Στα προηγούμενα...
Ακούω τις φωνές τους.
Είπαν ότι έτσι θα γυρνούσαμε πίσω.
Σάρα, απλώς πες μου τι έκανες.
Άφησα την πόρτα ανοιχτή.
-Είδα κάτι που δεν ήταν εκεί. -Τι;
Είδα δύο παιδιά.
Να με κοιτάζουν μες τη μέση του δρόμου.
Ο Τζιμ είσαι;
Δεν λέω να το αγνοήσουμε.
Αλλά ήδη τους έδωσες ελπίδα με τον πύργο.
-Ένας ακόμα λόγος... -Να το βουλώσουμε.
Αυτό που θα συμβεί τώρα θα τους σώσει όλους.
-Θέλω τη μαμά μου! -Ίθαν, τρέξε!
Όχι!
Νέιθαν, σε παρακαλώ!
Ήμουν μαζί της όλη τη νύχτα.
Πήρε το νυστέρι από την κλινική μου.
Δεν φταις εσύ.
Πώς θα πεις στον Κένι ότι η Σάρα σκότωσε τον πατέρα του;
Έκανα αυτό που έπρεπε. Ήταν πολύτιμη. Ακόμη είναι.
-Τον ξεκοίλιασαν και εσύ το ήξερες. -Κένι, σε παρακαλώ.
Βγάλ' τα πέρα μόνος σου.
Βλέπω συνέχεια αυτό το σύμβολο. Κοίτα.
Αυτός ο τύπος...
το έβλεπε κι αυτός.
Εσύ είσαι αυτός.
Ίσως είναι το κλειδί για να φύγουμε από 'δώ.
Μείνε μακριά μου!
Καλώς ήρθες στο νέο σου σπίτι. Έμπα μέσα.
Κάθε βράδυ, έρχονται αυτά τα πλάσματα.
Όντως δεν υπάρχει διαφυγή.
Γεια. Είσαι άνετα εκεί μέσα;
Νομίζεις ότι με τρομάζεις;
Γεια.
Νομίζετε ότι με τρομάζετε;
Τι πρέπει να κάνω;
Να κατουρηθώ από τον φόβο μου;
Δεν μπορείτε να μπείτε χάρη στην πέτρα στο παράθυρο!
Ναι, πολύ τρομακτικό.
Δεν με τρομάζετε.
Έγινα κατανοητός;
Τα λέμε.
Πού πάτε;
Μ' ακούτε;
Σου μιλάω. Μη με αγνοείς.
Μη με αγνοείτε!
Θεέ μου! Τι ήταν αυτό;
-Μπόιντ! -Στάσου.
Πήγαινε κάτω. Θα το χειριστώ εγώ.
Πήγαινε.
Έρχομαι.
-Πού είναι; -Στάσου.
Μπορείς να ηρεμήσεις;
-Ηρέμησε. -Να ηρεμήσει;
Σοβαρολογείς;
Είναι πολλά αυτά που δεν καταλαβαίνετε.
Σοβαρά; Ποια;
Ότι ακούει φωνές; Ότι είναι σημαντική;
Μας τα είπε ο Κένι. Φόνισσα είναι. Πώς το έκανες αυτό;
Δεν θα βλάψει κανέναν.
Αδιαφορώ για το τι θα κάνει.
Πήγε να σκοτώσει το παιδί μου!
Ναι, το ξέρω. Το ξέρω.
-Το ξέρω. -Και τώρα τι;
Θα κάνουμε λες και δεν έγινε τίποτα;
-Και οι κανόνες σου; -Τα πράγματα άλλαξαν.
-Πώς; -Πώς;
Κάποιος έβαλε έναν πύργο στο Κοινόβιο...
και είπε σε όλους ότι θα γυρίσουν πίσω.
Και αναρωτιούνται γιατί δεν γύρισα με απαντήσεις.
Δεν έχουμε προμήθειες για τους καινούριους.
Και ένα σπίτι έπεσε χωρίς κανέναν λόγο.
Οπότε ναι.
Αν μας βοηθήσει να βγάλουμε άκρη, δεν θα πάει στο Κουτί!
Τέλος!
Σου είπα να μείνεις κάτω.
-Κοίτα... -Θέλω να σου μιλήσω.
Άκου με προσεκτικά.
Αν πλησιάσεις ξανά την οικογένειά μου...
ορκίζομαι στον Θεό...
ότι θα σε σκοτώσω.
Συνεννοηθήκαμε;
Ναι.
Άκου. Έχεις...
-τον λόγο μου... -Αδιαφορώ!
-Τζιμ, άκουσέ με. -Ούτε να το σκέφτεσαι.
Να πάρει!
Να πάρει η ευχή.
Κλείδωσε και μη βγεις.
Πού πας;
Στο Κοινόβιο. Να βρω την Ντόνα.
Θέλω να το μάθει από εμένα.
Μπόιντ.
Κακώς είμαι εδώ.
Δεν είμαι αρκετά δυνατή για αυτό.
Δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό. Λύσ' το μόνη σου.
Ίθαν.
Ίθαν, μόνη μου είμαι. Άνοιξέ μου.
Δεν είναι κανείς άλλος.
Ίθαν, άνοιξέ μου.
Τζούλι, τι συμβαίνει;
Μας άκουσε να μιλάμε για τη Σάρα και κλείστηκε στο δωμάτιο.
Ίθαν;
Κανείς δεν θα σε βλάψει.
Η μαμά και εγώ δεν θα αφήσουμε κανέναν να σε βλάψει.
Είναι όπως στον "Κρομονόκλ".
Όταν φοβάται να μπει στη σπηλιά.
Θέλω να τη δω.
Θέλω να δω τη Σάρα.
Άκου να δεις.
Δεν τα λες και μπισκότα σοκολάτας, αλλά είναι το καλύτερο που βρήκα.
-Πρόσεχε, καίει. -Ευχαριστώ.
Έτοιμη;
Τι είναι αυτό;
Είναι κάτι κριτσίνια που φτιάχνει η Τιαν Τσεν.
Κάτι μεταξύ κράκερ και πατατάκι.
Είναι πολύ ωραία. Εντάξει;
Δίκιο δεν έχω;
Μη ρίχνεις ψίχουλα στο κρεβάτι.
Ευχαριστώ.
-Σου έχω μια έκπληξη. -Τι;
Εντάξει.
Κλείσε μάτια. Μοκα
Άνοιξέ τα.
Αποκλείεται.
Από πού κι ως πού το έχεις αυτό;
Πλάκα κάνεις;
Το είχα συνέχεια μαζί μου από όταν...
Για πολύ καιρό, είχε τη μυρωδιά σου.
Τώρα βρομάει.
Θυμάμαι την τελευταία φορά που το φορούσες.
Πού χάθηκες;
Πουθενά.
Τι έγινε;
Τίποτα.
Είναι χαζό.
Εντάξει.
Πες μου.
Και αν δεν είμαι αυτή που ήμουν;
Είδα...
Είδα πράγματα εδώ. Έκανα πράγματα.
Ηρέμησε.
Είσαι εσύ.
Είμαι εγώ.
Τα υπόλοιπα...
θα τα βρούμε μαζί.
Κάθε ίχνος.
Κάθε σπιθαμή. Θυμάσαι;
-Τι κάνεις; -Συγγνώμη.
-Εγώ... -Αυτό είναι δικό μου.
-Όχι. -Τι έγινε;
Ήρθε αυτή που σκότωσε τον αδελφό της.
Σε παρακαλώ. Θέλω να...
Πάρε δρόμο.
-Δεν θέλω προβλήματα. -Το σπίτι σου πάει πια.
-Μου το πήρε. -Είναι του αδελφού μου.
Όχι πια.
-Άσ' το κάτω και δρόμο. -Θέλω τα πράγματά μας.
Υπάρχει κάτι ξεχωριστό για εμένα...
Μαζέψαμε τα πράγματά σας.
Τα αποθήκευσε η μαμά του Κένι.
Ήταν ένα μικρό, κεραμικό στολίδι. Το θυμάσαι;
Σου είπε όχι.
Κοίτα, ήταν περίεργο να έχουμε τα πράγματά σας εδώ.
Και είναι περίεργο που είσαι τώρα εδώ.
Άσε το πανωφόρι και φύγε, να χαρείς.
-Σε παρακαλώ. -Πάρε δρόμο.
Εντάξει.
Συγγνώμη, φίλε.
Δεν φαίνεσαι καλά.
Ο Τομ πέθανε.
Το μπαρ έκλεισε.
-Τι κάνεις; -Τι σε νοιάζει;
Προσπαθώ να καταλάβω τι τρέχει με αυτό το σύμβολο...
παρ' όλο που ξέρεις και δεν μου λες.
Θα σου πω ό,τι ξέρω.
-Σοβαρά; -Ναι. Αλλά θέλω κάτι από εσένα.
Άρα ήρθες επειδή θες κάτι.
Πρώτον, άντε πνίξου.
Δεύτερον, άντε πνίξου.
Εντάξει.
Περίμενε.
Τι θες;
Θέλω να παίξεις.
Πας καθόλου καλά;
Αν παίξεις, θα σου πω για τον άντρα στη φωτογραφία.
Πρώτα θα μου πεις, και μετά θα παίξω.
Όχι.
-Φέρ' το βιολί εδώ. -Όχι εδώ.
Έλα.
Τι φάση;
-Έλα μαζί μου! -Εντάξει, έρχομαι.
Μου πήρε όλη νύχτα να τα στήσω.
-Δεν τον αφήνω να της μιλήσει. -Τάμπι...
Σοβαρά το σκέφτεσαι, Τζιμ;
Αφότου ο Τόμας...
Γιατί οι γιατροί είπαν να τον αφήνουμε να παίρνει τα ηνία.
Να επεξεργάζεται τα πράγματα με τον δικό του τρόπο.
Να τον στηρίζουμε όταν το ζητάει.
Εξάλλου, θα είμαι και εγώ μαζί του.
-Θα έρθω και εγώ. -Τάμπι...
Δεν με νοιάζει τι είπαν οι γιατροί.
Αυτή η βρόμα προσπάθησε να σκοτώσει το παιδί μου.
Άσε με να πάω εγώ.
-Μαμά; -Έλα.
Έλα.
Θυμάμαι τι μου είπες χτες.
Για αυτό το μέρος.
Για το πόσο τρομακτικό είναι.
Μα όταν είσαι σε αποστολή...
θα αντιμετωπίσεις τα τρομακτικά πράγματα.
Έτσι αφαιρείς τη δύναμή τους.
Ναι.
Μείνε με τον μπαμπά.
Και κάνε ό,τι σου πει.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Τι έκανες, Μπόιντ;
Σύμφωνα με τους κανόνες που εσύ δημιούργησες...
έπρεπε να πάει στο Κουτί με το που τη βρήκατε.
Ο πατήρ Κάτρι...
Ο Κάτρι πέθανε. Μην το ρίχνεις πάνω του.
Εσύ αποφάσισες, Μπόιντ.
Είπες ότι θα επέστρεφες με απαντήσεις.
Αλλά γύρισες με μια ψυχοπαθή...
που σκότωσε όχι έναν μα τέσσερις ανθρώπους.
Και δεν πάει στο Κουτί γιατί είναι ξεχωριστή;
-Ακούς τι λες; -Ήξερε πράγματα.
Ήξερε πράγματα που δεν ήταν δυνατόν να ξέρει.
Μάλιστα. Μπράβο της.
-Και; -Τι και;
Ακόμη εδώ είμαστε.
Με φωνές ή χωρίς...
βλέπεις κανένα μονοπάτι να μας οδηγεί πίσω;
Εγώ όχι.
Εγώ βλέπω κάποιον...
που ίσως πρόδωσε το μόνο πράγμα που έμεινε σε αυτό το μέρος.
Ποιο;
Την πίστη.
Σε εσένα.
-Θες την αλήθεια; -Τι να πω...
Δεν πιστεύω ότι έχει να κάνει με τη διαφυγή μας.
Έχει να κάνει με την Άμπι.
Πυροβόλησες τη γυναίκα σου...
και από τότε, εύχεσαι να είχες κάνει περισσότερα.
Να ήσουν δίπλα της.
Να τη βοηθούσες.
Να την έκανες καλά.
Μα η Άμπι είναι νεκρή, Μπόιντ.
Και η Σάρα είναι δολοφόνος.
Θα με στηρίξεις ή όχι;
Μάλιστα.
Τι θες, Μπόιντ;
Θες την έγκρισή μου; Θες άφεση αμαρτιών;
Γιατί δεν θα την πάρεις.
Τι εννοείς;
Τι είπε η Τιαν Τσεν; Μocα
Πώς νιώθει που γύρισε η Σάρα;
-Δεν της το... -Αλλά θα έπρεπε.
Σάρα;
Έχει κάτι να σου πει.
Όλοι σε νόμιζαν νεκρή.
Αλλά δεν πέθανες.
Επιβίωσες.
Στο δάσος.
Μόνο τα τέρατα ζουν στο δάσος.
Νόμιζα ότι ήμασταν φίλοι.
Αλλά δεν είμαστε.
Είσαι ένα τέρας.
Και εγώ δεν σε φοβάμαι.
Εντάξει.
-Πού πάμε; -Έχουμε λίγο ακόμα.
Θα σου παίξω κάτι.
-Αλλά δεν θα τριγυρνάω όλη μέρα... -Τι περίεργο.
Τα δέντρα αλλάζουν.
Τι σημαίνει αυτό;
Αυτό είναι...
Εσύ το έκανες αυτό;
Όταν όλοι...
Όταν έμεινα μόνος, δεν ήθελα να βλέπω τα αυτοκίνητα.
Έτσι, τα έβαλα κάπου που δεν θα τα έβλεπα.
Υπάρχουν κι άλλα πίσω από τους βράχους.
Πολύ περισσότερα. Αλλά εκείνα ήταν ήδη εδώ.
Έλα.
Συγγνώμη για χτες.
Δεν μ' αρέσει να πειράζουν τα πράγματά μου.
Σε άκουσα να παίζεις και...
Κάποιες φορές, θυμώνω. Σου ζητώ συγγνώμη.
Εντάξει.
Απο τον Μ0cα!
Εδώ.
-Τι εδώ; -Εδώ θα παίξεις.
Επιτέλους.
Τι θες να παίξω;
Παίξε αυτό με το φεγγάρι.
Ποιο;
Το "Φεγγαράκι μου λαμπρό".
Είναι το αμάξι της μητέρας σου.
Το έπαιζε όταν φοβόμουν.
Καθόμουν έτσι, όπως τώρα...
και εκείνη έπαιζε.
Τις νύχτες, όταν άκουγα τα ουρλιαχτά των ανθρώπων...
μου έλεγε να σκέφτομαι το λαμπρό φεγγάρι.
Και τότε...
δεν φοβόμουν πια.
Ξέρεις το τραγούδι;
Ναι.
Το ξέρω.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να ενοχλήσω.
Δεν περίμενα να βρω κάποιον εδώ.
Δεν πειράζει.
Έχει χώρο.
Ήσουν στο λεωφορείο;
Ναι.
Λυπάμαι.
Είσαι καιρό εδώ;
Μερικούς μήνες.
Αλλά μου φαίνεται πολύ περισσότερο.
Μένεις εδώ, στην πόλη;
Φυσικά και μένεις στην πόλη. Αυτό που ήθελα να πω...
είναι ότι δεν σε έχω δει στο Κοινόβιο.
Θα σε είχα προσέξει.
Εγώ...
Υποθέτω ότι τώρα μένω εδώ.
Νόμιζα ότι εδώ θα έμενε ένας παπάς.
Έτσι ήταν.
Πάω κάθε Κυριακή με τη γιαγιά μου.
Στην εκκλησία, εννοώ.
Από πάντα.
Εκεί πήγαινες με το λεωφορείο;
Στη γιαγιά σου;
Ναι. Την...
Την επισκέπτομαι τα σαββατοκύριακα.
Δεν ήμουν ποτέ της θρησκείας.
Αλλά την έκανε χαρούμενη.
Να πηγαίνω μαζί της.
Μετά καθόμασταν στην αυλή το απόγευμα...
και φτιάχναμε πλεκτές κουκουβάγιες.
Αλήθεια;
Πάντα πλέκαμε κουκουβάγιες.
Έχει εκατοντάδες.
Έδινε μια σε όποιον γνώριζε.
Της έλεγα...
"Γιαγιά"...
"να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό;"
"Ίσως έναν σκύλο ή έναν λαγό".
Αλλά μου έλεγε...
"Έλτζιν"...
"ξέρω τι μου αρέσει, κι αυτό είναι οι κουκουβάγιες".
Και έτσι, φτιάχναμε κουκουβάγιες.
Πρέπει να με βρίσκεις πολύ ψαγμένο.
Ήμουν λίγο σπασικλάκι όταν ήμουν μικρή.
Ο αδελφός μου και εγώ μαζεύαμε...
κάτι μικρά κεραμικά χριστουγεννιάτικα στολίδια.
Μαζεύαμε λεφτά και πηγαίναμε σε κάθε ευκαιρία.
Όλο τον χρόνο, όχι μόνο τα Χριστούγεννα.
Γυρνούσαμε σπίτι...
και τα βάφαμε με ό,τι χρώμα μπορείς να φανταστείς.
Είχαμε τόσα πολλά...
που μπορούσαμε να στολίσουμε εκατό δέντρα.
Του Νέιθαν ήταν καλύτερα από τα δικά μου.
Νόμιζα ότι είχαν πεταχτεί όλα.
Αλλά τελικά...
ο Νέιθαν είχε κρατήσει ένα.
Όλα αυτά τα χρόνια.
Είπε ότι του θύμιζε μια εποχή που τα πράγματα ήταν...
Είναι εδώ τώρα;
Ο αδελφός σου.
Όχι πια.
-Το στολίδι τι απέγινε; -Εδώ είναι.
Κάπου εδώ είναι.
Αλλά νομίζω πως αυτός που το έχει δεν θέλει να μου το δώσει.
Αν δεν παίρνει από λόγια, αναλαμβάνω εγώ.
Είσαι πολύ γλυκός.
Εσύ γιατί δεν μένεις στο Κοινόβιο;
Οι περισσότεροι εκεί φαίνονται πολύ φιλικοί.
Ποιος ο λόγος να μένεις σε μια παλιά, βρόμικη εκκλησία;
Ανέκαθεν φαινόταν μια πολύ ωραία ιδέα.
Πως ό,τι κι αν έκανες...
αν το μετάνιωνες πραγματικά...
ο Θεός θα σε συγχωρούσε.
Λες να είναι αλήθεια;
Αυτό το κομμάτι μου φαινόταν λίγο...
σαν ευσεβής πόθος.
Γιατί;
Έκανες κάτι που απαιτεί συγχώρεση;
Σκότωσα τον αδελφό μου.
Αλλά ήταν ατύχημα.
Σωστά;
-Ποτέ δεν θα... -Θα μάθεις τα πάντα σύντομα.
Καλύτερα να...
Χάρηκα που σε γνώρισα, Έλτζιν.
Ναι.
Και εγώ...
χάρηκα που σε γνώρισα.
Πώς πήγε;
Είσαι καλά;
Δεν φοβάμαι πια.
Είμαι περήφανη για εσένα, μωρό μου.
Μπράβο σου.
-Έρχεσαι να ξεφλουδίσουμε πατάτες; -Δεν θέλω.
Ούτε εγώ.
-Πήγαινε. -Έλα.
Πώς τα πήγε;
-Υπέροχα. -Ναι;
Θεέ μου.
Μαθήματα ζωής από τον Κρομονόκλ.
Ποιος να το περίμενε.
Συγγνώμη.
Δεν έπρεπε να έρθω εδώ.
Στάσου.
Μου πήρες.
Μου πήρες εκείνον.
Ναι.
Εγώ φροντίζω εσένα...
αλλά εσύ...
έβαλες μίσος μέσα μου.
Ξέρω γιατί ήρθες.
Περίμενε.
Πάρ' το και φύγε.
Μην ξανάρθεις εδώ.
Ποτέ ξανά.
Είσαι σοβαρή;
-Κένι, απλώς... -Όχι.
-Κένι... -Τι;
-Δεν έκανα κάτι. -Δεν έκανες τι;
-Σε παρακαλώ! -Δώσ' το μου.
Αυτό είναι το καλό πράγμα;
Δικά σου δεν είναι;
Του Νέιθαν είναι;
-Δώσ' το μου αυτό. -Σταμάτα.
-Δώσ' το μου. -Σε παρακαλώ!
-Είναι σημαντικό για εσένα; -Κένι...
-Έχει αξία; -Να χαρείς.
-Σημαίνει πολλά για εσένα; -Σε παρακαλώ.
Άκου να σου πω.
Κοίταξέ με!
Δεν με νοιάζει τι λέει ο Μπόιντ.
Αδιαφορώ πόσο σημαντική νομίζεις ότι είσαι.
Αν πλησιάσεις ξανά τη μαμά μου, σου ορκίζομαι...
ότι θα σε χώσω στο Κουτί εγώ ο ίδιος.
Συνεννοηθήκαμε;
-Συνεννοηθήκαμε; -Ναι.
Να τα δω;
Περίμενε.
Τελείωσα σχεδόν.
Είσαι έτοιμη.
Να τα δω;
Έχε στον νου σου...
ότι έχω καιρό να το κάνω.
Νομίζω ότι βγήκε καλό.
Το λατρεύω.
-Ναι; -Έλα 'δώ.
Είμαι πάλι εγώ.
Με συγχωρείτε.
Γεια.
Γεια. Ψάχνω την Κρίστι.
Εγώ είμαι.
Δεν ήθελα να διακόψω.
Δεν πειράζει.
-Τι χρειάζεστε; -Βασικά...
μιας και είσαι η γιατρός εδώ...
ήθελα να σου δώσω αυτό.
Γιατί έχετε υγρή μορφίνη;
Πότε έγινε η διάγνωση;
Πριν από έναν μήνα.
Σκέφτηκα ότι, μέχρι να τη χρειαστώ...
δεν θα ήμουν σε θέση να...
-Θα το φροντίσω εγώ. -Σε ευχαριστώ.
Κοίτα τι έκανα. Χάλασα ένα τόσο ωραίο απόγευμα.
Σας αφήνω να συνεχίσετε.
Άλλωστε, είστε καλύτερα εδώ μέσα.
Γίνεται μεγάλος ντόρος τώρα που γύρισε αυτή η Σάρα.
Τι είπατε;
Κρίστι, πού πας;
Στάσου!
-Πρέπει να φύγω! -Περίμενε!
Μίλησέ μου!
Μίλησέ μου. Τι συμβαίνει;
Δεν θα πας πουθενά σε αυτήν την κατάσταση.
-Ποια είναι η Σάρα; -Σκότωσε κάποιον.
Και πήγε να σκοτώσει και ένα παιδί.
Ένα βράδυ, μιλούσαμε στην κλινική.
Με ρώτησε τι θα έκανα για να σε ξαναδώ.
Αν θα άξιζε αν ήταν κάτι κακό και της είπα ναι.
-Δεν σε πιάνω. -Της έδωσα έγκριση.
Και την άλλη μέρα...
Ήθελα να σε δω τόσο πολύ, που δεν άκουσα την ερώτηση.
Τώρα είσαι εδώ και αναρωτιέμαι αν φταίω και για αυτό.
Μόνο κακό κάνω στους άλλους.
Όχι. Ησύχασε.
Δεν φταις εσύ.
Είμαι εδώ.
Εντάξει; Είμαστε μαζί.
Πάμε μέσα.
Τον έλεγαν Κρίστοφερ.
Κρίστοφερ. Mοκa
Έλα μαζί μου.
-Τι; Όχι. -Από 'δώ είναι.
Αυτό ήταν το αμάξι του.
Στην αρχή, φαινόταν καλός.
Έκανε τον κόσμο να γελάει. Αυτό δεν ήταν εύκολο τότε.
Όλοι τον συμπαθούσαν.
Και μετά;
Μετά άλλαξε.
-Δηλαδή; -Δεν μ' αρέσει...
Δεν μ' αρέσει αυτό. Ας φύγουμε.
Στάσου.
Κάναμε μια συμφωνία.
Εγώ κράτησα τον λόγο μου.
Δεν θα έπρεπε να κάνεις αυτές τις ερωτήσεις.
Γιατί;
Εντάξει.
Δεν κοιμάμαι καλά από όταν ήρθα εδώ.
Και βλέπω πράγματα.
Πράγματα που με τρομάζουν μέχρι θανάτου.
Όλα συμβαίνουν εξαιτίας αυτού εδώ!
Όποιος κι αν ήταν ο Κρίστοφερ, το είδε κι αυτός.
Το σχεδίασε άπειρες φορές.
Αν το παίζεις μυστήριος τύπος...
δεν με κάνει να νιώθω καλύτερα.
-Πότε το είδε; -Δεν ξέρω.
-Τι σημαίνει; -Δεν ξέρω!
Και τι ξέρεις, τότε;
Συγγνώμη.
Απλώς...
Αυτά είναι τρομακτικά πράγματα.
Δεν είναι πράγματα για τα οποία θες να μιλάς.
Αλλά έχω φτάσει στα όριά μου.
Σε παρακαλώ.
Όλοι πέθαναν.
Όταν άρχισε να βλέπει το σύμβολο, τα πράγματα άλλαξαν.
Εκείνος άλλαξε.
Έπαψε να κάνει τον κόσμο να γελάει.
Έπαψε να χαμογελά.
Ένα βράδυ, η μητέρα μου είπε...
να κρυφτώ κάπου που δεν ήξερε ο Κρίστοφερ.
Όταν ξύπνησα, το πρωί, όλοι...
Εκείνη...
Υπάρχουν μοχθηρά πράγματα εδώ.
Βάζουν τον κόσμο να κάνει κακά πράγματα.
Λυπάμαι.
Εδώ είμαι.
Εδώ είμαι!
Ανκούι.
-Ανκούι. -Ανκούι.
-Ποιοι είστε;
-Ανκούι. -Ανκούι.
Δεν με τρομάζετε.
-Ανκούι. -Ανκούι.
Όχι, όχι, όχι.
Μη με αγγίζετε!
Όχι, μη!
Αφήστε με!
-Ανκούι. -Ανκούι.
-Όχι!
Μη με αγγίζετε!
-Όχι! -Ανκούι.
Όχι! Μη!
Μη με αγγίζετε!
Μη με αγγίζετε.
Τάμπιθα!
Είσαι καλά;
Τα είδες;
Η μύτη σου μάτωσε.
Τα είδες;
Πού πήγαν;
Τι να είδα;
Ποιον;
Τι...
Μπόιντ.
-Δεν μπορώ τώρα, Τζιμ. -Δεν θέλω να τσακωθούμε.
Η αλήθεια είναι ότι δεν συμφωνώ με αυτό που έκανες.
Αλλά όταν την είδα σήμερα, δεν είδα μια ψυχοπαθή.
Δεν είδα μια στυγνή δολοφόνο. Είδα ένα διαλυμένο κορίτσι.
Κοιτάζω γύρω μου...
και βλέπω πολλούς να έχουν φτάσει στα όριά τους.
Μάλιστα.
Σκέφτηκες ποτέ αν αυτό είναι το νόημα;
Τι εννοείς;
Ακούσαμε κάποιον στον ασύρματο.
Εγώ και η Ντόνα. Λίγο πριν ξεσπάσει η θύελλα.
Όποιος κι αν ήταν, ήξερε το όνομά μου.
Ήξερε τι έκανε η γυναίκα μου στο υπόγειο του σπιτιού μας.
Σκέφτηκα ότι ήμουν τρελός.
Πιστεύω ότι μας παρακολουθούν.
-Τζιμ... -Τέτοια πειράματα...
χρονολογούνται από τον Β' Παγκόσμιο.
Δεν χρειάζεται να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον.
Μα πρέπει να συνεργαστούμε.
Δεν ξέρω τι θέλουν από εμάς.
Μα αν έχεις μια πιο λογική εξήγηση για το τι συμβαίνει, πες τη μου.
Πρέπει να φύγω, Τζιμ.
Γεια.
Τιαν Τσεν!
Να πάρει.
Ήθελα...
Ήθελα να μιλήσουμε.