Στα προηγούμενα...
Δεν πρέπει να είμαστε εδώ.
-Σταμάτα. -Καθίστε όλοι κάτω!
Θα συμβούν άσχημα πράγματα.
Σταμάτα το λεωφορείο!
-Ντόνα! -Τι;
Ένα λεωφορείο είναι παρκαρισμένο έξω από το εστιατόριο!
Παγιδεύτηκε μια γυναίκα σε ένα υπόγειο.
Χρειαζόμαστε βοήθεια.
-Δεν πέφτουν έτσι τα σπίτια. -Έλα, Τζιμ.
Κάτσε. Κοντεύουμε.
Έλτζιν;
Χρειάζομαι λίγη βοήθεια!
-Μπαμπά! -Τζούλι!
Για να μας βγάλετε και τους τρεις με ασφάλεια...
πρέπει να το πάτε αργά και σωστά.
Σε λίγο θα νυχτώσει.
Για αυτό θα μας αφήσετε εδώ.
Για πάμε. Ανεβείτε. Φεύγουμε. Ελάτε!
Στάσου, Ντόνα! Μη!
-Φάτιμα, γύρνα πίσω! -Δεν θα τους αφήσουμε!
-Φάτιμα! -Σταματήστε!
Όλοι στο εστιατόριο, τώρα!
-Και εγώ σ' αγαπώ. -Πάμε μέσα.
Μπείτε μέσα!
Είναι εδώ. Πρέπει να φύγουμε.
-Πού είμαστε; -Κάτω από την πόλη.
Εδώ που ζουν τα τέρατα.
Εδώ κοιμούνται.
Έχει ένα τούνελ εκεί. Μπες μέσα. Προχώρα.
Βίκτορ.
Από τη μία, θέλω να πάω στην Ισλανδία...
με τον απίθανο τύπο που γνώρισα.
Από την άλλη;
Θέλω να γυρίσω και να βρω τη μνηστή μου να με περιμένει.
Είναι κανείς εκεί;
Μπορώ να σε βοηθήσω, αν με βοηθήσεις.
-Τα κατάφερες. -Τι;
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Θέλω να με σκοτώσεις.
Τι λες; Πού είμαστε;
Κάναμε μια συμφωνία.
Είπες ότι θα με σκότωνες.
Χριστέ μου.
Ποιος σου το έκανε αυτό;
Είσαι από την πόλη;
Από την πόλη; Ναι.
Πάντα πίστευα ότι η πόλη ήταν το χειρότερο στάδιο.
Μέχρι που πέρασα μέσα από το δέντρο.
Πέρασες και εσύ;
Ναι.
Πέρασα.
Περνάς και καταλήγεις σε άλλο μέρος.
Καμιά φορά εγκλωβίζεσαι.
Καμιά φορά παγιδεύεσαι.
Και τότε σε πιάνουν.
Ποιοι;
Έχεις ευγενικό πρόσωπο.
Πώς σε λένε;
Μπόιντ.
Εγώ είμαι ο Μάρτιν.
Πόσο καιρό είσαι εδώ;
Έχει περάσει πολύς καιρός.
Συγγνώμη.
Στην αρχή, μετρούσα τις μέρες.
Αλλά δεν άντεξα να μετράω τα χρόνια.
Έχω να δω καλοσύνη εδώ και πολύ καιρό.
Για αυτό πρέπει να φύγεις. Πριν έρθουν.
-Δεν σε αφήνω. -Μπόιντ...
Είσαι πεζοναύτης;
"Πάντα Πιστός".
Δεν αφήνουμε κανέναν πίσω.
Με βοηθάς, σε βοηθάω.
-Έτσι πάει, εντάξει; -Αν θες να με βοηθήσεις...
σκότωσέ με.
Σε παρακαλώ.
Ηρεμήστε!
Ηρεμήστε, το κέρατό μου!
Σε παρακαλώ.
Ακόμη δεν έχεις κάνει κάτι που δεν αναιρείται.
Πρόκειται για μια παρεξήγηση.
Ο κόσμος είναι ταραγμένος.
-Αν μας αφήσεις να φύγουμε... -Αυτό θες;
Δεν έχεις ιδέα τι παραμονεύει έξω.
