαντάρια.
- Προσέξτε. Είκοσι γιάρδες κάτω, Χανκ. - Τους βλέπεις;
- Είκοσι γιάρδες, αριστερά. - Λίντμπεργκ, το φλογοβόλο.
Μπουτς, τους βλέπεις;
- Περίπου είκοσι γιάρδες κάτω. - Τους βλέπεις;
Συνεχίστε την κάλυψη.
Δεύτερος ουλαμός, τους βλέπετε; Φέρτε μου χειροβομβίδες.
Τους βλέπω.
- Τους βλέπεις; - Προς τα δεξιά.
Καλύψτε με, κατεβαίνω.
Προσοχή, Ίγκι.
Είμαστε ασφαλείς.
Λοιπόν, παιδιά... ποιος θέλει να γίνει διάσημος;
Μάλιστα, κύριε. Αμέσως.
- Στρανκ! - Κύριε;
Θέλουν μια γραμμή ασυρμάτου ως πάνω στην κορυφή.
Να μαντέψω; Επέλεξαν εμάς.
Δεύτερη διμοιρία, φύγαμε. Πιάστε δουλειά.
Πάμε! Κουνηθείτε.
Να πάρει.
Ελπίζω να λειτουργεί, γιατί δε θα πάρεις τη δική μου.
Βγάλε τον Φόρεσταλ.
Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν, κύριε γραμματέα.
Απίστευτη ιδέα.
Τη θέλω αυτή τη σημαία, Χόλαντ. Θυμήσου τα λόγια μου.
Γι’αυτή τη σημαία θα θαυμάζουν τους πεζοναύτες για τα επόμενα πεντακόσια χρόνια.
Τη θέλω αυτή τη σημαία.
Ναι, κύριε, δε θ’αφήσω κανέναν να την αγγίξει. Στον λόγο μου.
Με τίποτε! Αυτή η σημαία ανήκει στους άντρες του τάγματος.
Ο μαλάκας νομίζει ότι οι άντρες πέθαναν σ’αυτή τη γη...
...για να στολίσει ένας πολιτικός τον τοίχο του με τη σημαία;
Του’στριψε τελείως!
Φέρε μου αυτή τη σημαία και αντικαταστήστε την με άλλη.
Δε με χέζεις! Γκανιόν!
Τσακίσου έλα εδώ.
Έχασες μια ωραία σκηνή, Τζόε.
Ήταν δύσκολη μέρα σήμερα.
- Έι, Μάικ. - Υπέροχη θέα, υπολοχαγέ.
Υπολοχαγέ!
Ο λοχαγός λέει ότι θέλει αυτή τη σημαία.
- Θέλει αυτή τη σημαία; - Μάλιστα, κύριε.
- Μα, μόλις την υψώσαμε! - Το ξέρω, κύριε.
Γιατί, τι έγινε; Τέλειωσαν οι σημαίες;
Θέλει αυτήν εδώ στη θέση της.
Μάικ.
Κάνε μου τη χάρη και ύψωσε αυτήν εδώ, εντάξει;
Μάλιστα, κύριε. Λοιπόν, ας βρούμε ένα κοντάρι.
Κατεβάστε τη σημαία, παιδιά. Διαταγή του λοχαγού.
Τον ακούσατε, ας το κάνουμε.
Θεέ μου, είναι πολύ βαρύ.
Σταθείτε. Βάλτε αυτήν εδώ.
Υπέροχη θέα, ε;
Φοβερή. Θα συμφωνήσω μαζί σου.
- Είσ’έξω απ’τα νερά σου, ε, Τζόε; - Μπα, μια χαρά είμαι, ευχαριστώ.
Γιατρέ, θα βοηθήσεις λίγο;
Χριστέ μου, Μπιλ, την υψώνουν.
Έτοιμοι;
Ανεβάστε.
Την έβγαλες;
Δεν ξέρω. Μακάρι να φαινόντουσαν τα πρόσωπά σας.
Κανείς δεν πρόσεξε ότι υψώσαμε μια δεύτερη σημαία.
Όλοι είδαν αυτή τη φωτογραφία κι είπαν τη δική τους ιστορία.
Αλλά ο μπαμπάς σου κι οι άλλοι, γνώριζαν τι είχαν κάνει και τι όχι.
Όταν οι φίλοι σου πεθαίνουν...
