ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ...
Μη τιμωρείσαι, Μπόιντ.
Δεν θα το ήθελε αυτό.
Μακάρι να είχες την πολυτέλεια του πένθους,
αλλά δεν την έχεις. Αυτοί οι άνθρωποι σε χρειάζονται.
Ήξερα για το διαζύγιο και ότι αυτό το ταξίδι,
ήταν ένα τελευταίο "ζήτω" πριν μας καθίσετε και μας πείτε τα νέα.
Ο Τόμας, είναι νεκρός! Έχεις ακόμα δύο παιδιά!
Γιατί δεν σου αρκούμε;
Παρακαλώ; Είναι κάποιος εκεί έξω;
Σοβαρά, φίλε, δεν ξέρω γιατί κοιτάς αυτό το πράγμα;
Eίναι δύο σελίδες ενωμένες μαζί.
Θεέ μου.
Έχω την Σάρα, δεμένη στο υπόγειο της εκκλησίας.
Μου έδειξε αυτό.
Κάτι με κοιτούσε εκείνη την ημέρα, το ίδιο που είπε στην Σάρα...
- Νομίζεις ότι αυτό θέλει να μας βοηθήσει; - Ό,τι και να είναι,
είναι κομμάτι αυτού του μέρους.
Είναι στο σπίτι! Μπήκαν μέσα!
Ακολουθήστε το πρωτόκολλο!
Βρείτε τον φίλο σας και μπείτε στο βαν!
Έλις! Πρέπει να γυρίσουμε σπίτι! Να μπούμε μέσα! Έχω μια ιδέα! Έλα!
Παρακαλώ...!
- Πρέπει να φύγουμε. - Να πάμε πού; Πού πηγαίνουμε;
Προχώρα πρώτη.
Θα σε ακολουθήσω.
Πρέπει να πάμε στην πόλη.
- Όχι, πρέπει να πάμε στα δέντρα. - Είσαι τρελός.
Πρέπει να μπεις μέσα.
- Στο δέντρο; Όχι...! - Θα είσαι ασφαλής!
- Τί; - To υπόσχομαι. Βρες τον αδερφό σου.
Πρέπει να του πεις! Θα είμαι πίσω σου!
Όχι...! Έλα εδώ!
Μείνε μαζί μου.
Σερίφη;
Nαι.
Μισό λεπτό.
Έχω... τους ενοίκους του Αποικιακού Σπιτιού, σκορπισμένους.
Οι περισσότεροι στην πόλη δεν χρησιμοποιούν τα υπόγεια,
έτσι κάθε σπίτι θα πάρει δυο με τρεις.
Κάποιοι είναι στην κλινική και...
οι τελευταίοι τρεις θα μείνουν με εμένα και την μαμά μου...
και τον Τζέιντ, υποθέτω.
Εντάξει.
Μοιάζει τα πράγματα να αγριεύουν εκεί έξω.
Οι άνθρωποι ήδη βάζουν σανίδες στα παράθυρά τους,
και μιας, αυτοί του Αποικιακού Σπιτιού και της πόλης μένουν μαζί,
σκέφτηκα μήπως, τους μαζέψουμε όλους,
και δεν ξέρω να πούμε κάτι;
Είναι καλή ιδέα.
Να το κάνεις αυτό.
Νομίζω θα σήμαινε περισσότερα αν το έκανες εσύ.
Σωστά.
Είσαι καλά;
Mου έσωσε την ζωή. Το ξέρεις αυτό;
O Πάτερ Κάτρι, την νύχτα που φτάσαμε στην πόλη,
ρισκάρισε την ζωή του για να βεβαιωθεί ότι...
- Χαιρέτησέ τους όλους. - Στάσου. Πού πας;
- Έχω να κάνω κάτι. Είναι σημαντικό. - Πιο σημαντικό από αυτό;
Σερίφη, ο κόσμος σε χρειάζεται. Πρέπει να ακούσουν ότι...
Τί;
Nα ακούσουν τί;
Ότι όλα θα πάνε καλά; Ότι ο Θεός έχει σχέδιο.
Αν είναι να γίνεις Σερίφης όταν φύγω,
πρέπει να αρχίσεις να σκέφτεσαι πως να λες τα πράγματα,
μόνος σου και να ακούγεσαι πειστικός.
Θα τα πας μια χαρά.
Ας περπατήσουμε.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: The J&J Team === jho - jimijim ===
Έλα τώρα!
Άκου αυτούς τους στίχους.
Άκου πόσο γαλήνιο ακούγεται.
Ο τύπος ιππεύει ένα πόνι δίπλα σε ωκεανό.
Ξέρεις γιατί; Επειδή έχει μια βάρκα.
Δεν έχει σημασία όσες φορές να το ακούσεις και πάλι δεν μπορούμε να αγοράσουμε βάρκα.
Κοίτα το μόνο που λέω είναι πως αν τα βγάλουμε πέρα με τα έξοδα...
Θα τα βγάλουμε πέρα;
- Nαι! - Μάλιστα.
Δεν είναι η πληρωμή των εξόδων μια από τις επιλογές διαχείρισης;
Γιατί αυτή είναι η επιλογή που πρέπει να πάρουμε.
Oι δανειστές θα κατσουφιάζουν με αυτήν.
Μάλιστα. Κανείς δεν σου μίλησε. Εντάξει; Κανείς.
Ξέρεις τι συνήθιζαν να με αποκαλούν στον στρατό;
Kε Φις και Λοβς.
Ναι έτσι...