-Πού είναι η Κρίστι; -Πίσω, με εκείνη τη νοσοκόμα.
Κάτσε κάτω.
Και εσύ. Κάτω.
Λοιπόν.
Ξέρω ότι είναι τρομακτικό.
Αλλά δεν είμαστε εμείς ο εχθρός.
Ο εχθρός είναι εκεί έξω.
-Περίεργα μας τα λες. -Σας παρακαλώ...
αφήστε με να σας εξηγήσω.
-Εντάξει. -Λοιπόν.
Ξεκινάω με το δέντρο που είδατε στον δρόμο.
Πώς ξέρεις για το δέντρο;
Όλοι βλέπουν το δέντρο.
"Uploaded by Moca" HD TVSeries
Πόσο έχουμε ακόμα;
Είναι πολύ μακριά.
Εκεί! Θα κρυφτούμε εκεί μέχρι το πρωί.
-Ναι. -Εντάξει.
Πρέπει να κάνουμε ησυχία. Δεν έχει φυλαχτά εδώ.
-Ποιανού είναι αυτά; -Δικά μου.
Γιατί είναι εδώ;
Έρχομαι εδώ καμιά φορά.
Έχω και φαγητό.
Μαίρη.
Πώς μπόρεσες;
Θα πηγαίναμε για φαγητό.
Ερχόμουν να σε βρω για να πάμε για φαγητό.
-Το ξέρω. -Εδώ ήσουν τόσο καιρό;
Πέρασαν έξι μήνες. Ούτε με πήρες ούτε...
Οι γονείς σου και εγώ...
πήγαμε στην αστυνομία.
-Δεν καταλαβαίνεις. -Ανοησίες.
Τόσο καιρό, είσαι σχεδόν δύο ώρες μακριά...
με αυτούς τους τύπους...
με καραμπίνες.
Με αυτήν τη γυναίκα.
Λες και μπήκες σε καμιά αίρεση.
Θέλω να φύγω.
-Δεν μπορείς. -Κάνε άκρη.
Άκουσέ με.
Δεν θα μου πεις εσύ τι θα κάνω.
Φύγε.
Άκου.
Ξέρω ότι σε πλήγωσα.
Και ότι αυτό είναι τρελό...
αλλά θέλω μόνο να με ακούσεις. Εντάξει;
Αυτό το μέρος...
δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Πώς είσαι, Τζιμ;
Μάλλον έσπασα ένα πλευρό.
Δυσκολεύομαι να αναπνεύσω.
Χαλάρωσε.
Θα τα καταφέρουμε.
Το έχεις ξανακάνει αυτό;
Να περάσεις τη νύχτα κρυμμένος;
Θα ένιωθες καλύτερα αν έλεγα ναι;
Τι στο διάολο; Τι φάση;
Δεν μπορώ να κουνηθώ!
-Βοήθεια! -Ρικ δεν σε λένε;
Μπρικ με λένε.
Ηρέμησε, φίλε.
Βγάλτε με από 'δώ. Σας παρακαλώ.
-Μπρικ... -Πονάει το στήθος μου.
-Μπρικ. -Ναι;
Κάνε ησυχία.
-Έρχομαι κοντά σου. -Δεν μπορώ...
Δεν μπορώ να ανασάνω.
-Δεν μπορώ. -Μπορείς.
Για να μιλάς, σημαίνει ότι μπορείς.
Με το μαλακό.
Εντάξει;
Τομ;
Κοντεύω.
Σταμάτα.
Ρε φίλε, σταμάτα να κουνιέσαι.
Κοίταξέ με.
-Με βλέπεις; -Ναι.
Σε βλέπω.
Αλλά δυσκολεύομαι πολύ σε περιορισμένους χώρους.
Ηρέμησε.
Πρέπει να κάνεις ησυχία.
Έχεις εμάς δίπλα σου.
Θα βγούμε.
Αλλά πρέπει να χαλαρώσεις και να μην τα κάνεις χειρότερα.
Και κυρίως, πρέπει να κάνουμε ησυχία.
Όσο μπορούμε.
Γιατί;
Έλα, ρε φίλε. Κάτι πρέπει να υπάρχει.