...θες να σε πουν "ήρωα", επειδή έσωσες τη ζωή κάποιου.
Αλλά επειδή ύψωσες μια σημαία;
Πλάκα μου κάνετε!
Χρειάστηκαν ένα σωρό τεχνίτες και πολύς χρόνος γι’αυτό εδώ.
Περιμένετε απόψε που θα φωτιστεί κι ο κόσμος θα ζητωκραυγάζει.
Θα σας φανεί πιο εντυπωσιακό.
Τα φώτα χαμηλώνουν, πέφτει σποτ και, η σειρά σας.
Ανεβαίνετε με τη σημαία, την καρφώνετε στην κορυφή.
Χαμογελάτε, χαιρετάτε, ξέρετε. Τα’χετε ξανακάνει.
Θέλετε να βάλουμε μια σημαία πάνω σ’ένα βουνό από πεπιεσμένο χαρτί;
Αυτό θα πει "σόου-μπιζ"!
Προσπαθήστε να’στε όπως ήσασταν.
Και να’στε στις ίδιες θέσεις, όπως όταν την υψώσατε την πρώτη φορά!
Οι πεθαμένοι.
Ναι, αυτοί.
- Κανένα πρόβλημα. - Ωραία.
Κι ο Χανκ πού θα στέκεται;
Τι πράγμα;
Αφού δεν ήταν εκεί, σε ποιο σημείο θ’αφήσουμε χώρο γι’αυτόν;
Αφού ξέρεις πού ακριβώς ήταν. Τον έδειξες στη μάνα του.
Αυτά είναι γελοιότητες.
Ύψωσα τη σημαία μια φορά, και δεν το ξανακάνω.
Χέις!
Χέις, τσακίσου έλα εδώ! Θα σε αναφέρω!
Χέις!
Θα κάνεις καμιά φορά τη δουλειά σου;
Αφήστε με ήσυχο! Αφήστε με.
Είναι παρέα μου! Είναι μαζί μου, σας λέω!
- Κάντε πίσω. - Κύριε, είναι μαζί μου.
Άιρα, άσε κάτω τη γαμημένη την καρέκλα!
- Άσ’την καρέκλα, παιδί μου. - Άσ’την κάτω, Άιρα.
Πες τους να πετάξουν τα γκλομπς.
Άιρα, είναι αστυνόμοι, μπορούν να κρατάνε γκλομπς.
Εσύ δεν μπορείς να κουνάς μια καρέκλα στη μέση του δρόμου.
- Ηρέμησε, παιδί μου. - Κύριε, γυρίστε προς τα’κει.
Η αφίσα, εκεί πέρα; Ο τύπος στην άκρη, είν’αυτός εδώ.
- Αυτός είναι; - Ναι. Δε διαβάσατε εφημερίδες;
Άλλος ένας γαμημένος ήρωας! Πάρ’τον από’δω.
- Μπορείς να το κάνεις; - Μάλιστα, κύριε.
Άσ’την καρέκλα κάτω. Πάμε να φύγουμε.
Εσύ το ξεκίνησες;
Δεν με σερβίριζε.
Δεν έφτιαξα εγώ τους νόμους. Δε σερβίρουμε σε Ινδιάνους.
Θα του περάσει, άμα κοιμηθεί.
Στο Σόλτζιερς Φιλντ.
Τ’άκουσες αυτό;
Τι διάολο ήταν;
Δεν μπορώ να καταλάβω.
Να προσέχεις.
Σαν να’ρχεται από’κει πάνω.
Χρησιμοποιούν χειροβομβίδες.
Για ν’αυτοκτονήσουν.
Άιρα, πάμε έξω. Έλα!
Πάμε, Άιρα. Έλα, να φύγουμε.
Δόξα τω Θεώ. Χριστέ μου, πώς έγινες έτσι, Αρχηγέ;
Τον βρήκες.
Ανάθεμα! Μέθυσες τέτοια μέρα!
Ήρθε ο Βάντεγκριφτ με μπόλικο μέταλλο πάνω του, απ’τα παράσημα.
- Πάμε. Μπορείς να περπατήσεις; - Μάλιστα, κύριε.
Μόνος σου; Λοιπόν, δε με νοιάζει αν θα πρέπει να τον κουβαλήσετε...
...ανεβάστε τον πάνω, υψώστε τη σημαία και μην πέσετε.