Με έστελναν να ετοιμάσω κάθε βάση
και ανεξάρτητα το τι μου έδιναν και τι πόρους
το έκανα να δουλέψει. Μάλιστα, κύριε. Έτσι.
Ο κος Φις και Λοβς.
Ναι, αλλά, δεν αποκαλούσαν την μαμά, Σιδερένια Άμπι;
Nαι σωστά. Και μην το ξεχνάς.
Ναι... κατάλαβα.
To πρόβλημα με το σίδερο είναι πως είναι άκαμπτο.
Έτσι, κάποιες φορές αυτό δεν ξέρει πότε να λυγίσει.
Μωρό μου... αυτό που μόνο λέω...
που λέω είναι μια βάρκα,
ξέρεις δεν θα ήταν κακό ένα δώρο συνταξιοδότησης.
Σε περίπτωση που ήθελες ιδέες για το πως να με βοηθήσεις
με την ομαλή μου μετάβαση από την
μακρά και επιτυχημένη στρατιωτική καριέρα σε
αυτήν την περίεργη και μυστήρια πολιτική ζωή.
Και μια βάρκα... Μωρό μου, τι ψάχνεις;
To λιποζάν μου. Δεν το βρίσκω στην τσάντα μου. Μπορείς να το κρατήσεις;
Βεβαίως. Τί είναι αυτό...
Αυτό... μοιάζει με κλειδιά από βάρκα.
- Τί; - Tί;
Γιατί κρατάω ένα κλειδί για βάρκα;
Στάσου, αγόρασες την βάρκα;
Γαμώτο.
Φυσικά σου αγοράσαμε βάρκα!
- Γαμώτο! - Αν πρέπει να ακούσω τον άντρα,
να τραγουδά για το πόνι του, θα πηδήξω απέναντι.
Ευτυχισμένη συνταξιοδότηση, μπαμπά.
Μου αγοράσατε μια βάρκα, μωρό μου!
- Σας ευχαριστώ! - Μπαμπά!
Θεέ μου.
Σε παρακαλώ...
μπορείς να μου πεις πού πάμε;
Πού είναι ο Πάτερ Κάτρι;
Συνήθιζαν να ουρλιάζουν. Το ήξερες αυτό;
Όλο το βράδυ, ούρλιαζαν. Τρελαίνοντας τους ανθρώπους.
Όλο αυτό σταμάτησε, μόλις είχαμε τα φυλαχτά.
Τότε άρχισαν να ψιθυρίζουν. Είχα πάντα απορία σ' αυτό.
Οι φωνές σου, σου έχουν πει κάτι για αυτό;
Όχι.
Φυσικά όχι. Θεός φυλάξει μην σου λέγαν κάτι χρήσιμο.
Συνέχισε να περπατάς.
Όχι μέχρι να μου πεις τι συμβαίνει.
Θα σταθείς εδώ και θα έχεις απαιτήσεις μετά από όσα έκανες;
- Πού είναι ο Πάτερ Κάτρι; - Είναι νεκρός!
Τί;
Αυτά τα πράγματα μπήκαν στο Αποικιακό Σπίτι.
Ο Πάτερ Κάτρι, προσπάθησε να βοηθήσει. Τώρα είναι νεκρός,
μαζί με άλλους ανθρώπους.
Είναι ο Έλις, καλά;
Είναι καλά αλλά καταγδαρμένος.
Είναι στην κλινική με τους άλλους.
Τώρα βάζεις τα κλάματα.
Κλαις για τον Μπινγ Τσιέν;
Νομίζεις πως είμαι ένα τέρας.
Δεν με νοιάζει τι είσαι.
Ο μόνος λόγος που ζεις είναι γιατί ο Πάτερ Κάτρι,
πίστευε πως θα μας πας στο σπίτι μας.
Aν εντέλει, αποδείξεις πως έκανε λάθος θα σου φυτέψω μια σφαίρα ο ίδιος.
Τώρα, συνέχισε να περπατάς.
- Πού πάμε; - Eίπα συνέχισε να περπατάς!
Θα ετοιμάσω κρεβάτι για εσάς στο υπόγειο.
To μπάνιο είναι πίσω, χρησιμοποιήστε την κουζίνα, μα να σέβεστε τις μερίδες.
Δεν είναι ότι πιο άνετο στον κόσμο,
αλλά θα έχουμε ξανά στην κατοχή μας το Αποικιακό σπίτι έτσι...
Τί είναι αυτό;
Θα έχουμε μερικούς περισσότερους επισκέπτες για λίγο καιρό.
Kαι πόσο λίγο είναι αυτό το "για λίγο καιρό"'
Εσύ δεν πίστευες πως εδώ είναι ένα γιγάντιο δωμάτιο διαφυγής;
Πως τα πας με αυτό;
Παράτα μας. Αυτό είναι μαλακία, εντάξει;
Eπέλεξαν το λουλούδι. Δεν ανήκουν εδώ.
Φίλε γιατί εσύ...
Ξέρει κανείς σας τον Βίκτωρ;
Πού μένει; Πρέπει να τον βρω.
Τον είδα να τρέχει προς το δάσος με το κορίτσι των Μάθιους, εχθές το βράδυ.
Φανταστικά. Βλέπεις η κοινοτική συνεργασία,
τί πολλά προσφέρει; Γαμώ το κέρατό μου!
Ας πάμε μέσα.
Αυτό ο τύπος είναι ο χειρότερος όλων.
Δεν καταλαβαίνω καν.
