ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ...
Αν αυτές οι φωνές είναι αληθινές,
αν κάτι επικοινωνεί μαζί σου,
σημαίνει πως είσαι συνδεδεμένη με το μέρος, έτσι όπως δεν είναι άλλος.
Αλλά χρειαζόμαστε αποδείξεις. Τί είναι αυτό;
Είπαν πως σε είδαν να θάβεις την τσάντα
και ότι αυτό είναι η απόδειξη πως είναι αληθινοί.
Ξέρεις τί σημαίνει αυτό;
Μπορώ να έχω πίσω το μαξιλάρι μου; Θέλω να πάρω έναν υπνάκο
και είναι σαν κουβέρτα ασφαλείας για εμένα.
Ναι, καταλαβαίνω, συγγνώμη ξανά.
Ξέρεις, είναι αστείο, έχω ένα τέτοιο μπλουζάκι.
Το ξέρω, το πήρα από την βαλίτσα σου.
Τί τρέχει;
Νομίζω έκανα λάθος.
Ήξερα για το διαζύγιο και το ότι αυτό το ταξίδι,
ήταν ένα τελευταίο ζήτω πριν μας καθίσετε και μας πείτε τα νέα.
Ο Τόμας, είναι νεκρός. Έχεις άλλα δύο παιδιά!
Γιατί αυτό δεν σου αρκεί;
Tί είναι αυτό;
Ένα μεγάλο-μακρινό δέντρο.
Κοίτα.
Πώς το κάνει αυτό;
Δεν ξέρω, αλλά μάντεψε.
- Τί; - Πιάνει και με ανθρώπους.
Αλήθεια;
To πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρεις που θα καταλήξεις.
Δεν έχει σύρμα εδώ μέσα.
- Τί; - Στο καλώδιο. Και η πρίζα;
Δες... τίποτα από αυτά δεν βγάζει νόημα.
Μαμά!
Όλα γύρω από αυτό είναι αδύνατο, αλλά, μπορούμε να βρούμε που πάνε τα καλώδια.
Ήταν ένα περίεργο σύμβολο επάνω στο ταβάνι!
Τί πράγμα ψάχνεις;
Έχω αυτήν την τρελή ιδέα που ίσως πραγματικά δουλέψει...
και αν το κάνει...
ίσως μπορέσω να βρω τρόπο να τους γυρίσω σπίτι.
Είναι τόσα όμορφα.
Χαίρομαι που σ' αρέσουν.
Μπορώ να μπω μέσα;
Bασικά είναι αγένεια.
Το ξέρω.
Τί; Δεν είναι δεκτό με τίποτα.
Ας μην του δώσουμε μεγάλη σημασία.
Είναι πάρτι, παιδιά σαν...
- Εντάξει, διάλεξε ένα. - Αυτό.
Δεν ξέρω φαίνεται λίγο περίεργο,
να γιορτάζεις την ημέρα που ξέμεινες εδώ.
Το κοιτάς από λάθος πλευρά.
Είναι γιορτή για την επιβίωση.
Θυμίζει σε όλους ότι είναι δυνατό.
Εξάλλου, είναι ωραίο να κάνουμε ένα πάρτι που και που.
Εντάξει, τι ακριβώς ψάχνεις;
Δεν ψάχνω. Ξεθάβω.
Εδώ είναι.
Η μυστική μου καβάτζα.
Η Τρούντι, λατρεύει αυτό το πουλόβερ.
Είναι το μόνο που έχω και δεν την αφήνω να το ακουμπάει.
Εξάλλου είναι το αγαπημένο του Έλις.
Τί;
Tίποτα.
Απλά, κάνεις αυτό το μέρος να μοιάζει φυσιολογικό.
Είσαι πραγματικά ιδιαίτερη.
Μην είσαι ανόητη, όλοι είμαστε ιδιαίτεροι.
Ακόμα και η Τρούντι.
Αυτό θα το έλεγε ένα ιδιαίτερο άτομο.
Να τα κορίτσια μου.
Ψήνεται κάνεις για προθέρμανση;
Μωρό μου, το πάρτι δεν έχει ξεκινήσει ακόμη.
Το ξέρω...! Για αυτό το λένε προθέρμανση.
Τί;
Tίποτα.
Απλά... χαλαρά, εντάξει;
Nαι, ξέρω...
Τζούλι;
Kαι εσύ;
Eίμαι εντάξει, ευχαριστώ.