Φορέστε του τη στολή. Εγώ θα τους απασχολήσω όσο μπορώ.
Χριστέ μου.
Και τώρα, οι ήρωες του Ίβο Τζίμα.
Καλύψτε με!
Χάρλον!
Χάρλον, βάλε τα φλογοβόλα σ’εκείνη τη θέση.
Η πρώτη ομάδα φλογοβόλων.
Από γύρω.
Τυφεκιοφόρε, στην άκρη της γραμμής.
Πυροβολείτε για κάλυψη, παιδιά.
Τζάκσον, με την ομάδα σου προς τ’αριστερά.
Καλύψτε με!
Αριστερά.
Φράνκλιν, Γκαστ, φύγετε από’δω.
Βιαστείτε, παιδιά.
- Τους τσακίσαμε! - Είμαστε ασφαλείς!
Άδικα πήγες κι εσύ!
Προχωρήστε!
Παύσατε πυρ! Είναι δικοί μας. Πυροβολείτε τους άντρες μου.
Πυροβολείτε τους...
Φέρτε έναν άλλο ασύρματο!
Λοχία! Λοχία!
Μάικ! Μάικ!
Εδώ.
Πού είναι ο Γιατρός;
Νοσοκόμε!
Ανασαίνει; Χάρλον, γρήγορα, φίλε.
Έι, Μάικ. Μάικ, μας ακούς;
Είμαι εντάξει! Είμαι καλά!
Έλα, Μάικ.
Μάικ, μ’ακούς;
Εμπρός, φύγαμε.
Κουνηθείτε!
Θέλουμε βοήθεια εδώ.
Θα φέρω ένα φορείο.
Να τον πάμε στην ακτή.
Κυρίες και κύριοι, οι ήρωες του Ίβο Τζίμα.
Νοσοκόμε!
Χανκ!
Οι δικοί μας με σκότωσαν.
Χάρλον!
Γιατρέ...
...με σκότωσαν.
Κουράγιο, Χάρλον. Μην πεθάνεις.
Φράνκλιν!
Είμαι εντάξει, Άιρα.
- Πού πήγε; - Ποιος;
Αυτός που ήταν εδώ, ο Ιγκνατόβσκι; Πού πήγε;
- Μάλλον ήρθες σε λάθος λακκούβα. - Δεν ήρθα λάθος.
Εδώ ήταν, πού στο διάολο πήγε;
Ίγκι! Ίγκι!
Σκάσε! Θες ν’αρχίσουν να μας ρίχνουν όλοι οι Γιαπωνέζοι ταυτόχρονα;
Ίγκι!
Ανοίγει;
Ίγκι!
Ίγκι, είσαι εκεί κάτω;
Ίγκι;
Δεν ξέρω ποιος είναι, αλλά είναι δικός μας.
Αναγκάστηκα να βγω για να ξεράσω.
Κοίτα τι έκαναν στον κακόμοιρο!
Είσαι εντάξει, Αρχηγέ;
Άσ’το να βγει.
Αν δε μαζέψουμε λεφτά απ’αυτό εδώ, τότε τέρμα!
Χριστέ μου, είναι τύφλα.
Αναθεματισμένοι Ινδιάνοι.
Έλα, Αρχηγέ, να σε πάμε σπίτι.
ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ
Εγώ άλλα είχα ακούσει. Ρώτησα γι’αυτόν, δεν είμαι βλάκας.
Μεθάει απ’την αρχή της περιοδείας και γίνεται ρεζίλι.
Την έπρηξε εκείνη τη μάνα στη ρεσεψιόν με την κλάψα του!
Χριστέ μου, υποτίθεται ότι τους επιβλέπατε.
- Μάλιστα, κύριε. - Έτσι φαινόμαστε εμείς γελοίοι!
Μ’όλον τον σεβασμό, αλλά δεν ήθελε να’ρθει στην περιοδεία.
Με το ζόρι τον βγάλαμε απ’το καράβι, αρνιότανε. Ήθελε να'ναι με την μονάδα του.
Ποια μονάδα; Αφού σκοτώθηκαν όλοι.
Έτσι τιμάει τους νεκρούς; Με μεθύσια και ξερατά, και...
Ε, λοιπόν, αυτό θέλει; Τον ξαναστέλνουμε πίσω.
Φορτώστε τον στο τρένο απόψε. Η ντροπή των πεζοναυτών!