Και να με ελευθερώσεις, μετά τι;
-Δεν θα τα καταφέρω. -Θα σε κουβαλήσω.
Αρκεί να φτάσουμε στην πόλη. Έχουμε γιατρό εκεί.
Θα σε βοηθήσει.
Άκου. Τα βλέπεις αυτά;
Τα βρήκα στο δάσος. Θα μας προστατεύσουν.
Δεν θα σου κάνουν κακό εκεί.
Νομίζεις ότι αυτά τα τέρατα μου το έκαναν αυτό;
Αυτά είναι η κορφή του παγόβουνου.
Δεν αλλάζουμε θέμα;
Από πού είσαι;
-Από το Μίλμπρουκ. -Από πού;
-Από το Μίλμπρουκ; -Χάνεις τον χρόνο σου.
Θεέ μου. Έρχονται.
Δεν έχεις χρόνο, Μπόιντ.
Υπάρχει σκοτάδι στο δάσος.
Εφιάλτες που δεν μπορείς να φανταστείς.
Πράγματα που δεν έπρεπε να δούμε.
Φύγε πριν σταματήσει η μουσική.
Σταμάτα.
Αν τραβάς προσοχή, αυτά τα πράγματα θα αρχίσουν να ψάχνουν.
-Δεν μπορώ να κάτσω άπραγη. -Αυτό ακριβώς θα κάνεις.
Έλα, κάθισε.
Το καλύτερο για τον μπαμπά σου είναι να μείνει εκεί μέχρι το πρωί.
Έτσι έκαναν παλιά.
Κρύβονταν.
Έτσι επιβίωσε ο Μπόιντ το πρώτο βράδυ.
Ξέρω.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε.
Θες λίγο τσάι;
Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο;
-Τι; -Διαβάζεις, έτσι;
-Ποιο είναι το αγαπημένο σου; -Θες να με κάνεις να ξεχαστώ.
Ναι. Μπορεί.
Περιμένω μια απάντηση.
Πάνω που νόμιζα ότι τα είχα ζήσει όλα.
Ναι; Είναι κανείς εδώ;
Περίεργο βενζινάδικο αυτό.
Ναι.
Όλο το μέρος είναι περίεργο.
Λες και έχουμε πάρει ναρκωτικά.
Θα μπορούσε να είναι και χειρότερα.
Μ' ακούει κανείς;
Ήμαρτον. Πού πήγαν;
-Πρέπει να γυρίσουμε. -Τι;
Όχι. Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.
Αν ήσασταν στο λεωφορείο, αν με ακούτε, τρέξτε.
Κάντε όση ησυχία γίνεται.
Υπάρχουν πράγματα εδώ έξω που αν σας βρουν...
-Αν κάποιος σάς μιλήσει... -Μέσα.
-μην ανταποκριθείτε! -Μπες μέσα τώρα!
Μας χαλάς την πλάκα.
Να πάρει!
Φάτιμα, σταμάτα!
Φάτιμα.
Όχι! Εσείς εκεί!
Τρέξτε!
-Φάτιμα! -Φύγετε!
-Φύγε απ' το παράθυρο. -Τρέξτε μακριά!
Κρυφτείτε κάπου!
Μπείτε μέσα! Μ' ακούτε;
Μ' ακούτε;
-Κάτι πρέπει να κάνουμε! -Το ξέρω.
-Δεν μπορούμε. -Η πίσω πόρτα.
-Έλις! -Όχι.
Μπορούμε να τους βάλουμε μέσα στα κρυφά.
-Μπορούμε να τους βάλουμε μέσα! -Άκουσέ με.
-Μπορούμε! -Σταμάτα! Άκουσέ με!
Ηρέμησε.
Είμαι εδώ.
Μωρό μου.
Άντε στον διάολο.
Άντε στον διάολο!
Σταματήστε να χαμογελάτε!
Σταματήστε!
Θα νιώσεις καλύτερα αν έρθεις έξω.
Φάτιμα.
Δεν το αντέχω άλλο.
-Δεν αντέχω. -Το ξέρω.
-Δεν αντέχω άλλο. -Το ξέρω.
Δεν αντέχω.
Αυτά είναι; Τα...
Ναι.
Χριστέ μου!
Χριστέ μου, σε παρακαλώ!
Θέλω να πάω σπίτι μου.
Θέλω να πάω σπίτι μου, Θεέ μου!
Πάψε, φίλε.
Θέλω να πάω σπίτι μου!
Κοίταξέ με.
Ηρέμησε.
Τι έγινε;
-Τι; -Αιμορραγώ!
Τι φάση;
-Κάνε ησυχία. -Βήχω αίμα!
Θα γίνεις καλά. Κάνε υπομονή.
Θεέ μου, θέλω να φύγω από 'δώ!
Αν3βηκε απo τoν моcа.
Δεν το πιστεύω ότι συμβαίνει αυτό.
Τέλος. Άνοιξέ μας.
-Όχι, στάσου! -Άνοιξέ μας!
Είσαι με τα καλά σου;
-Το άκουσες αυτό; -Έχει κόσμο έξω.
Είναι κι οι άλλοι στο σπίτι.
-Θα τους αφήσουμε; Έχετε όπλα! -Δεν έχει σημασία.
-Δεν κάνουν κάτι. -Είστε τρελοί;
Δεν θα κάτσω άπραγος.
-Κένι! -Στάσου!
Πήγαινε απ' την άλλη. Τώρα!
Κάντε πίσω!
Θα δοκιμάσουμε άλλη μία.
Ηλίθιε.
Δεν έχεις ιδέα τι κάνεις.
Θα δούμε.
Εμείς θα πάμε μια βολτούλα.
-Φίλε... -Πάψε.
-Άνοιξε την πόρτα. -Αν το κάνω...
θα τους βάλεις όλους σε κίνδυνο.
Αυτό θες;
Πώς βρέθηκε το δέντρο στον δρόμο;
Εσείς δεν το βάλατε εκεί;
Μου κάνεις πλάκα;
-Νομίζεις ότι... -Ότι μας κοροϊδεύετε.
Οι υπόλοιποι τι θα κάνετε;
Θα μείνετε εκεί;
Η τύπισσα έσκασε το λάστιχο με καραμπίνα!
Φαίνεστε ανησυχητικά εντάξει με αυτό.
Φοβούνται. Εντάξει; Και καλά κάνουν.
Συνήθως υποπτεύομαι όσους μου λένε τι να φοβάμαι.
-Μόλις τους άκουσες εκεί έξω. -Σωστά. Τους άκουσα.
Πολύ βολικό που δεν μπορούμε να δούμε τίποτα έξω.
Δεν ρίχνουμε μια ματιά;
-Εντάξει. -Φύγαμε.
-Ας μιλήσουμε. -Δεν θέλω.
-Ηρέμησε... -Βούλωσέ το!
Κατεβάστε τα όπλα και ανοίξτε την πόρτα...
αλλιώς θα του τινάξω τα μυαλά στον αέρα.
Τι λέτε;
Πυροβόλησέ τον.
Και εγώ θα πυροβολήσω εσένα.
Κατευθείαν στο κεφάλι...
γιατί αυτή η πόρτα δεν πρόκειται να ανοίξει.
Τελείωσα σχεδόν.
Αναρωτιέσαι ποτέ αν η Άμπι είχε δίκιο;
Τι είπες;
Κι αν όλα αυτά είναι ένα όνειρο;
Πώς το ξέρεις αυτό;
Μάρτιν; Τι συμβαίνει;
Τι έπαθες;
Εντάξει, Μάρτιν.
Ηρέμησε.
Έλα 'δώ. Όλα καλά.
Έλα, Μάρτιν. Ησύχασε.
Δεν έχουμε χρόνο!
Άσε με.
Τώρα, το αίμα μου είναι το αίμα σου.
Μάρτιν;
Τι στον διάολο;
Εντάξει.
Τι στο...
Να πάρει!
Να πάρει.
Τι στο καλό;
Ήρεμα.
Τι;
Φτιάχνω...
Φτιάχνω τσάι.
Γεια.
Τι κάνεις;
Η μαμά μου λέει ότι το φαγητό γιατρεύει τα πάντα.
-Οπότε φτιάχνω τσάι. -Ναι.
Όχι ότι θα περνούσαν όλα με μια πιατέλα τυριών.
Θα ήταν εντυπωσιακό αν εμφάνιζες μια πιατέλα τυριών.
Είσαι...
Είσαι καλά;
Αυτή...
είναι δύσκολη ερώτηση.
Ναι.
Εσύ;
Αυτή είναι... "Μ0κa"
Είναι.
Ναι.
Καλύτερα να πας κοντά της.
Σε χρειάζεται.
-Ναι. -Έχουμε δρόμο ακόμα...
-μέχρι να ξημερώσει. -Ναι.
-Άσ' το σε εμένα. -Ναι.
Ίσως δεν ήταν ουρλιαχτά.
Σε δάσος είμαστε. Ίσως είναι κάνα κογιότ.
-Δεν είναι ζώο. -Και πού το ξέρεις;
Σε φάρμα μεγάλωσα. Ξέρω πώς κάνει ένα ζώο.
Ίσως είναι φάρσα. Δεν ξέρω, Μπράιαν.
Εντάξει. Κοίτα.
Συγγνώμη που ξέσπασα.
Μια περιπέτεια είναι, εντάξει;
Ίσως είναι μία...
Μία από αυτές τις τρελές ιστορίες που θα λέμε στα πάρτι...
-Μ' ακούτε; -Είναι κανείς μέσα;
Βοηθήστε μας. Ήμασταν σε ένα λεωφορείο.
Κάναμε παράκαμψη και σταματήσαμε εδώ.
-Ναι; -Τι φάση;
-Μην πας. -Δεν θέλω να πεθάνω.
-Βοήθεια! -Να τους βοηθήσουμε.
-Στάσου. -Όλα καλά.
Βοήθεια.
Παρακαλώ!
Ευτυχώς. Ακούσαμε τα ουρλιαχτά.
Λάθος μέρος διαλέξατε.
Ανάθεμά σε! Πιο σιγά!
Θεέ μου. Έλεος.
Εντάξει.
Εντάξει. Να πάρει.
Εντάξει.
Ήρεμα.
Ποιο είναι το αγόρι που σου είπε να περιμένεις στο τούνελ;
Είναι φίλος μου.
Έλειπε πολύ καιρό.
Μα τώρα γύρισε.
Πόσο καιρό είσαι εδώ;
Αρκετό.
Πώς ήρθες εδώ;
Δεν θέλω να μιλήσω για αυτό.
Τα βρήκα.
Κοίτα.
Ναι.
Μπισκότα σοκολάτας.
Απο τον Μ0cα!
-Μην πάρεις αν δεν θες. -Όχι, μ' αρέσει η σοκολάτα.
Σε ευχαριστώ.
Είχα περισσότερα σνακ.
Αλλά δεν έρχονται πολλοί από 'δώ...
τελευταία.
Από 'κεί τα πήρες όλα αυτά;
Κάποια ναι.
Κάποια ήταν εδώ από πριν.
Κάποια ανήκαν...
Σε ποιον;
Με ποιον ερχόσουν εδώ;
Με τη μητέρα μου.
Ήταν καλή.
Πρέπει να έχω και κάτι κουλούρια.
Αυτά είναι μπαγιάτικα.
Μπόιντ;
-Τι κάνετε εδώ; -Μπες μέσα.
-Θα σε δουν. -Μην ανησυχείτε.
-Κοιτάξτε. -Θεέ μου.
Είμαστε εντάξει.
Βοήθεια!
-Βοηθήστε με! Σας παρακαλώ! -Σταμάτα!
Σας παρακαλώ.
Σταμάτα, είπα.
Σκοτώνουν κόσμο!
-Έρχονται. Τρέξε! -Σας παρακαλώ.
-Να πάρει. -Σας παρακαλώ!
Μπες μέσα! Τρέξε!
-Τρέξε! -Μπες μέσα!
-Έλα, έλα! -Γρήγορα!
Βιάσου.
-Έλα. -Γρήγορα.
Γρήγορα!
-Πάρ' το. -Ωραία.
Έπρεπε να μείνω στο εστιατόριο. Αλλά τρόμαξα.
-Ποιος είσαι; -Τι;
-Μα... -Σου έκανα μια ερώτηση!