Εντάξει.
Εντάξει, καλά. Είστε ξενέρες.
Βίκτωρ; Βίκτωρ, πού είσαι φίλε;
Ας ξεκινήσει το πάρτι!
Είναι καλά;
Τέτοιες νύχτες για εκείνον του είναι δύσκολες.
Όσο θες να γιορτάσεις αυτούς που τα κατάφεραν
θυμάσαι επίσης, εκείνους που δεν τα κατάφεραν.
Ορίστε, φόρα αυτό. Είναι πολύ χαριτωμένο.
Εντάξει, έλα τώρα φίλε. Εσύ από όλους θα έπρεπε να γίνεις λιώμα σήμερα.
Πόσα χρόνια είσαι εδώ;
Σε παρακαλώ άσε με μόνο.
Έλις!
Θέλεις μια γουλιά;
Eντάξει.
Ντόνα, τελείωσαν τα ροδάκινα.
Το ξέρω. Εμείς...
ξεμείναμε.
Τελείωσαν;
Nόμιζα ότι είχαμε ακόμα κονσέρβες στο υπόγειο αλλά...
έχω αφήσει κάποια άλλα πραγματάκια για εσένα.
Κοκτέιλ φρούτων. Λίγα μύρτιλα...
Τα ροδάκινα τελείωσαν.
Όλα αυτά τα χρόνια, αυτό...
ήταν το μόνο που δεν άλλαζε,
και τώρα αυτά τελείωσαν.
Λυπάμαι, Βίκτωρ.
Καλά.
Κέβιν, έλα! Θα νυχτώσει σύντομα.
Έρχομαι.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: The J&J Team === jho - jimijim ===
"Υπήρχε τόσο ευτυχία στα πρόσωπά τους,
"για όλους τους νέους, εκπληκτικούς φίλους που είχε κάνει,
"από όλη την μαγεία στα μαγευτικά μέρη που είχε βρεθεί.
"Και όμως η Κρόμενοκλ, είχε την αίσθηση
"ότι θα ακολουθούσαν και άλλα,
"και ότι οι περιπέτειες της, σ΄ αυτόν τον περίεργο νέο κόσμο,
μόλις ξεκινούσαν."
Τζέιντ;
Eίπα να περάσεις;
H μαμά θέλει να ξεκινήσουμε το δείπνο. Έλα.
- Τί κάνεις; - Tί στο διάολο φίλε;
- To διάβαζα αυτό! - Δεν υπάρχει άλλο χαρτί εδώ πέρα!
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα ζωγραφίζεις στο βιβλίο μου.
Θέλεις να γράψω στους τοίχους σου;
Σαν ψυχοπαθής;
Tί κάνεις εδώ έξω;
Νομίζω ότι πρέπει να συζητήσουμε κάποια πράγματα.
Ιδιωτικά.
Εντάξει, πέρασε το πρωί.
Όχι, νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε τώρα.
Είναι σημαντικό.
Να μαντέψω θα κοιμηθούμε μαζί τότε.
Πέρνα μέσα.
Φαίνεται πως θα πας κάπου.
Ναι, θα περνούσα και θα σου μιλούσα για αυτό.
Τότε, έχουμε να μιλήσουμε περισσότερα από ότι νόμιζα.
Είναι εντελώς λιπόθυμο.
Είμαι σίγουρος πως παραβίασες πολλούς νόμους παιδικής εργασίας,
βάζοντας τον να σκάβει στο υπόγειο όλη την ημέρα.
Όχι, το διασκέδαζε. Ήθελε απλά να βοηθήσει.
Φοβάμαι τόσο όταν παίρνω τα μάτια μου από πάνω του.
Ναι... και εγώ.
Aλλά, κοίτα, τα παράθυρα είναι σφραγισμένα.
Οι πόρτες είναι κλειδωμένες.
Δεν μπορούσε να αφήσει αυτά να μπουν αν προσπαθούσε.
Όντως...
Γαμώτο! Και μετά σκέφτομαι τι κάνει η Τζούλι σε εκείνο το σπίτι.
Η Ντόνα, η κυρία που έχει το σπίτι, ίσως είναι μια...
αλλά σίγουρα δεν είναι ηλίθια.
Ναι.
Πως πάει;
Λοιπόν...