Μάλιστα, κύριε.
Θα τ’αναλάβω εγώ.
Ναι, αυτό μ’αρέσει. Αυτό ακριβώς ήθελα.
Ξέρω ότι αξίζει τον κόπο...
...να μαζέψουμε λεφτά και τα σχετικά, αφού τα χρειαζόμαστε.
Απλά... δε μ’αρέσει να με θεωρούν ήρωα.
Το μόνο που φρόντιζα, ήταν να μη σκοτωθώ.
Κάποια πράγματα που είδα να γίνονται κι άλλα που έκανα εγώ...
...δεν είναι απ’αυτά που σε κάνουν περήφανο.
Ο Μάικ.
Ο Μάικ ήταν ήρωας!
Τον γνωρίσατε;
Όχι.
Ο καλύτερος πεζοναύτης.
Να σου πω, Αρχηγέ, αν εδώ, στη θέση σου, ήταν ο Μάικ...
...θα’λεγε ακριβώς τα ίδια για τον εαυτό του...
...ότι δεν είναι ήρωας.
Ίσως.
Ήταν πολύ καλός άνθρωπος.
Αλλά νομίζω ότι θα ντρεπόταν για μένα...
...αν μ’έβλεπε μεθυσμένο.
Μπορώ να δω τη μάνα μου, πριν με στείλουν πίσω;
Λέτε, θα μ’αφήσουν; Να δω τη μάνα μου;
Λυπάμαι, Άιρα.
Θα’χουμε ιστορίες να λέμε στα παιδιά μας.
Να προσέχεις εκεί.
Καλή τύχη, Αρχηγέ.
Νομίζω ότι τον ξαναείδα μια φορά.
Ήταν έξι ή εφτά χρόνια μετά τον πόλεμο.
Δούλευα σαν πλασιέ, οδηγούσα με τις ώρες.
Μια φορά πήγαινα δυτικά, διασχίζοντας το Τέξας.
Ήθελα να τελειώσω τη δουλειά και να γυρίσω σπίτι.
Είδα έναν τύπο να κάνει οτοστόπ, στον δρόμο.
Για ένα λεπτό νόμισα ότι μπορεί να’ταν αυτός.
Μετανιώνω που δε σταμάτησα, αλλά βιαζόμουν πολύ.
Εξάλλου, ήταν κι Ινδιάνος.
Το λέγαμε στους δημοσιογράφους ότι ο Άιρα επέμενε να πάει πίσω...
...το οποίο, εν μέρει, ήταν αλήθεια...
...αλλά δεν ήταν κάποια είδηση που θα ενδιέφερε το κοινό.
Είμαστε αρραβωνιασμένοι.
Με συγχωρείς λίγο, αγάπη μου.
- Έι, Γιατρέ; - Ναι;
Έχεις λίγο χρόνο;
- Ναι. - Θα βρεθούμε στ’αμάξι.
- Το’μαθες ότι παντρεύομαι; - Το’μαθα. Συγχαρητήρια.
Το θέλει πολύ. Εξάλλου, με περίμενε τόσο καιρό.
Δε συνήθισε αυτόν τον χαμό, μα, είναι καλό κορίτσι.
Θα γίνεις πολύ ευτυχισμένος.
Θες να’σαι ο κουμπάρος;
Εγώ;
Δεν έχεις κάποιον συγγενή, κάποιον κολλητό;
Ξέρεις, δεν έχω πολλούς φίλους.
Όσοι δεν έχουν καταταγεί... νιώθω άβολα να τους το πω...
- Καταλαβαίνεις, ε; - Ναι, βέβαια.
Μεγάλη μου τιμή.
Σ’ευχαριστώ.
Πάω να την μαζέψω, πριν τους πει...
...ότι θα γίνω τ’αφεντικό της Τζένεραλ Μότορς ή κάτι τέτοιο!
- Συγχαρητήρια. - Σας ευχαριστώ πολύ.
Ρέινι, είσαι πολύ τυχερός.
ΒΑΛΤΙΜΟΡΗ
- Να’τοι. - Έρχονται.
Τράβα μία.
Πλατύ χαμόγελο, κα Γκανιόν!
Δεν παραπονιέμαι που οι δημοσιογράφοι τους λάτρευαν.
Έγραφαν πολλά άρθρα κι ο κόσμος αγόραζε ομόλογα.