Ήταν σαν τη μια στιγμή να περνούσαν όλοι καλά...
Πως... βγήκες από το σπίτι;
Ήμουν... πάνω στο δωμάτιο του Βίκτωρ και...
Όχι δεν...
- ήταν έτσι... Εμείς... - Τζούλι...
Όχι, αυτός μάζευε όλα αυτά και έμοιαζε πως ήταν έτοιμος να φύγει.
Και τότε, όταν άρχισαν τα ουρλιαχτά,
κατεβήκαμε από το παράθυρο,
και είπε να πάμε στο δάσος.
Και τότε, τρέξαμε προς το δέντρο και με έσπρωξε μέσα...
Και εγώ...
Αυτός είπε πως άρχιζε.
- Τί άρχιζε; - Δεν ξέρω. Αυτός...
Την μια στιγμή ήμουν στο δέντρο
και την επόμενη βρισκόμουν σε μια γιγάντια ντουλάπα σε μια αποθήκη.
Πως αυτό είναι δυνατό;
Πέρασες μέσα από το μακρινό δέντρο!
O Bίκτωρ, είπε πως μπορείς να πας σε πολλά μέρη.
Και κάποιες φορές οι άνθρωποι πάνε σε διαφορετικά μέρη.
Ίσως αυτός πήγε κάπου αλλού.
Πρέπει να τον βρούμε!
Ένα-ένα. Τζούλι...
Τζουλς...
Τζούλι...
Τί συμβαίνει σε εμάς; Tί...;
- Γλυκιά μου... - Τί συμβαίνει...;
Σκάβουμε μια μεγάλη τρύπα στο υπόγειο.
Θα μάθουμε από που έρχεται ο ηλεκτρισμός.
Όχι.
Τζουλς, όλα θα πάνε καλά. Ανέπνευσε.
Το ξέρω. Όλα θα πάνε καλά.
Όχι! Πως μπορείς να το λες αυτό;
Ποιο μέρος αυτού είναι εντάξει;
Γλυκιά μου, Θεέ μου. Απλά...
Ωραία, είσαι εδώ. Είδες τον Βίκτωρ;
Μια από τις καταληψίες στο σπίτι μου, είπε πως έτρεξες μαζί του προς το δάσος!
- Θέλω να της μιλήσω! - Τί τρέχει με εσένα;
Έχεις ιδέα τί περνάει;
Πίστεψέ με. Καταλαβαίνω. Οι στιγμές είναι δύσκολες.
Αλλά βρήκα κάτι εχθές το βράδυ!
Υπάρχει αυτό το σύμβολο που το έχω δει.
Το ίδιο σύμβολο είναι σ΄ αυτό το βιβλίο. Και εχθές το βράδυ...
- Βρήκα αυτήν την φωτογραφία! - Δεν δίνω δεκάρα για τις ερωτήσεις σου
και για το σύμβολό σου και για τα βιβλία σου.
Μείνε μακριά από την κόρη μου. Καταλαβαίνεις;
Εντάξει, κάνεις όλο το θέμα με τον προστατευτικό πατέρα.
Το σέβομαι.
Με πήρες μαζί στο δάσος...
έχοντας με να ανεβαίνω σε ένα δέντρο για κάποια ηλίθια ιδέα,
και μετά έτρεξες σαν ψυχοπαθής προτού, καν το δοκιμάσουμε.
Ναι... λυπάμαι για αυτό...
Λειτούργησε.
- Στάσου. Τί; - Nαι.
To μόνο που άκουσα ήταν κάποια παράσιτα. Αλλά λειτούργησε.
Πιστεύω πως αν το ανεβάσουμε πάνω από τα δέντρα
και έχουμε αρκετή ισχύ ίσως θα μπορούσαμε να στείλουμε σήμα.
Στάσου...
Πως προτείνεις να το ανεβάσουμε πάνω από τα δέντρα;
Θα αρχίσουμε ξεκινώντας από το υψηλότερο σημείο.
Χριστέ μου. Αυτό είναι θλιβερό.
Πού είναι όλοι οι κάτοικοι;
Θέλω να πω...
Στάσου!
- Μπόιντ! - Χριστέ μου!
Κάνε πίσω!
Προσπαθείς να αυτοκτονήσεις;
Θέλω να με ακούσετε.
Εντάξει; Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Τώρα, αυτό θα ακουστεί πολύ... περίεργο,
και δεν θα με πιστέψετε και ούτε εγώ θα το πίστευα.
Μακάρι να είχα πιο πολύ χρόνο για να εξηγήσω.
Αλλά αν δεν έρθετε μαζί μου τώρα όλοι θα πεθάνετε.
Εντάξει, μαμά.
Τί στο καλό κάνεις;
Eντάξει, έχετε όπλο. Αυτό είναι καλό.
Kαι είσαι ευπρόσδεκτη να συνεχίζεις να με σημαδεύεις όλη την ώρα.
Αλλά σας ικετεύω, σας παρακαλώ, ελάτε μαζί μου.
Πάμε. Οδήγα...
Όχι... σε παρακαλώ.
Τί στο καλό ήταν αυτό;
Αυτός ήταν ο θάνατος και έρχεται... αυτήν την στιγμή.
Σας παρακαλώ.
Πάμε.
Μπορείς να το μαζέψεις αυτό τώρα.
Αυτά που θα σας κάνουν κακό είναι εκεί έξω,
και αυτό δεν θα κάνει κάποια διαφορά αν μας βρουν.
Κοιτάξτε...