φρόντισα να πείσω τον Σερίφη,
να μου επιτρέψει να χρησιμοποιήσω όλα τα οικοδομικά υλικά,
χώρια να αδειάσω κάθε ελεύθερη μπαταριά που έχουν
και να πω στη Ντόνα, να μας επιτρέψει να χτίσουμε στο ύψωμα του Αποικιακού σπιτιού,
είναι υποσχόμενο πως θα με μισήσουν όλοι αν αυτό αποτύχει.
Έλα τώρα μην το λες αυτό.
Έπιασες σήμα.
Όχι έλα τώρα μόνο παράσιτα.
Aυτό απέχει πολύ από το σήμα.
Ξέρεις, αλλά είναι κάτι.
Ναι.
Έχει σημασία.
Κοίτα την θετική πλευρά, έχουμε την τρύπα μας στο υπόγειο για στήριγμα.
Ή μέσα.
Θα κατέβω κάτω.
Καλύτερα να πας τότε.
Γαμώτο.
Πρόσεχε που πας φίλε. Γαμώτο.
Περίμενε.
Ίσως να χαλαρώσεις λίγο.
Είμαι καλά...
Είναι ένα πάρτι, σωστά;
Mην ανησυχείς.
Είναι όλα καλά;
Nαι, έτσι πιστεύω.
Είπε "να μην ανησυχώ" έτσι θα ανησυχώ.
Εντάξει, όλοι ησυχάστε τώρα!
- Όλοι σας! - Ας πάμε.
Ναι...
Κλείστε τα στόματά σας!
Εντάξει.
Είμαστε εδώ απόψε...
για να γιορτάσουμε μια ιδιαίτερη επέτειο.
Ναι.
Πριν ένα χρόνο σαν σήμερα...
η αγαπητή μας, γλυκιά Φάτιμα, ήρθε στις ζωές μας.
Κάποιοι από εσάς ήσασταν εδώ τότε,
άλλοι από εσάς έφθασαν από τότε.
Αλλά όλοι σας, την γνωρίσατε
και την αγαπήσατε,
για την καλοσύνη της... για την δύναμή της...
- για την σοφία της... - Kαι για το χόρτο της!
To να καλλιεργεί είναι σίγουρα ένα μεγάλο πλεονέκτημα.
Το θερμοκήπιο μας δεν μύριζε ποτέ τόσο ωραία.
Αλλά... σοβαρά...
η αλήθεια είναι...
έκανες αυτό το μεγάλο, παλιό, ψυχρό κουτί,
να μοιάζει λίγο με σπίτι.
Ευτυχισμένη επέτειο, γλυκιά μου.
Ντόνα...
Σ΄ ευχαριστώ.
Αυτό είναι τόσο όμορφο.
Mακάρι να αιχμαλωτίσει όλα τα άσχημα όνειρα...
και να επιτρέπει μόνο τα γλυκά να σε προσεγγίζουν.
- Έλα εδώ. - Σ' ευχαριστώ.
Είμαστε τόσο τυχεροί που σε έχουμε.
Τόσο τυχεροί που έχουμε...
Φτάνουν τα γλυκόλογα.
Εντάξει, όλοι, ξέρετε το πρωτόκολλο.
Πιείτε... καπνίστε... διασκεδάστε,
προσέχετε ο ένας τον άλλον.
- Στην υγεία! - Στην υγεία.
Στην υγειά σου, μωρό μου.
Ευτυχισμένη επέτειο, όμορφη.
Σ' ευχαριστώ.
Κοίτα τι μου έδωσε.
Το έφτιαξε η ίδια.
Δηλαδή, αυτό είναι το σχέδιο.
Να βρούμε έναν τρόπο να βγούμε από εδώ μια και καλή προτού,
όλα μας συντρίψουν.
Σειρά σου.
Έθαψα αυτήν την τσάντα... την ημέρα που έφτασα.
Άνοιξέ την.
Μου κρύβεις τίποτα;
Αυτό είναι δικό σου;
Δεν μιλάω για το πουκάμισο αλλά, για το αίμα.
Υπάρχει και άλλο αντικείμενο μέσα.
Τί είναι αυτό; Tί στο διάολο συμβαίνει;
Δεν συζητήσαμε ποτέ ποιοι στα αλήθεια ήμασταν...
πριν έρθουμε εδώ.
Ήταν εκείνο το νεαρό αγόρι... στην εκκλησία μου.
Ήταν ήσυχο... ευαίσθητο.
Ενθουσιαζόταν όταν η μητέρα του, τον άφηνε να βάζει ένα δολάριο στον δίσκο.
Mια μέρα μετά την λειτουργία,
τον βρήκα να περιπλανιέται έξω στο πρεσβυτέριο...
και αυτό ήταν ασυνήθιστο.
Δεν ήταν από τα παιδιά που απομακρύνονταν από τους γονείς τους.
Εκείνοι ήταν...
αυστηροί...
αδιάλλακτοι.
Και καταλαβαίνω. Οι γονείς ανησυχούν για τα παιδιά τους,
και κάποιες φορές εσύ πρέπει...
Συγγνώμη. Μου επιτρέπεις;
Τέλος πάντων το θέμα είναι...
ότι το αγόρι ήταν αναστωμένο.
Με ρώτησε αν μπορούσε να μείνει για λίγο.
Αλλά έπρεπε να προετοιμάσω την απογευματινή λειτουργία
και δεν ήθελα να ανησυχήσουν οι γονείς.
Έτσι εγώ...
πήγα στο συρτάρι μου και έβγαλα μια σοκολάτα.
Εγώ... πάντα κρύβω μερικές για τα παιδιά της γειτονιάς.
Μπορούσα να δω πως δεν ήθελε να πάει.
Αλλά του την έδωσα... και τον άφησα να φύγει.
Αργότερα το απόγευμα... πέρασα από το σπίτι.
Ήταν λίγο ανορθόδοξο.
Ξέρεις, δεν συνηθίζω να κάνω επισκέψεις κατ' οίκον...
αλλά κάτι με έτρωγε και εγώ απλά...
καθώς περπατούσα στον δρόμο η μητέρα...
ήρθε βγαίνοντας έξω...
υστερική...
απαρηγόρητη.
Αυτή ήταν...
Μπορούσα να μυρίσω το αλκοόλ την στιγμή που πέρασα την πόρτα.
Ο πατέρας ήταν απλά...
στεκόταν εκεί με τον πανικοβλημένο, άναυδο βλέμμα στο πρόσωπο του..
"Πήγαινε επάνω...!" αυτός είπε.
Προχώρησα... και μπήκα στο δωμάτιο και το αγόρι ήταν εκεί.
Το γλυκό... αθώο αγόρι...
ήταν ξαπλωμένο κάτω, καταρρακωμένο.
O λαιμός του ήταν πρησμένος έτσι...
Και είδα στην τσέπη του...
την σοκολάτα.
"Θα είναι καλά."
Αυτό είπε ο μπαμπάς. "Θα είναι καλά."
Έτσι ήταν ο τρόπος που το είπε.
Ακούστηκε αγανακτισμένος.
Το επόμενο πράγμα που ξέρω, πως ήμουν επάνω του...
χτυπώντας τον στο πρόσωπο όσο πιο δυνατά μπορούσα.
Δεν μπορούσα να σταματήσω.
Συνέχιζα να τον χτυπάω ξανά και ξανά. Δεν μπορούσα να σταματήσω.
Ακόμα και όταν ένιωσα τα κόκαλα στο χέρι μου να σπάζουν δεν σταματούσα.
Ήμουν αυτός που υποτίθεται θα άκουγα.
Ήμουν αυτός που έπρεπε να σταθώ δίπλα στον ανυπεράσπιστο.
Εκείνο το γλυκό, μικρό αγόρι ήρθε σ' εμένα παρακαλώντας για βοήθεια
και το μόνο που έκανα ήταν να του δώσω μια σοκολάτα.
Μια γαμημένη σοκολάτα!
Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι...
είναι να στέκομαι στην γέφυρα κρατώντας ένα μπουκάλι στο χέρι μου.
Και ήταν η πρώτη φορά στην ζωή μου που άκουσα την φωνή του Θεού.
Μου είπε να γυρίσω στο αμάξι, πως υπήρχε άλλο μονοπάτι για εμένα να ακολουθήσω.
Έτσι αυτό έκανα.
Γύρισα στο αμάξι και οδήγησα και δύο ώρες μετά βρισκόμουν εδώ.
Γιατί μου τα λες αυτά τώρα;
Γιατί έχω την Σάρα, δεμένη στο υπόγειο της εκκλησίας.