Η περιοδεία συνεχίστηκε μόνο με τον Ρέινι και τον πατέρα σου.
Οι αληθινοί ήρωες είναι...
...όσοι δεν γύρισαν απ’το Ίβο Τζίμα...
...αυτοί που σκοτώθηκαν εκεί ή σ’άλλα πολεμικά μέτωπα.
Σας ζητάμε να τιμήσετε τη μνήμη τους...
...αγοράζοντας πολεμικά ομόλογα...
...ώστε να μας βοηθήσετε να κερδίσουμε αυτόν τον πόλεμο.
Σας ευχαριστούμε.
Απ’τη μια πόλη στην άλλη, είπα δε θα τελειώσουμε ποτέ.
Κι αυτή η φήμη που κυκλοφορούσε ότι η φωτογραφία ήταν στημένη.
Θυμάμαι, ο πατέρας σου έλεγε, μακάρι να’ταν στημένη...
...γιατί αυτός, δε θα δεχόταν να φωτογραφηθεί.
Ποιανού ιδέα ήταν; Ποιος έστησε τη φωτογραφία; Εσύ;
Αληθεύει η φήμη ότι η φωτογραφία ήταν στημένη, Γιατρέ;
- Πες μας, Γιατρέ. - Θα μας απαντήσεις;
Θυμάμαι όταν τραυματίστηκε ο πατέρας σου. Γινόταν κόλαση!
Στην πατρίδα, είδαν τη φωτογραφία και...
...νόμισαν ο πόλεμος τέλειωσε, μόλις κατακτήσαμε το βουνό.
Μακάρι να’ταν έτσι.
Ήμασταν διαρκώς καθηλωμένοι. Όλμοι, οβίδες, πολυβόλα...
Τα πυρά έρχονταν από κάθε μεριά.
Κι ακούμε κάποιον, "Χτύπησαν τον νοσοκόμο!"
Χτύπησαν τον νοσοκόμο!
Αίμα έτρεχε απ’τον λαιμό κι ο Γιατρός πάλευε να το σταματήσει.
Κι ο νοσοκόμος τον κοιτάζει...
...και ξέρει καλά τι σημαίνει να πληγωθείς στον λαιμό.
Ξέρει ότι πεθαίνει, σίγουρα. Κι όμως...
...με τα μάτια...
...ικετεύει τον Γιατρό να του σώσει τη ζωή.
Και ο Γιατρός δεν μπορεί.
- Είσαι καλά, Γιατρέ; - Ναι, μια χαρά.
- Ναι, φαίνεσαι! - Εντάξει είμαι.
Φυλάξου, ε; Θα πάω να φέρω ένα φορείο.
Νοσοκόμε!
Για τ’όνομα του Θεού, νοσοκόμε!
Νοσοκόμε;
Νοσοκόμε!
Έρχεται!
Για να δω.
Δεν είναι σοβαρό, θα γίνεις καλά. Εντάξει;
Μη λιποθυμήσεις. Κοίταζέ με.
Τελικά βρήκαμε τον πατέρα σου ζωντανό, παρά την αιμορραγία.
Άσ’το κάτω.
Ευχαριστώ.
Οι βετεράνοι λένε, ότι και πληγωμένοι, δεν παρατάνε τους άλλους.
Συνήθως λένε ψέματα.
Ψάχνεις για μια δικαιολογία, για να φύγεις από’κει.
Μα, καμιά φορά συμβαίνει.
Νιώθεις σαν να τους παρατάς.
Το είδα στα μάτια του πατέρα σου.
Ήθελε να φύγει...
...είχε μπουχτίσει πια.
Αλλά δεν ήθελε να μας παρατήσει.
Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος.
Ναι, ήταν.
Ήμασταν στην παραλία όταν...
...ακούσαμε ένα μεγάλο βουητό.
Κοιτάξαμε ψηλά.
Ήταν το πρώτο από χιλιάδες που θα προσγειώνονταν στο Ίβο Τζίμα.
- Κοίτα το! - Ναι.
Απίστευτο!
Γυρίζω στη μάχη.
Καλή τύχη.
Το νησί έσωσε πολλές ζωές.
Πάρα πολλές ζωές.
Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω.
Μετά την περιοδεία, ο πατέρας μου έκανε, τελικά, την εγχείρηση.
Με το που γύρισε σπίτι, ο πόλεμος τελείωσε.