ξέρω... πως όλοι σας, έχετε ερωτήσεις.
Και, υπόσχομαι πως θα μιλήσουμε όταν ξημερώσει.
- Ξεκινάω, εντάξει; - Eντάξει.
- Χαλάρωσε. - Εντάξει.
- Θα πονέσει λίγο. Πάρε αναπνοές. - Ναι.
Ωραία...
Έτσι μπράβο.
Ανέπνεε. Ωραία. Ανέπνεε...
Χαλάρωσε. Άστο κάτω. Ωραία.
- Καλύτερο και από καινούργιο; Ωραία. - Όντως.
Θα βάλω έναν επίδεσμο εδώ.
Μπορώ να βοηθήσω;
Βεβαιώσου πως δεν θα φύγει από το κρεβάτι.
Μην πας πουθενά μέχρι να το δω καλύτερα.
- Ναι. - Εντάξει;
Eίσαι καλά;
- Επιστρέφω σε λίγο, εντάξει; - Σ' ευχαριστώ.
- Πολύ δουλειά για εσένα. - Έχουμε έλλειψη προσωπικού.
Τί μπορώ να κάνω;
Θα χρειαζόμουν κάποια βοήθεια να κάνω το μέρος πιο ασφαλή.
Θα είναι ασφυχτικά γεμάτο απόψε με όσα συνέβησαν. Έτσι...
Ναι, φυσικά, εγώ...
Τελείωσα το Κεφάλαιο 6. Αυτό...
- αρχίζει και έχει ενδιαφέρον. - Δεν θα έχω χρόνο για διάβασμα απόψε,
αλλά θα προσπαθήσω να το ρίξω μια ματιά.
Ωραία.
Σ' ευχαριστώ, Αστυνομικέ.
Ντόνα.
Να σου μιλήσω;
Πώς είναι η Τζούλι;
Eίναι καλά.
Αυτή είναι...
Αλλά δεν ήρθα για αυτό.
Ήρθαμε γιατί θέλουμε την βοήθειά σου.
Για ποιο;
Θα χτίσουμε σταθμό και θα το βάλουμε πάνω στην σκεπή.
Τί;
Πιστεύουμε πως αν είναι αρκετά ψηλά...
θα μπορούσαμε να εκπέμπουμε ένα σήμα...
όπου ο οποιοσδήποτε στην περιοχή θα το ακούει.
Και ποια περιοχή εννοείς, ακριβώς;
Koίτα... ό,τι και να είναι αυτό το μέρος...
όπου και να βρίσκεται αυτό το μέρος...
τα ραδιοκύματα δουλεύουν με τρόπους που εμείς δεν μπορούμε.
Kαι ήδη έχουμε μια δυνατή ένδειξη πως θα λειτουργήσει.
Ακούσαμε λίγα παράσιτα.
Το Αποικιακό Σπίτι...
βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο στον πιο ψηλό λόφο.
Και αν χτίσουμε έναν σταθμό και τον στήσουμε εκεί, θα εκπέμπουμε σήμα,
που θα μπορούσε να λάβει οποιαδήποτε παρεμβολή από την φυλλωσιά.
Καλώς.
Είσαι εντάξει, με αυτό;
Ξέρετε πόσοι άνθρωποι πέθαναν εχθές το βράδυ;
14.
Aυτά τα πράγματα σκότωσαν 14 δικούς μου.
Υπάρχουν μέλη από αυτούς σκορπισμένα σε όλο τον λόφο.
Και δεν πιστεύω πως οι άλλοι θα επιστρέψουν σύντομα.
Για αυτό, ας χρησιμοποιήσουμε καλύτερα το σπίτι για κάτι.
Συνέχισε να προχωράς.
Περίμενε ακριβώς εκεί.
Έλα.
Θα καθίσεις ακριβώς εδώ.
Θα επιστρέψω προτού σκοτεινιάσει.
Έχω μερικά πράγματα να ολοκληρώσω στην πόλη προτού φύγουμε.
- Να πάμε πού; - Να βρούμε τρόπο να πάμε στο σπίτι μας.
Δεν τα χρειάζεσαι αυτά.
Δεν θα πάω πουθενά.
Θέλω να βοηθήσω.
Όλα όσα ήθελα να κάνω ήταν για να βοηθήσω.
Δεν υπάρχει τίποτα για να σε δέσω, ούτως ή άλλως.
- Αν το σκάσεις... - Καταλαβαίνω.
Θα επιστρέψω.
Θεέ μου.
Μπόιντ.
Έλα.
Καλωσορίσατε στον χειρότερο σας εφιάλτη.
Koιτάξτε...
Eίναι πολλά... να επεξεργαστείτε.
Απλά, ας το πάμε σιγά σιγά.
Θα εξηγήσω περισσότερα στο εστιατόριο.
Σε ποιο;
Στο εστιατόριο, είναι...
Συναντήστε με εκεί.
Είσαι καλά;
Όχι, καθόλου.
Αυτό κάνετε εσείς κάθε βράδυ;
Kρύβεστε και προσεύχεστε;
Δεν μπορούμε να κάνουμε και κάτι άλλο.
Και δεν ξέρετε τίποτα άλλο για αυτό το μέρος;
Ποιος το έχτισε; Πόσο καιρό είναι εδώ;
Κοιτάξτε, ό,τι ξέρουμε είναι ότι βλέπετε.
Και οι άνθρωποι εδώ,
απλά... προσπαθούν να επιβιώσουν την νύχτα.