Ήξερα πάντα πως υπάρχει ένας λόγος που βρισκόμαστε εδώ,
πως υπάρχει ένα μονοπάτι που είναι γραφτό να ακολουθήσουμε και ξέρω πως φαίνεται...
Πες μου πως κάνεις πλάκα.
Μπόιντ...
Πες μου πως αστειεύεσαι!
- Θα με πυροβολήσεις; - Ίσως σε πυροβολήσω, ναι!
Μου είπες πως ο Φρανκ, παραβίασε τους κανόνες.
Ο Φρανκ, έπρεπε να πάει στο κουτί!
Τώρα εσύ με αυτό το κορίτσι...
Αυτό το κορίτσι ίσως είναι το κλειδί που θα ξεκλειδώσει όλα αυτά.
Αυτό το κορίτσι...
ίσως είναι η λύση για να πάμε όλοι στα σπίτια μας.
Συνέχισε να μιλάς.
Εντάξει.
Τζάσμιν.
Τζάσμιν!
Τί τρέχει;
Πέρασα μόνο για να αποχαιρετίσω.
Τί; Στάσου... δεν καταλαβαίνω.
Σε παρακαλώ μίλα μου.
Γιατί δεν με αφήνεις να μπω μέσα;
Ξέρεις τον λόγο. Δεν μπορώ.
Σε παρακαλώ απλά, μείνε και μίλα μου.
Είπες πως σου άρεσα.
Ναι, μου αρέσεις!
Δεν μπορώ να έρχομαι συνέχεια εδώ,
γνωρίζοντας πως θα σε δω αλλά δεν θα σε νιώσω ποτέ,
γνωρίζοντας πως με φοβάσαι,
πως σε αηδιάζω.
Όχι. Είναι...
Μου λες πάντα πόσο μόνος είσαι εκεί.
Δεν έχεις ιδέα πόσο μοναχικά είναι εδώ έξω.
Δεν ήταν επιλογή μου να γίνει έτσι.
Αντίο, Κέβιν.
Στάσου...
Ξέρεις, πως ένα πάρτι γίνεται κάτω.
Όλοι περνάνε καλά.
Αλλά είσαι η μόνη που θέλω να είμαι μαζί. Η μόνη που μπορώ να μιλάω.
Μου υπόσχεσαι πως θα είσαι μόνο εσύ; Πως δεν θα μπει κανείς άλλος μέσα;
Όχι μόλις σφραγίσουμε το παράθυρο. Το υπόσχομαι.
Εντάξει.
Και τώρα, το ερώτημα είναι...
πόσες διαστάσεις είναι εκεί;
Μποζονικοί θεωρητικοί πιστεύουν πως υπάρχουν 26 διαστάσεις,
αλλά οι θεωρητικοί των χορδών λένε πως είναι 10.
Και αυτό είναι αυτό το μέρος; Άλλη μια διάσταση;
Όχι...
Πρόκειται για παράλληλο σύμπαν.
Θεέ μου.
Για όνομα του Θεού, φίλε, αρκετά.
Δεν είναι ένα παράλληλο σύμπαν,
δεν είναι ότι εσύ πιστεύεις, και κανένας δεν δίνει δεκάρα.
Για αυτό γιατί δεν το βουλώνεις φίλε;
Nαι, εντάξει, πιες και άλλο.
Εντάξει, χαλάρωσε.
Χριστέ μου!
Τί θα κάνεις για αυτό;
Tί θα κάνεις;
Εντάξει...
Πήγαινέ τον επάνω πριν αρχίσει και τα σπάσει όλα.
- Όχι...! - Αρκετά.
Aρκετά! Τώρα, ηρέμησε!
Είσαι καλά;
Eίσαι καλά;
Nαι, συγγνώμη, εγώ...
θα πάω επάνω και θα ξαπλώσω.
Θα έρθω μαζί σου.
Όχι, όλα καλά... εγώ απλά...
Είναι η νύχτα σου.
Μείνε.
Αναθεματισμένο ζώο.
To μήλο κάτω από την μηλιά.
Μην σε δω μπροστά μου.
Τώρα, κλείσε το παράθυρο γρήγορα.
Βλέπεις; Απλά οι δυο μας.
Απλά οι δυό μας.
Όμορφο μου αγόρι.
Tα χέρια σου είναι τόσο ζεστά.
Πίστεψες πως θα ήταν κρύα;
Φίλησε με.
Τί;
Το δείπνο είναι έτοιμο.
Δεν πεινάω.
Αν κοίταζες το βιβλίο μισή μέρα, ίσως έπρεπε...
- Παράτα μας. - Ξέρεις τι, Τζέιντ;
Eντάξει...! Έρχομαι! Χριστέ μου!
Δεν θα καθυστερούσα αν ήμουν εσύ.
Ξέρεις αλήθεια πρέπει να δουλέψεις το εορταστικό πρόσωπο.
Τι κάνεις εδώ πέρα μόνη σου;
Δεν είναι ανάγκη.
Ξέρω πως δεν με συμπαθείς.
Δεν είναι αλήθεια.
Εγώ απλά...
Είναι πολύ ωραίο πάρτι.
Θα κάνεις και εσύ.
Όχι.
Δεν νομίζω να το κάνω.
Βγάλε το μπλουζάκι σου.
Τί;
Δεν θα πω ψέματα. Με τρελαίνεις μερικές φορές.
Αλλά είμαστε σε αυτό μαζί.
Δεν είσαι μόνη.
Αλήθεια;
Θεώρησε το, σαν πρώιμο δώρο... για τη δική σου επέτειο.
Ξέρεις κάτι;
Όσο και αν δεν θέλω να το παραδεχτώ, είναι πιο ωραίο επάνω σου.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Αλλά ευχαριστώ.
Θα βρω κάτι να σου δώσω κι εγώ.
Με συγχωρείς.
Ήταν ευγενικό εκ μέρους σου.
Όλοι χρειάζονται μια βοήθεια, μερικές φορές.
Να σε ρωτήσω κάτι;
Φυσικά.
Αυτό είναι το κορίτσι... που φίλησες πριν;
Ποια η Στέισι; Ναι, είναι σπουδαία.
Ναι, απλά... νόμιζα με τον Έλις, ήσασταν μαζί.
Θεέ μου... ναι... όχι.
Ο Έλις, είναι ο άνθρωπός μου.
Αυτό με την Στέισι... απλά σαχλαμαρίζαμε.
Εντάξει.
Νομίζεις...
ότι μπορώ να σε φιλήσω;
Τζούλι...
Όχι, αστειευόμουν... δεν εννοούσα...
Όχι, γλυκιά μου...
Ξέρεις κάτι; Ξέχνα το.
Το κορίτσι σου λέει πως ακούει φωνές και εσύ...
Ήμουν σκεπτικός. Όπως εσύ, εντάξει;
Αλλά μετά...
μου έδειξε αυτό.
Κοίτα το.
- Αυτό είναι το λογότυπο.... - Ξέρω τι είναι.
Σχεδόν τρία χρόνια πριν.
Η Σάρα και ο Νέιθαν, είναι εδώ πόσο; Τέσσερις, πέντε μήνες;
Άρα, το είπες σε κάποιον, ο κάποιος το είπε στη Σάρα...
Δεν το είπα σε ψυχή.
Μπόιντ, δεν υπάρχει τρόπος να ήξερε.
Κάτι με έβλεπε εκείνη τη μέρα, το ίδιο πράγμα, που είπε στη Σάρα...
Και νομίζεις προσπαθεί να μας βοηθήσει;
Σκοτώνοντας έναν γέρο και ένα παιδί;
Ό,τι και αν είναι, είναι κομμάτι αυτού του μέρους.
Όποια σύνδεση και να έχει η Σάρα,
την κάνει πολύτιμη με τρόπο που δεν καταλαβαίνουμε.
Αν θες να τη βάλεις στο κουτί εντάξει.
Δεν θα σε σταματήσω.
Μα αν θες πραγματικά να βρεις απαντήσεις...
το γεγονός ότι ξεκινάς το ταξίδι την ίδια στιγμή,
που αυτή η σύνδεση αποκαλύπτεται...
Δεν είναι απλή σύμπτωση.
Είναι πρόνοια.
Και τί προτείνεις;
Ότι θα έρθουμε μαζί σου. Η Σάρα και εγώ, εντάξει;
Θα χρησιμοποιήσουμε τη σύνδεση προς όφελός μας.
Οπότε, ένας ιερέας, ένας Σερίφης και μια ψυχοπαθής δολοφόνος μπαίνουν σε ένα μπαρ.
Ναι...
Κάπως έτσι, ναι...
Τί;
Αν σκάψουμε βαθύτερα θα χρειαστούμε ψηλότερη σκάλα.
Λοιπόν... θα πάμε όσο χρειαστεί.
Ορίστε... έλα εδώ.
Άσε με να το δω.
Είμαι καλά, αλήθεια.
Το "καλά" δεν είναι λέξη που θα διάλεγα για να περιγράψω τίποτα από αυτά.
Αυτό έιναι. Ναι.
- Ναι. - Δυνατότερα;
Γιατί δεν κάνεις διάλειμμα; Κάθισε με τον Ίθαν, για λίγο.
Θα αναλάβω εδώ.
- Κόλλησες με τη κεραία σου; - Ναι.
- Ήρεμα, παρακαλώ. - Περίπου.
Θεέ μου.
- Πώς είναι; - Είναι φανταστικό.
Μπορώ να περάσω;
Θα προτιμούσα όχι.
Παρακαλώ;
Είναι το μόνο μέρος στο σπίτι που μπορώ να μένω μόνη.
Περίπου.
- Φαίνεσαι θλιμμένη. - Να περάσω;
Περνάω μια δύσκολη βραδιά.
Θα πας κάπου; Μοιάζει σαν να μαζεύεις.
Όχι, εγώ απλά...
Όχι, είναι δύσκολο να εξηγήσω.
Γιατί έσκαψες τους τάφους;
Δεν θέλω να μιλήσω για αυτό.
Αυτά είναι από τα αμάξια που ήρθαν στη πόλη;
Ναι, ακριβώς.
Το πρώτο μου βράδυ...
κάτω στο κελάρι,
είπες ότι δυο αμάξια δεν έχουν έρθει στη πόλη ίδια μέρα
εδώ και πολύ καιρό είπες είναι ιδιαίτερο.
Γιατί;
Είσαι εδώ περισσότερο από τον καθένα.
Ξέρεις τι είναι αυτό το μέρος;
Σοβαρά. Δεν ξέρω γιατί το κοιτάς αυτό το πράγμα.
Λυπάμαι. Περίμενε.
Αυτή η σελίδα, είναι...
Τί;
Είναι δυο σελίδες κολλημένες.
Εντάξει...
Τώρα μιλάμε.
Βίκτωρ!
Θεέ μου.
Θα πας σε νέο σπίτι τώρα.
Θα σε δώσω στη Φάτιμα.
Θα σε προσέχει πολύ.
Με τι γελάς;
Γεια σου, Τρούντι.
Πώς ξέρεις το όνομά μου;
Ξέρουμε όλων τα ονόματα.
Απλά λέω...
Είμαι εδώ περισσότερο από εκείνον. Αξίζω λίγο σεβασμό.
Θα μπορούσα να βοηθήσω το μέρος, αν αυτοί...
Τί στο...
Aυτό είναι αίμα;
Χριστέ μου...
Τί στο...
Είναι μέσα στο σπίτι! Μπήκαν μέσα!
Έλις; Είδες τον Έλις;
Έλις!
Ακολουθήστε το πρωτόκολλο!
- Πού είναι το φορτηγό; - Κρυφτείτε!
Τί συμβαίνει;
Ξεκινάει.
Τι ξεκινάει;
Πρέπει να φύγουμε.
Να πάμε πού;
Πού πάμε;
Πού πάμε; Παρακαλώ;
Απάντα μου!
Πήγαινε πρώτη.
Θα σε ακολουθήσω.
Ορίστε, πάρε αυτό.
Είσαι έτοιμη;
Ακολουθήστε το πρωτόκολλο!
Βρες το φίλο σου! Μπες στο φορτηγό, εμπρός!
Ντόνα! Τί κάνεις;
- Πού είναι ο Έλις και η Τζούλι; - Δεν ξέρω!
- Ντόνα! - Δεν το σκάω.
Πρέπει να πας αυτούς στη πόλη.
Σώσε όσους μπορείς. Ακολούθα το πρωτόκολλο.
Εντάξει...
Εντάξει, όλοι, άκρη.
Μπείτε στο φορτηγό!
Θεέ μου.
Θεέ μου, βιάσου!
Πρέπει να πάμε στη πόλη.
- Όχι, να πάμε στα δέντρα. - Είσαι τρελός;
Αυτά ζούνε εκεί! Θα μας σκοτώσουν!
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
Αν θες να δεις την οικογένειά σου ξανά πρέπει να πάμε στα δέντρα.
Εντάξει.
Όχι.
Μωρό μου, όχι...
Κουνηθείτε!
Έλις!
- Είδες την Τζούλι; - Δεν ξέρω... δεν μπορώ...
Πρέπει να φύγουμε.
Πρέπει να τρέξουμε, έλα!
Εμπρός!
Όχι, δεν μπορώ!
- Έλα! - Δεν μπορώ! Φύγε.
Δεν πάω χωρίς εσένα! Έλα, μπορούμε.
Σήκω!
Σήκω...! Πρέπει να πάμε στο σπίτι!
Πρέπει να πάμε μέσα! Έχω μια ιδέα. Έλα.
Παρακαλώ!
Παρακαλώ...
Μην είσαι έτσι.
Διασκεδάζουμε τόσο πολύ.
Πώς ήξερες ότι θα πιάσει;
Δεν το ήξερα.
Με τον μπαμπά σου και το τροχόσπιτο εγώ...
Λυπάμαι.
Σε αγαπώ.
Κι εγώ σε αγαπώ.
- Πού πάμε; - Είναι άλλο ένα εδώ!
- Κι άλλο τί; - Εμπρός.
Πρέπει να μπεις μέσα.
- Στο δέντρο; Όχι... - Θα είσαι ασφαλής!
- Τί; - Το υπόσχομαι.
Βρες τον αδελφό σου. Να τον προειδοποιήσεις. Να του πεις
- ότι ξεκινάει. - Δεν ξέρω τι λες!
Εκείνος ξέρει.
- Πήγαινε! - Όχι, στάσου!
Θα είμαι πίσω σου.
Αν το κάνουμε...
Και εννοώ "αν"...
και έστω βλεφαρίσει με λάθος τρόπο...
Θα κάνεις αυτό που πρέπει.
Αλλά θα πάμε εκεί... και θα βρούμε απαντήσεις.
Θα βρούμε τον τρόπο. Μπόιντ.
Για αυτό, μπήκα πάλι στο αμάξι.
Έτσι ώστε οι δυο μας,
να βρούμε έναν τρόπο να τους πάμε στο σπίτι.
Είσαι τρελός. Το ξέρεις, σωστά;
Η Βίβλος, είναι γεμάτη με τέτοιους.
Τί στο διάολο;
Τί συνέβη;
- Εγώ... - Τί συνέβη;
- Μπήκαν και... - Πού είναι ο Έλις;
- Δεν ξέρω! - Πού είναι;
- Δεν ξέρω, λυπάμαι! - Όλοι μέσα...
- Εμπρός! - Όλοι μέσα!
- Εμπρός, γρήγορα! - Προχωράτε...
- Πάμε, έλα φίλε! - Βιαστείτε, μέσα!
- Αυτοί είναι; - Μέσα όλοι!
Πού πάτε εσείς;
Είστε καλά εκεί;
Πάτερ...
Όχι!
Όχι, έλα εδώ!
Κλείστο!
Έλα, μπορείς.
Εμπρός!
Κράτα τον όρθιο.
Φέρτε μου κάτι για την αιμορραγία!
- Σε παρακαλώ. - Μπόιντ, εντάξει.
- Παρακαλώ! - Άσε με να σταματήσω το αίμα!
Όχι.
- Είσαι καλά... - Όχι...
Είσαι εντάξει...
Δεν τελειώνει έτσι.
Σωστά, το μονοπάτι μου...
Βιαστείτε!
Εντάξει.
Τον έχω, ένα...
Εδώ είμαστε.
Άνοιξε τα μάτια σου, μείνε μαζί μου... παρακαλώ...
Προσευχήσου μαζί μου.
- Τί; - Προσευχήσου μαζί μου.
- Εντάξει. - Προσευχήσου μαζί μου.
Εντάξει...
Πάτερ ημών...
ο εν τοις ουρανοίς...
αγιασθήτω το όνομά σου.
Ελθέτω η Βασιλεία σου... γεννηθείτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης
Τον άρτο ημών τον επιούσιον Δος ημίν σήμερον...
και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών...
ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών.
Και μη εισενέγγεις ημάς εις πειρασμόν,
αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού.
Αμήν.
Αμήν...
Αμήν.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: The J&J Team === jho - jimijim ===
jimijimjho@gmail.com
Mπορείτε να μας βρείτε στο: jjsubs.net και στο: tenies-online.best