Το πρώτο που έκανε ήταν, να ζητήσει τη μάνα μου σε γάμο.
Ο Άιρα προσπάθησε να συνεχίσει τη ζωή του, αφήνοντάς τα όλα πίσω.
ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΙΝΔΙΑΝΩΝ
Ευχαριστώ που με καλέσατε εδώ.
Είναι τιμή μου να’μαι μπροστά σε τόσο γενναίους ανθρώπους.
Εξαιτίας του πολέμου...
...οι λευκοί θα κατανοήσουν τους Ινδιάνους καλύτερα.
Και θα ζήσουμε σ’έναν καλύτερο κόσμο.
Η ζωή, όμως, είχε άλλα σχέδια γι'αυτόν.
Εσύ είσαι ο... Είσαι ο ήρωας, σωστά;
Ωραία! Παιδιά, πηγαίνετε να βγάλετε φωτογραφία.
Α, ωραία, υπέροχα!
Λοιπόν, πως κάνει το τζιτζίκι;
Τέλεια! Ωραία. Έι, σ’ευχαριστώ πολύ.
Αυτός είναι ένας ήρωας, παιδιά.
Έι, "Ήρωα", σήκωσε το καλάθι.
Είναι βαρύ για μένα.
Ο Ρέινι είπε να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες δουλειάς, απ’την τουρνέ.
Ναι. Γ-Κ-Α-Ν-Ι-Ο-Ν.
Προφέρεται: Ρέινι.
Μάλιστα.
Τηλεφώνησα και την προηγούμενη βδομάδα.
Μάλιστα, εντάξει, κ. Γκανιέτ.
Έδωσα το μήνυμά σας στον κ. Τένακ.
Θα σας καλέσει ο ίδιος.
Καλά...
Εντάξει.
Σας ευχαριστώ.
Αλλά δεν ήταν, πια, στη δημοσιότητα.
Έκανε αίτηση μέχρι και στο τοπικό αστυνομικό τμήμα.
Του είπαν ότι δεν είχε τα προσόντα!
Αφού δούλεψε στο εργοστάσιο με την Πολίν, δοκίμασε κι αλλού...
...αλλά πέρασε τη ζωή του ως επιστάτης.
Αλλά ο Άιρα...
Άιρα, επισκεπτήριο.
Ο Άιρα πάντα απασχολούσε τον Τύπο.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΕΡΙΦΗ
Ποτέ δεν έμαθα γιατί το’κανε, αλλά μια μέρα έφυγε ξαφνικά.
Με τα πόδια ή με οτοστόπ έκανε χίλια τριακόσια μίλια...
...απ’την Αριζόνα στο Τέξας.
Βρήκε τον πατέρα τού Χάρλον Μπλοκ στο χωράφι.
Η γυναίκα του, η Μπελ, τον παράτησε μετά τον θάνατο του γιου τους.
Ποτέ δεν τον συγχώρεσε που’στειλε το παιδί τους στον πόλεμο.
Κι ο Άιρα του’πε την αλήθεια...
...ότι ο γιος του είχε υψώσει τη σημαία μαζί τους...
...ότι ο γιος του ήταν στη φωτογραφία.
Μετά, έφυγε πάλι.
Αν και το θέμα της σημαίας, δε σήμαινε τίποτε γι’αυτόν...
...ήξερε ότι σήμαινε πολλά για τους γονείς του Χάρλον.
Σ’ευχαριστώ που τηλεφώνησες.
Όπως το’χε πει η Μπελ απ’την αρχή.
Οι δημοσιογράφοι το έμαθαν...
...και έλεγαν στη μάνα του Χανκ ότι τελικά δεν ήταν ο γιος της.
Τελευταία φορά βρέθηκαν στην αποκάλυψη του Μνημείου των Πεζοναυτών.
Και παρότι ύψωσε την πρώτη σημαία στο Ίβο Τζίμα...
...οι γονείς του Χανκ δεν ήταν καλεσμένοι.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Άιρα.
Εντυπωσιακό άγαλμα.
Δεν πέρασε πολύς καιρός και βρήκαν τον Άιρα νεκρό.
Είπαν ότι πέθανε από κρυοπληξία.
Δεν έγινε νεκροψία.
Περίπου τον ίδιο καιρό, ο πατέρας μου μπήκε στ’αμάξι του ένα πρωί...