Με λένε Έλτζιν.
-Ήμουν στο λεωφορείο. -Στο ποιο;
Για τι πράγμα μιλάει; Ποιο λεωφορείο;
Πονάω πολύ.
Τα πας τέλεια. Κρατήσου λίγο.
Παίρνε ανάσες.
Θα βγούμε σύντομα.
Μπρικ.
Σ' αρέσουν οι τηγανίτες;
Ναι.
Όταν ξημερώσει, θα φας τις καλύτερες της ζωής σου.
Έλα τώρα. Αυτή η τσιλιβήθρα τρώει τηγανίτες;
Πόνεσα, που να πάρει.
Οι τηγανίτες ακούγονται πολύ...
Να πάρει.
Μπρικ.
Βούλωσέ το.
Ξέρω ότι πονάς, αλλά σώπασε.
Κάνε εκπνοές.
Σιγά σιγά.
Τομ, κάλυψε το στόμα του.
Δεν τον φτάνω!
"Uploaded by Moca" HD TVSeries
Τομ, τι γίνεται;
Πες μου. Τι έγινε;
Πέθανε μάλλον.
Όχι! Τζιμ!
Άσε με!
-Όχι, Τζούλι. -Πρέπει να πάμε εκεί έξω!
Πρέπει να βοηθήσουμε!
Όχι, Τζούλι!
-Τζούλι! -Ντόνα!
Τον βρήκαν!
-Πρέπει να τον βοηθήσουμε. -Ησύχασε.
Δεν μπορώ...
-Ησύχασε. -Όχι.
-Όχι! -Ησύχασε.
Ησύχασε.
Δεν μπορώ να τον αφήσω.
Όλα θα πάνε καλά.
Όχι!
Δεν μπορώ...
Δεν τον εμπιστεύομαι.
Είμαστε ζωντανοί, όμως.
Προς το παρόν.
Τάμπιθα;
Πώς είσαι;
Καλά.
Ξέρεις...
έχω περάσει άπειρες φορές από 'δώ και δεν κατάλαβα ότι...
Εσύ τα έκανες όλα αυτά;
Νόμιζα ότι είχες μια αποστολή.
Ήμουν.
Βρήκες αυτό που έψαχνες;
Τι ζωγραφίζεις εκεί;
Πράγματα που έχω δει.
Τα ζωγραφίζω όταν τα βλέπω.
Ακόμη κι αν εγώ τα ξεχάσω...
οι εικόνες θυμούνται.
Νόμιζα ότι τα είχα ονειρευτεί. Όλα αυτά τα πράγματα.
Αλλά οι εικόνες θυμήθηκαν.
Ξημερώνει.
Τζούλι!
-Μπαμπά! -Τζούλι!
Μπαμπά!
Μ' ακούς; Μπαμπά!
Μ' ακούς;
Μπαμπά!
Τζούλι...
Τζούλι!
Μπαμπά. Ωραία.
-Κρατήσου. Θα σε βγάλουμε. -Απίστευτο.
Είναι ζωντανός. Ελάτε όλοι εδώ.
Βάλτε ένα χεράκι!
-Πάρτε ό,τι μπορείτε! -Πάμε!
-Γρήγορα! -Θα σε βγάλουμε.
Με προσοχή. Ήρεμα.
Βγάλτε το αυτό από 'δώ.
Έλα 'δώ!
Θα σε βγάλουμε.
Όχι!
-Εντάξει. -Ναι.
Μικρέ, πόσοι είπες;
Δεν ξέρω. Γύρω στους 20.
Είκοσι πέντε.
Αυτή με την καραμπίνα ήθελε να τους βάλει στο εστιατόριο.
-Μα όταν κατέρρευσε το σπίτι... -Τι εννοείς;
Ποιο σπίτι κατέρρευσε;
Αυτό δίπλα στο εστιατόριο.
Θεέ μου!
-Προς τα πού πάμε για την πόλη; -Ηρέμησε, Τάμπιθα!
Στάσου! Τάμπιθα!
Κλείσ' την. Φεύγουμε.
Κλείσ' τη, Βίκτορ! Πάμε.
Τάμπιθα!
Προχωρήστε.