Δεν μας δίνει χρόνο για οτιδήποτε άλλο.
- Πρέπει να αρχίσετε να δουλεύετε μαζί. - Εύκολα να το λες από το να το κάνεις.
Σωστά.
Ξεκινάτε από τα μικρά, σωστά;
Συγκεντρώστε τους πόρους σας,
φτιάξτε ένα σύστημα, βεβαιωθείτε πως όλοι είναι ασφαλείς το βράδυ.
Κανείς να μην κρύβεται στο ίδιο μέρος δυο φορές.
Βάλτε τους ανθρώπους να αρχίσουν να προσέχουν και να φροντίζονται μεταξύ τους,
και μετά, χτίζεις από εκεί.
Εντάξει.
Αλλά... από πού να αρχίσουμε;
Eντάξει.
Mόλις έχουμε κάθε τι απόθεμα,
θα αρχίσουμε να τα διανέμουμε.
H Ντόνα, εδώ είναι επικεφαλής των προμηθειών.
Αν χρειαστείτε οτιδήποτε πηγαίνετε σε αυτήν.
H Άμπι, θα φτιάξει ένα σύστημα από που εκεί θα περνάμε τα βράδια.
Θα αρχίσουμε να ψάχνουμε για νέα σημεία, για να είμαστε συνεχώς σκορπισμένοι.
Ας μην το κάνουμε εύκολο σε αυτά τα πράγματα.
Τί έφερες;
Eντάξει.
Τί κάνεις;
Πεινάς;
Όχι, ιδιαίτερα.
Έχεις φάει κάτι;
Δεν ξέρω. Όχι.
Θα σου ετοιμάσω φαγητό.
Εσύ και ο μπαμπάς ακόμα θα πάρετε διαζύγιο;
Eγώ...
Δεν έχω την απάντηση που θες αυτήν την στιγμή.
Είναι απλή ερώτηση.
Δεν είναι τόσο απλή, γλυκιά μου.
Είπες πως αγαπάτε ο ένας τον άλλον.
Όντως.
Τότε γιατί;
- Είναι εξαιτίας μου; - Όχι.
Έκανα κάτι λάθος;
Θεέ μου, όχι...
Όχι, γλυκιά μου, δεν έκανες κάτι λάθος...
Όχι.
Άκουσε.
Υπάρχουν πράγματα... που θα καταλάβεις μόνο, όταν γίνεις γονιός.
Ένα από αυτά τα πράγματα...
είναι ότι ζεις για τα παιδιά σου.
Η μόνη σου δουλειά είναι... να τα αγαπάς και να τα προστατεύεις.
Έτσι, όταν ο Τόμας, πέθανε...
κάτι μέσα μου έσπασε.
Και δεν ήξερα πως να το διορθώσω.
Συνεχίζω να ξαναζώ εκείνη την ημέρα.
Ήταν μια συνηθισμένη μέρα.
Εσύ και ο Ίθαν, ήσασταν στο διπλανό δωμάτιο.
Ο μπαμπάς σου και εγώ ήμασταν στην κουζίνα και ο Τόμας, ήταν στην αλαξιέρα δίπλα μας.
Και τότε χτύπησε το τηλέφωνο.
Πήγα να πάρω τη πάνα και ο πατέρας σου να σηκώσει το τηλέφωνο...
απλά στρέψαμε για μια στιγμή...
για μια γαμημένη στιγμή...
και κύλησε στο τραπέζι.
Ο πατέρας σου είναι ο έρωτας της ζωής μου.
Αλλά μερικές φορές τον κοιτάω και...
ακούω τον ήχο του τηλεφώνου.
Γιατί μου το λες αυτό;
Επειδή όσο και να μεγαλώσεις,
πάντα θα είσαι το κοριτσάκι μου.
Έτσι υποκριθήκαμε...
ότι όλα ήταν καλά.
Νομίζω αυτό τα έκανε χειρότερα.
Λυπάμαι.
Κι εγώ λυπάμαι.
Αφήστε μας να μπούμε!
Θα υπάρξει πρόβλημα αν δεν παραμερίσεις!
- Άσε μας να περάσουμε! - Τί στο διάολο συμβαίνει;
Τομ, Έλι, τι στο καλό κάνετε;
Έχουμε άτομα από το αποικιακό σπίτι να τρώνε τις προμήθειες μας.
Αν διαλέξω ανάμεσα σε εμένα
κι ένα μαλάκα της αποικίας που κάνει επιδρομή, θα 'μαι εγώ!
Κανείς δεν κάνει επιδρομή!
Τα πράγματα υποτίθεται δε θα έμπαιναν στην αποικία και δες πως κατέληξε!
- Ακριβώς... - Οπότε εσείς...
θα τα πετάξετε όλα;
Θα φέρεστε σαν ζώα να τα χειροτερέψετε;
Θα βρούμε την άκρη, απλά...
απλά... πηγαίνετε σπίτι.
Πηγαίνετε σπίτι σας παρακαλώ.
Αυτοί... φοβούνται.
Ναι.
Αυτά βγαίνουν τη νύχτα.
Τριγυρνούν στο δάσος την ημέρα;
Όχι από όσο μπορούμε να πούμε.
Ίσως υπάρχουν προμήθειες εδώ.
Θα ψάχνουμε κατά την διάρκεια της μέρας.
Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να βρεις.
Ναι, καλή τύχη στο να βρεις εθελοντές.
Σωστά... θα δουλέψουμε σε αυτό το σημείο.
Πόσο καιρό ήσουν στο στρατό;
Περίπου 30 χρόνια.
Σε επιχειρήσεις σε κάποιες των μεγαλύτερων και χειρότερων ομάδων στο πλανήτη.
Και η γυναίκα σου;
Η Άμπι, είναι πεζοναύτης.
Είναι η ζόρικη της οικογένειας.
Ναι.
Μαμά, είσαι καλά;
Ναι.
Ναι, είμαι καλά...
Σκέφτομαι συνέχεια το όνειρο που έβλεπα κοριτσάκι.
Ήμουν...
Δεν έχει σημασία. Πήγαινε βόηθα τον μπαμπά σου.
Είναι πολλά να γίνουν.
Δεν μπορώ να φύγω, όχι τώρα.
Παραλίγο να είχαμε εξέγερση στο εστιατόριο.
Μα για αυτό είπες θα έφευγες.
- Τα πράγματα καταρρέουν. Ήδη ξεκίνησε. - Χάσαμε πάνω από 12 άτομα σε μια νύχτα.
Και θα χάσουμε κι άλλους.... αν πανικοβληθούν.
-Τουλάχιστον αν... - Κένι, αρκετά.
- Θα μείνω μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα. - Και αν δεν το κάνουν;
- Αν δεν κάνουν τί; - Διακόπτω;
Όχι, πέρασε.
Σερίφη, σε παρακαλώ...
- Κένι... τελειώσαμε, εντάξει; - Δεν τελειώσαμε.
Είπα, δεν τελειώσαμε.
Μου είπες πως έπρεπε να φύγεις. Μου είπες να πάρω θέση
και να είμαι δυνατός όσο θα έλειπες.
Μου είπες ότι μας τελειώνει ο χρόνος... και ποιο σημείο από αυτά άλλαξε;
Καθόμαστε όλους αυτούς τους μήνες κάνοντας πως τα φυλαχτά είναι η λύση.
Σαν να μας κρατούν ασφαλείς;
Λοιπόν, μάντεψε. Ποτέ δεν ήμασταν ασφαλείς.
Τα φυλαχτά ήταν απλά ένα τσιρότο,
μια προσωρινή αναστολή.
Τα πράγματα ποτέ δεν ήταν εντάξει εδώ και δεν θα είναι ποτέ.
Πρέπει να βρούμε το δρόμο της επιστροφής.
Αλλιώς όλοι εδώ θα καταλήξουν σαν τον Πάτερ Κάτρι.
Υπάρχουν απαντήσεις εκεί έξω...
και εσύ θα τις βρεις.
Και εντωμεταξύ...
εσύ πρέπει να ξεπεράσεις ό,τι συνέβη εχθές βράδυ.
Πρέπει να συνέλθεις και να γίνεις η ζόρικη τύπισσα που ήσουν πάντα,
επειδή αυτοί σε χρειάζονται τώρα.
Και αν δεν παλέψουμε για να πάμε σπίτι...
τότε ας φάμε μια σφαίρα τώρα.
Αυτό θέλεις;
Δεν ήξερα ότι ο μικρός μπάσταρδος το είχε μέσα του.
Τώρα, γιατί δεν εξηγείς... για ποιο πράγμα μιλούσε;
Πού ακριβώς πηγαίνεις;
Ας περπατήσουμε. Θα σου εξηγήσω στο δρόμο.
Έλα!
Έλα τώρα! Βόηθα με λιγάκι εδώ.
Κοίτα τι βρήκα!
Εντάξει, πού...
- Που τη... - Ήταν ένα μίλι μακριά, έτρωγε χορτάρι.
Υπάρχουν και κοτόπουλα.
Αύριο θα στήσω μερικές παγίδες.
- Υπάρχουν κοτόπουλα στο δάσος; - Ναι.
Ξέρεις κάτι; Πάρε μερικούς. Θα χτίσουμε ξανά το κοτέτσι έξω από την αχυρώνα.
Εντάξει;
- Βρήκα κατσίκα. - Έχει κατσίκα.
Ναι, τέλεια.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Εντάξει. Θα μου τον κρατήσεις;
- Όχι. - Ναι, το έχεις, ναι...
δεν είναι πολύ συνεργάσιμος μα απλά κράτα το σκοινί.
- Ναι. - Το έχεις.
Εγώ... το πιστεύεις;
Ήξερα ότι θα βρω κάτι στο δάσος.
Δεν περίμενα να είναι ζωντανό αλλά το δέχομαι.
- Ποιος ξέρει τι άλλο μπορεί... - Να σταματήσεις να πηγαίνεις εκεί.
Τί;
Είναι η μαμά. Δεν τα πάει καλά, εντάξει;
Εννοώ, πηγαίνεις εκεί εδώ και βδομάδες και δεν βλέπεις τι γίνεται εδώ.
Νομίζω ότι αυτό το μέρος την επηρεάζει.
Εντάξει.
Ξέρω ότι είσαι τρομαγμένος. Είμαι τρομοκρατημένος.
Μα κάνε μου μια χάρη. Κοίτα τριγύρω.
Αυτά που κάνουμε λειτουργούν.
Υπάρχουν πράγματα στο δάσος που ίσως βοηθήσουν.
Πράγματα που μπορεί...
Αυτό που ξέρω... είναι ότι...
μόλις σταματήσουμε να ψάχνουμε για απαντήσεις τότε χάνουμε.
Εντάξει, γιατί δεν πάει κάποιος άλλος να ψάξει για λίγο;
Μπαμπά σε χρειαζόμαστε εδώ.
Η μαμά σε χρειάζεται εδώ!
Εντάξει, εκείνη δεν...
Μερικές φορές...
την βλέπω να κοιτάει στη μέση του δρόμου, σαν να...
Η μαμά σου, είναι όσο σκληρή γίνεται.
Η Σιδερένια Άμπυ, θυμάσαι;
Ξέρω ότι είναι δύσκολο μα αυτό πρέπει να κάνουμε.
- Καλά, εντάξει... - Ποτέ δεν ακούς τι σου λέω!
Κοίτα... έχουμε σχεδόν τέσσερις ώρες μέρας ακόμη, σωστά;
Βοήθα τη μαμά σου να ασφαλίσει τους άλλους.
Και όταν γυρίσω σπίτι θα μιλήσουμε.
Το υπόσχομαι.
Μπαμπά, παρακαλώ...
απλά μείνε.
Θα μιλήσουμε απόψε.
Εντάξει;
Πήγαινε βοήθα τη μαμά σου.
Τί κάνεις εδώ πέρα;
Ανήκεις σε κάποιον.
Κάποιον εδώ ίσως;
Μένεις με κάποιον εδώ, φιλαράκο;
Είναι εντάξει.
Όλα καλά.
Δεν πειράζει. Δεν θα σε πειράξω.
Θέλω απλά να κοιτάξω καλύτερα.
Τί στο...
Όχι.
Όχι...
Γαμώτο!
Τί;
Τι στο...
Σερίφη Στίβενς.
Άκουσα ότι είχατε δύσκολη έξοδο εχθές.
Λυπάμαι για τον Πάτερ Κάτρι.
Το εκτιμώ.
Εγώ...
Δεν είμαι σίγουρος αν το έμαθες, μα φεύγω σήμερα.
Θα μας βρω τρόπο να φύγουμε από εδώ.
Με άλλα λόγια, θα πας στο δάσος χωρίς ιδέα για τι ψάχνεις.
Επειδή αυτό πήγε τόσο καλά την άλλη φορά.
Σωστά;
Φάτιμα, μπορείς να μας αφήσεις λίγο μόνους;
Ναι, φυσικά.
Ευχαριστώ.
Θες να μου είσαι θυμωμένος...
θες να με μισείς, εντάξει.
Αλλά θα πω δυο πράγματα και θα με ακούσεις...
είτε θέλεις είτε όχι.
Συνέχισε.
Αν κάτι μου συμβεί εκεί έξω...
αν εγώ δεν... τα καταφέρω να επιστρέψω...
Δεν θέλω να μετανιώσεις για κάτι που δεν είπες.
Δεν θέλω ποτέ να νιώσεις...
δεν θα είμαι εδώ να σου πω, ότι είναι όλα εντάξει.
Έτσι... στο λέω τώρα.
Είναι εντάξει.
Και είσαι ο γιος μου.
Δικός μου.
Σε αγαπώ.
Και είμαι περήφανος για αυτό που έγινες.
Και δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να μην ήταν αλήθεια αυτό.
Εντάξει;
Ναι.
Ναι, όλα καλά.
Εντάξει.
Πώς πήγε;
Τόσο καλά όσο περίπου το περίμενα.
Θα αλλάξει γνώμη.
Αλήθεια θα πας;
Έτσι φαίνεται.
Οι δυο μας είχαμε τις διαφορές μας, αλλά...
Ευχαριστώ...
που τον πρόσεχες.
- Έκανες κάτι που δεν μπόρεσα. - Έκανες αρκετά, Μπόιντ.
Έκανες παραπάνω από ό,τι θα έπρεπε κανείς.
Να επιστρέψεις, εντάξει;
Ποιον στο διάολο θα βρω για να διαφωνήσω;
Σίγουρα θα βρεις κάποιον.
Γαμήσου.
- Τί; - Έλα εδώ.
Λοιπόν, τώρα...
ξεκουμπίσου πριν εδώ πιστέψουν ότι ήμαστε φίλοι.
Μάλιστα, κυρία μου.
Θα πω κάτι, που ίσως με μισήσεις
και αν ναι, δεν πειράζει.
Αυτό που συνέβη δεν ήταν φταίξιμο του μπαμπά σου.
Και ούτε δικό σου. Είναι αυτό το μέρος.
Δεν ήμουν εδώ. Μπορεί να μη το είδα, μα ξέρω τον μπαμπά σου.
Ξέρω ότι αν υπήρχε κάτι
οτιδήποτε άλλο να κάνει θα το είχε κάνει.
Αυτό που συνέβη ήταν φρικτό...
είναι σχεδόν αδιανόητο και σε γεμίζει οργή,
οργή που θέλεις να βάλεις κάπου.
Και όλο τον καιρό, ο μπαμπάς σου σε άφηνε να το ρίχνεις σε εκείνον
επειδή αυτό κάνουν οι γονείς.
Μα για ένα λεπτό σταμάτησες να σκεφτείς πως ήταν για εκείνον;
Τι κουβαλάει κάθε δευτερόλεπτο, κάθε μέρα από τότε;
Αν δεν σηκωθείς και δε πας πίσω του τώρα, θα το μετανιώνεις όλη σου τη ζωή.
Τι...
Μωρό μου;
Αμπ;
Τί συμβαίνει, Αμπς;
Τί τρέχει, Αμπς;
Αμπς;
Άμπι;
Θεέ μου...
Αμπ...
Παρακαλώ... σε παρακαλώ γιατί το κάνεις αυτό;
Είναι εντάξει.
Δεν είναι αλήθεια. Είναι εφιάλτης.
Ο μόνος τρόπος να φύγουμε είναι να τους ξυπνήσουμε όλους.
Όλα καλά, δεν πεθαίνεις σε ένα όνειρο.
Όλα θα πάνε καλά.
Άμπι! Άμπι σταμάτα!
Σταμάτα...
Όχι...
Βρήκα κάτι.
- Κάτι που νομίζω θα μας βοηθήσει. - Δεν γύρισες πριν σκοτεινιάσει.
Δεν θα επιζούσες εκεί έξω, όχι αν ήταν αληθινό.
Ναι.
Είναι ώρα να ξυπνήσουμε.
Ώρα να τους ξυπνήσουμε όλους.
Μωρό μου... σε παρακαλώ.
Μωρό μου...
Αν είχα μια βάρκα...
- θα έβγαινα στον ωκεανό... - Σωστά! Αν είχα ένα πόνι;
Μαμά!...
Μαμά!
Όχι!...
Μπαμπά;
Έλις, τί κάνεις εδώ;
Σε ακολουθώ από όταν έφυγες από τη πόλη.
Εγώ...
προσπαθούσα να βρω θάρρος να σου πω κάτι.
Εχθές βράδυ...
όταν αυτά μπήκαν στο σπίτι της αποικίας. Με τη Φάτιμα...
θα είχαμε πεθάνει.
Δεν υπήρχε τρόπος να γλιτώσουμε από αυτό.
Αλλά αυτό που μας έσωσε....
που έσωσε εκείνη...
Ήταν το φυλαχτό στη πόρτα.
Ήμουν θυμωμένος...
τόσο πολύ καιρό.
Και εγώ...
Δεν ξέρω πως...
Αλλά αν δεν είχες κάνει αυτό που έκανες...
αν δεν είχες φέρει τα φυλαχτά πίσω...
Δεν έφταιγες εσύ μπαμπά.
Αυτό που έκανε η μαμά, δεν ήταν...
δεν ήταν φταίξιμο σου.
Κοίτα... συγγνώμη μπαμπά.
Λυπάμαι πολύ μπαμπά. Λυπάμαι.
Όχι...
Δεν πειράζει. Όλα καλά.
Εγώ... απλά δεν ήθελα να φύγεις,
χωρίς να πούμε αντίο.
Αυτό δεν είναι αντίο.
Εντάξει; Με ακούς;
Αυτό δεν είναι αντίο.
Εντάξει.
Τι κάνει εδώ αυτή;
Πρέπει να τη πάρω μαζί μου, εντάξει;
- Όχι, ξέρεις τι προσπάθησε να κάνει! - Όχι... πρέπει να τη πάρω μαζί μου,
επειδή ίσως μας βοηθήσει να βρούμε
τι ψάχνουμε εκεί έξω, εντάξει;
Θα σου εξηγήσω όταν γυρίσω.
Θα έχουμε μια μεγάλη κουβέντα ελπίζω ενώ φεύγουμε από εδώ.
Μα για την ώρα, θέλω να με εμπιστευτείς, εντάξει;
Κανείς δεν πρέπει να μάθει ότι έρχεται μαζί μου.
Θα το κάνεις αυτό για εμένα; Μπορείς να με εμπιστευτείς;
Απλά γύρνα πίσω.
Μάλιστα, κύριε.
Εντάξει.
Εμπρός...
Σε αγαπώ.
Κι εγώ σε αγαπώ.
Εντάξει.
Ναι...
Είμαστε σε δύσκολη θέση.
Κανείς δεν θα υποκριθεί το αντίθετο.
Μα... ο Σερίφης Μπόιντ, ρισκάρει τα πάντα για εμάς έξω στο δάσος.
Το ελάχιστο να κάνουμε είναι...
να μας κρατήσουμε ενωμένους όσο το κάνει.
Αυτό σημαίνει θα κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά όσο προχωράμε.
Όχι πια αποικιακό σπίτι όχι πια πόλη.
Είμαστε κοινότητα, έτσι...
θα το κάνουμε μαζί.
Όλοι εσείς από το αποικιακό σπίτι δεν θέλω να είστε χάλια φιλοξενούμενοι.
Τώρα... θα φτιάξουμε πάλι το σπίτι...
μα πρώτα από όλα,
ο Τζιμ, έχει μια ιδέα του πως να στείλουμε,
ένα σήμα στους άλλους πίσω στον κόσμο.
Μπορούμε να βάλουμε την ενέργειά μας
στο σφράγισμα μερικών παραθύρων
ή μπορούμε να βοηθήσουμε να χτιστεί κάτι που θα μας βγάλει όλους από εδώ.
Τζιμ;
Λοιπόν...
θα χρειαστούμε προμήθειες.
οτιδήποτε μπορούμε να βρούμε.
Θα χρειαστούμε μπαταρίες, οτιδήποτε με φόρτιση.
Μα περισσότερο θα χρειαστούμε άτομα.
Όσο γρηγορότερα το χτίσουμε
το συντομότερο θα πάμε σπίτι.
Τον βρήκες;
Ναι.
Είσαι καλά;
Όχι.
Δεν μπορώ να το ρισκάρω.
Πάμε.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: The J&J Team === jho - jimijim ===
jimijimjho@gmail.com
Mπορείτε να μας βρείτε στο: jjsubs.net και στο: tenies-online.best