...κι είπε στη μαμά ότι είχε μια δουλειά να κάνει.
Πήγε στην πόλη όπου έμενε η μητέρα του Ίγκι.
Απ’όταν το πληροφορήθηκε, ήθελε να μάθει πώς πέθανε ο γιος της...
...μα δεν της το έλεγαν.
Ποτέ δεν έμαθα τι της είπε...
...αλλά πάω στοίχημα ότι δεν της είπε την αλήθεια.
Η μάνα μου τον ρωτούσε τι τον απασχολούσε.
Δεν της απαντούσε.
Και κάθε χρονιά, όποτε πλησίαζε η Ημέρα των Πεσόντων...
...οι δημοσιογράφοι τηλεφωνούσαν για συνέντευξη στον πατέρα μου.
Όχι, λυπάμαι. Πήγε για ψάρεμα στον Καναδά.
Μας είχε πει να λέμε το ίδιο ψέμα.
Όταν ο κ. Μακ Κάντλες πήρε σύνταξη...
...ο μπαμπάς αγόρασε το γραφείο κηδειών όπου δούλευε από παλιά.
Πέρασε τη ζωή του με τη δουλειά και με την οικογένειά του.
Δεν ξαναμίλησε για τον πόλεμο ή για τη σημαία.
Ποτέ δεν ξαναείπε τίποτε.
Για πρώτη φορά έμαθα διάφορα, μετά τον θάνατό του.
Πού είναι;
Θεέ μου!
Δεν είναι εδώ, μπαμπά.
Πέθανε.
Ποιος πέθανε;
Ο Ίγκι.
Ο Ίγκι!
Χριστέ μου! Κακόμοιρε Ίγκι.
Χρόνια είχα να τον σκεφτώ.
Πώς ξέρεις για τον Ίγκι;
Φώναζες τ’όνομά του...
...όταν κατέρρευσες.
Δεν έψαχνα τον Ίγκι.
Εσένα έψαχνα.
Ήθελα να...
Ήθελα να σου πω, πόσο λυπάμαι που δεν ήμουν καλύτερος πατέρας.
Που δε σου μίλησα περισσότερο.
Απλά...
Συγγνώμη.
Συγγνώμη;
Είσαι ο καλύτερος πατέρας του κόσμου.
Σου’πα ποτέ, ότι μας πήγανε για μπάνιο;
Όχι, μπαμπά.
Όταν υψώσαμε τη σημαία και κατεβήκαμε απ’το βουνό...
...μας άφησαν να πάμε για μπάνιο.
Ήταν πολύ παράξενο.
Μέσα σ’όλο αυτόν τον χαμό...
...κι εμείς πλατσουρίζαμε σαν μικρά παιδιά.
Έτσι θυμάμαι τον Ίγκι τώρα.
Κατέληξα στο συμπέρασμα πως μάλλον, είχε δίκιο.
Ίσως δεν υπάρχει αυτό που λένε, οι "ήρωες".
Ίσως, απλά, υπάρχουν άνθρωποι σαν τον πατέρα μου.
Τελικά κατάλαβα γιατί ένιωθαν αμήχανα όταν τους έλεγαν "ήρωες".
Τους ήρωες τούς φτιάχνουμε εμείς, γιατί τους έχουμε ανάγκη.
Γιατί μόνο έτσι κατανοούμε κάτι που μας είναι αδιανόητο...
Ότι υπάρχουν άνθρωποι που θυσιάζουν τόσα πολλά για μας.
Γι’αυτούς τους στρατιώτες...
...οι κίνδυνοι που πέρασαν, τα βάσανα που υπέφεραν...
...τα υπέμειναν για τους κολλητούς τους.
Πολέμησαν για την πατρίδα, αλλά πέθαναν για τους φίλους τους.
Για τον φίλο που στεκόταν πλάι τους στη μάχη.
Κι αν όντως, θέλουμε να τους τιμήσουμε...
...θα πρέπει να τους θυμόμαστε όπως αληθινά ήταν...
...όπως τους θυμόταν ο πατέρας μου.
Έλα, Γιατρέ!
ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣ ΚΑΙ ΜΠΑΜΙ.
23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1945 Η ΣΗΜΑΙΑ ΥΨΩΘΗΚΕ Σ’ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ...
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ ΤΟΥ 2ου ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 28ου ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΕΖΟΝΑΥΤΩΝ