ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ...
Θα έρθει ο μπαμπάς σπίτι;
Σε λιγάκι.
Ξεκίνα τις προσευχές σου.
Θα έρθω σε ένα λεπτό.
- Μέγκαν, τί κάνεις; - Ίσως μπορώ να μπω μέσα.
Μέγκαν, όχι!
Θες ένα ποτό;
- Έλα και... - Όχι.
Ο άνδρας προστατεύει την οικογένεια, Φρανκ.
Άνοιξε τα μάτια και κοίτα!
Κοίτα τι έκανες, κοίτα τους.
Όχι!
Πες στους γονείς μου ότι είπα αντίο.
Μαμά, η Τζούλι, σκότωσε τον Νόρμαν.
- Τί συνέβη στον Νόρμαν; - Τα τέρατα τον σκότωσαν.
Δεν υπάρχει κάτι σαν τα τέρατα, γλυκέ μου.
- Γιατί ένα δένδρο είναι μέσα στο δρόμο; - Θα το έριξε κάποια καταιγίδα.
Δεν μπορεί να είναι το ίδιο μέρος.
Με συγχωρείς;
Προσπαθούμε να βγούμε στη λεωφόρο, μπορείς να...
Είμαστε στον ίδιο δρόμο.
Μπαμπά, νομίζω αιμορραγεί. Είναι κάτι στο πόδι του.
- Είσαι γιατρός; - Ήμουν τριτοετής στην ιατρική.
Παρακαλώ σταμάτα, πονάει!
Θα τα καταφέρουμε μέχρι την Αποικία.
Τρέξτε όσο μπορείτε ό,τι και αν δείτε, ό,τι ακούσετε, δεν σταματάτε.
Χρειάζομαι βοήθεια!
Ντόνα, άφησέ μας να μπούμε!
Είσαι μια από τα δυο αμάξια;
Έχει να συμβεί πολύ καιρό.
Τί νομίζεις να σημαίνει;
Πρέπει να μάθεις για το μέρος που βρίσκεσαι.
Αυτή δυστηχώς θα είναι η χειρότερη σου συζήτηση σε όλη σου τη ζωή.
Πιστεύεις στα τέρατα;
Γιατί με έφερες εδώ;
Επειδή ήθελα να δεις ότι αν ανέβεις αρκετά ψηλά...
και ένας εφιάλτης μοιάζει με όνειρο.
- Δεν φταις εσύ. - Τί εννοείς;
Ακούω τις φωνές τους.
Είπαν ήταν ο μόνος τρόπος να πάμε σπίτι.
Σάρα, πες μου τι έκανες.
Άφησα τη πόρτα ανοικτή.
Αυτά τα πράγματα, περπατούν. Ποτέ δεν τρέχουν.
Ξέρουν ότι έχουμε συγκεκριμένα μέρη να πάμε.
Νιώθω σαν να κρέμομαι από μια κλωστή.
Δεν μπορώ να βρω άλλα πτώματα.
- Τί κοιτάς; - Τίποτα.
- Θεέ μου!... - Έλα, έλα τώρα!
Άνοιξε τη πόρτα!
Έβλεπες εφιάλτη;
Ναι.
Ναι...
Τόμπι!
Κάποιος να με βγάλει έξω από εδώ!
- Τόμπι, πού είσαι; - Τί συμβαίνει;
Οποιοσδήποτε γαμημέν...
Βούλωσε το, προσπαθούν να κοιμηθούν.
- Ποια είσαι; - Συγγνώμη.
Eίμαι πιο φιλική, συνήθως όταν το κάνω αυτό.
Διάλεξες περίεργη στιγμή για να ξυπνήσεις επιτέλους.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει εδώ,
αλλά πρέπει να με ελευθερώσεις από του ιμάντες, αλλιώς, μα τον Θεό εγώ...
Τί πράγμα;
Ξέρεις ποιος είμαι;
- Γαμώτο. Είσαι ένας από εκείνους. - Ένας από τί;
Eντάξει.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: The J&J Team === jho - jimijim ===
Πεινάς, Φρανκ;
Χρειάζεσαι κάτι;
Koίτα...
είναι σημαντικό για εσένα να καταλάβεις πως ότι συνέβη απόψε...
δεν είναι προσωπικό.
Το ξέρω.
Σε συμπαθούσε.
Η Λόρεν.
Σε συμπαθούσε πάντα.
Είπε πως ήσουν σκληρός στους ανθρώπους γιατί έτσι έπρεπε.
Πως έπαιρνες αποφάσεις που άλλοι δεν μπορούσαν.
Εσύ είσαι αυτός που θα μας πας σπίτι.
Δεν ήμουν πάντα, έτσι.
Κανείς μας δεν ήταν.
Κοίτα.
Αν χρειάζεσαι κάτι...
κάποιον να δεις, ίσως...
να κλείσεις κάποιες εκκρεμότητες...
Υπάρχει κάτι που θα ήθελα να κάνω.
Δηλαδή, μου λες πως αυτήν την στιγμή...
είμαι σε μια πόλη που δεν μπορώ να φύγω,
και ότι κάθε βράδυ που δύει ο ήλιος
τέρατα έρχονται από το δάσος για να μας κυνηγήσουν;
Τέρατα που τυχαία, σκότωσαν τον φίλο μου τις προάλλες.
Σωστά.
Ναι.
Άντε γαμήσου.
Αυτό... είναι κάτι.
Πού... σε βρήκε;
Ποιος;
O Tόμπι. Εσείς προσλαμβάνετε άτομα, ή εδώ είναι από εκείνα τα τουριστικά γραφεία;
Γιατί, θέλω να πω, το κάνετε όλο αυτό πολύ καλά.
Το αγοράζω.
Όχι τόσα με αυτόν. Εγώ, νόμιζα πως εσύ θα προσπαθούσες πιο πολύ.
Αλλά, διαφορετικά, εγώ...
Συγχαρητήρια. Άξιζαν τα χρήματα.
Λοιπόν, εντάξει.
Λοιπόν, τί έπεται; Yπάρχει...
κάποιο είδους γρίφου που πρέπει να λύσω;
Βασικά, ξέρετε τι; Δεν πειράζει.
- Μην μου το μαρτυράτε. - Πού πας;
Δεν θα λύσω ένα γρίφο, καθήμενος εδώ όλη την ημέρα.
Θα ψάξω στην πόλη, να αναποδογυρίσω μερικές πέτρες.
Γαμώτο. Γαμημένε, Τόμπι.
Αυτό θα κόστισε μια περιουσία.
- Θέλεις να τον προσέχω; - Όχι.
Άστον να τριγυρνά στην πόλη για λίγο.
Έχουμε αρκετά να αντιμετωπίσουμε.
Εντάξει.
Δεν είναι σαν τον Τσιακομέντι μου αλλά...
θα κάνει την δουλειά του. Τέλεια!
Είναι αυτό για εμένα;
Συγγνώμη;
Έχεις... κάποια μηχανή όπως μοτοποδήλατο ή παρόμοιο;
Tί; Όχι.
- Όχι; Καλά. Και αυτό κάνει. Σ' ευχαριστώ. - Εγώ... όχι αυτό είναι το δικό μου...
Γεια, μικρέ.
Μπορώ να βγω έξω σήμερα;
Γλυκέ μου.
Πρέπει να μείνεις στο κρεββάτι ακόμα λίγο.
Κουράστηκα να είμαι στο κρεββάτι.
Και δεν μου αρέσουν αυτές οι πιτζάμες.
Μου φέρνουν φαγούρα και δεν είναι άνετες.
Έλα τώρα.
Ο μπαμπάς σου πήγε να μας φέρει τα πράγματα.
Απόψε θα κοιμηθείς με τι δικές σου πιτζάμες.
- Θα έπρεπε να είχαμε πάει όλοι. - Ήταν καλύτερο να πάει ο μπαμπάς μόνος.
- Δεν συμπαθώ όσους ψαχουλεύουν. - Κανείς δεν θα το κάνει αυτό.
Ναι. Εντάξει.
Πόσο καιρό θα είμαστε εδώ;
Θα... βρούμε την άκρη.
Πεινάς;
Είδα πως μαγειρεύουν αυγά. Θέλεις;
Ψωμάκια με αυγά;
Όχι... ψωμάκια με αυγά.
Αλλά έχουν κουάκερ.
Εντάξει.
Εσύ; Πεινάς;
Όχι. Λέω να περπατήσω.
Eντάξει. Μην απομακρυνθείς.
Θα πάω να σου φέρω το κουάκερ σου.
Μείνε εδώ.
Μαμά, άκουσέ με. Δεν είναι ανάγκη να είσαι εδώ σήμερα.
Σε παρακαλώ, ξεκουράσου.
Έχω πολλά να κάνω. Ανοίγουμε σε 5 λεπτά.
Κοίτα πόσα είναι. Χριστέ μου.
Κοίτα... Θεέ μου. Με έκανες να το σπάσω.
Εγώ...
Θεέ μου.
Άσε με να το δω.
Μαμά, το πιο σημαντικό, τώρα είναι να ξεκουραστείς.
Πρέπει να ξεκουραστείς.
- Αν ήμουν εκεί το βράδυ... - Και να ήσουν δεν θα άλλαζε κάτι.
Σωστά; Δεν θα μπορούσες να τον βοηθήσεις.
Είσαι καλά;
Θα τα μαζέψω εγώ.
Ένα...
τρία...
τέσσερα, πέντε.
Moύρα;
Δεν θέλω.
Είναι μια μηλιά πίσω αν προτιμάς αυτό.
Βλέπω πως καλλιεργείτε τα δικά σας φαγητά.
Tα σούπερ μάρκετ εδώ γύρω είναι απαίσια...
Κάνεις πλάκα.
Ο Έλις και ο μπαμπάς σου, θα έρθουν σύντομα.
Θα νιώσεις καλύτερα όταν έχεις τα δικά σου πράγματα.
Ναι, υποθέτω.
Είσαι καλά;
Όχι, να σου πω την αλήθεια.
Έλα εδώ.
Εντάξει.
Ας δούμε τι έχουμε εδώ, μικρέ.
Έμαθα πως σε έπιανε φαγούρα με αυτές, έτσι...
- Σ' ευχαριστώ, μπαμπά. - Τίποτα.
Πως πήγε;
Όλα...
- πήγαν καλά. - Ναι;
Eίναι τα βιβλία μου εκεί;
Tα βιβλία. Πως ξέχασα τα βιβλία;
Mπαμπά...
Ας δούμε. Ίσως υπάρχει ένα.
Ίσως μπορώ να βρω κάτι.
Στάσου λίγο. Έχουμε βιβλία.
Τί θέλουμε;
Προτιμάς οι περιπέτειες του μεγάλου Γκούλιγκογκ;
H πτήση της Κρομονάκλ;
Η Κρομενάκλ.
Είναι το αγαπημένο μου.
Κάνε τον ήχο.
Να κάνω τον ήχο; Δεν έχω ιδέα τι καν...
Δεν κάνει αυτόν τον ήχο αυτή.
Όχι; Ακούγεται σαν...
Όχι. Σταμάτα...
Εντάξει...
- Δύο Κρόμενοκλ για εσένα. - Δύο.
Δύο Κρόμενοκλ για την σπηλιά.
Δύο Κρόμενοκλ για εσένα.
Πρόσεχε με το πόδι σου.
Τζούλι, κοίτα. Φέραμε τα πράγματά σου.
Ναι. Αυτό βλέπω.
-Έλα εδώ. - Τζούλι!
Διαβάζουμε την Κρόμονοκλ.
Τζούλι!
- Είναι πολύ αστείο. - Γεια σας. Συγγνώμη που διακόπτω.
O Πάτερ Κάτρι, ήρθε για να σας μιλήσει για την τελετή επιλογής.
Τί είναι η τελετή επιλογής;
Θα τον αφήσω να σας το πει.
Όλοι οι νεοφερμένοι πρέπει να αποφασίσουν που να μείνουν.
Εδώ στο σπίτι της αποικίας ή κάτω στην πόλη.
Αποτελεί μέρος για το πως ζούμε εδώ.
Θα ήθελα να πάμε μαζί για να σας ξεναγήσω.
Ίσως πηγαίνοντας σας στο σπίτι για να μείνετε, ίσως να διαλέξετε την πόλη.
Θέλω να έρθω.
Τί; Αφορά όλους μας, σωστά;
- Θέλω να δω. - Σε χρειαζόμαστε εδώ με τον Ίθαν.
Η Ντόνα, θα προσέχει τον Ίθαν.
Εντάξει. Καλώς.
Πάτε εσείς.
Δεν θα αργήσουμε πολύ.
Εντάξει.
Ξέρεις τί; Ίσως να έμενα εδώ. Να μην την αφήσω μόνη της.
Πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό και οι δυο σας να το δείτε.
Όλα θα πάνε καλά.
Είναι σκληρό παιδί.
Το πήρε από την μητέρα της.
Έλα.
Καλημέρα, όλοι.
Ποιο είναι το φαγητό σήμερα;
Eδώ βρίσκω το επόμενο μου στοιχείο; Eδώ είναι που...
Όπου τα τέρατα πηδάνε από τις σκιές;
"Τι θαύματα θα εμφανιστούν,
σε ένα παλιομοδίτικο εστιατόριο στην άκρη του δρόμου,
όταν πέσει η άμυνά μου;"
Έκανα μια θερινή παράσταση παλιά. Όχι άσχημα, σωστά; Σ' ευχαριστώ. Πεινάω.
- Τί έχουμε; - Έχει ουρά.
Κοίτα, καλή η αυθεντικότητα, αλλά, πεινάω κιόλας
και μιας, βασικά, όλοι δουλεύετε για εμένα, είναι κάπως εντάξει.
Τί στο...
Εντάξει. Χριστέ μου.
Όλοι σας το παίρνετε πολύ σοβαρά.
Τί κάνεις εδώ;
Υποσχέθηκες πως θα έμενες σπίτι.
Αν δεν εμφανιζόμουν θα είχαν απορίες.
Όλα θα πάνε καλά. Θέλω να βοηθήσω.
- Σάρα... - Θέλω να βοηθήσω.
Καλύτερα να γυρίσεις στο αχυρώνα.
- Όλα θα πάνε καλά. - Σάρα...
Το υπόσχομαι.
Είναι τα φυλαχτά που τους κρατάνε έξω.
Υπάρχουν μέτρα προφύλαξης που οι κάτοικοι παίρνουν.
Καρφώνουμε σανίδες στα παράθυρα λόγου χάρη.
Mε ένα παιδί στο σπίτι είναι κανόνας.
Γιατί;
Θα υπάρχουν νύχτες που αυτά τα... πράγματα...
θα προσπαθήσουν να σε πείσουν να τα βάλεις μέσα.
Kαι τα παιδιά τείνουν να είναι πιο ευαίσθητα.
Πως οι κάτοικοι τριγυρνάνε σαν να είναι όλο αυτό φυσιολογικό;
Oι κάτοικοι που επιβιώνουν εδώ είναι αυτοί που προσαρμόστηκαν.
Πως ακριβώς το κάνουν αυτό;
O τρόπος που κάποιος ζει σε μια επικίνδυνη γραμμή για παράδειγμα.
Προσαρμόζονται στην αντίληψη ότι το έδαφος μπορεί να ανοίξει
και να τους καταπιεί ανά πάσα στιγμή.
Συνεχίζουν τις ζωές τους
γιατί η πραγματικότητα είναι ένα μέρος του κόσμου στον οποίο ζουν.
Μακάρι να υπήρχε μια εξήγηση για να σας δώσω
που να την έκανε πιο εύκολη.
Αλλά όλα θα πάνε καλά.
Εντάξει; Να θυμάστε απλά πάντα.
Τοποθετήστε το φυλαχτό στην πόρτα. Καλύψτε τα παράθυρά σας.
Καρφώστε τα με σανίδες.
Κάνετε αυτά και η οικογένειά σας θα είναι μια χαρά.
Συγγνώμη. Τί είναι αυτό;
To αποκαλούμε κουτί.
Είναι η μόνη μας μορφή τιμωρίας που έχουμε εδώ.
Ξέρετε, οι κανόνες της πόλης είναι για να προστατευόμαστε,
να κρατάμε ο ένας τον άλλον ασφαλή.
Kαι όταν οι πράξεις και η αμέλεια κάποιου,
οδηγήσει στο θάνατο κάποιου κατοίκου της πόλης,
η μόνη τιμωρία για αυτό το έγκλημα είναι ένα βράδυ στο κουτί.
Xριστέ μου.
Αλλά έχετε ένα φυλαχτό εκεί, σωστά;
Όχι.
Πόσες φορές το χρησιμοποιήσατε;
Απόψε θα είναι η πρώτη φορά.
Κοιτάξτε. Ελάτε.
- To σπίτι σας είναι μπροστά σας. - Ναι.
Δεν είναι κάτι ιδιαίτερο αλλά θα είστε άνετα,
αν διαλέξετε να μείνετε στην πόλη.
Φαίνεται πως κάποιος ήδη ζούσε εδώ.
Συνέβη ένα...
περιστατικό το βράδυ προτού φτάσετε.
Το πρώτο που είχαμε εδώ και μήνες.
Τί είδος περιστατικό;
Eκείνο που συμβαίνει όταν οι άνθρωποι είναι αμελείς.
Ήταν ένα παιδί;
Παναγία μου.
Η Μέγκαν με την μητέρα της, Λόρεν.
O πατέρας ήταν λιπόθυμος από το ποτό στην άλλη άκρη της πόλης όταν συνέβη.
Αυτό συμβαίνει όταν σπας τους κανόνες.
Τάμπιθα, περίμενε.
Όχι, Τζιμ, δεν μπορώ. Δεν είμαι έτοιμη τώρα.
- Κάνεις να μοιάζει σαν να έχουμε επιλογή. - Τζίμ.
Τζιμ, αυτό είναι τρελό!
Εκείνη η γυναίκα και το μικρό της κορίτσι διαμελίστηκαν.
Τώρα βάζουν τον μπαμπά σε ένα κουτί μόλις βραδιάσει για εκείνα τα πλάσματα.
Άκουσες τι είπε ο ιερέας.
Αν ακολουθούσε τους κανόνες θα ήταν όλοι ζωντανοί τώρα.
Tζιμ, γιατί είσαι τόσο ανυπόμονος,
για να το δεχτείς αυτό χωρίς να σκεφτείς.
Γιατί ακούω ακόμα εκείνα τα πλάσματα να μου ψιθυρίζουν έξω από το τροχόσπιτο.
Tα ακούω ακόμα να χτυπάνε το γυαλί.
Τάμπι, ό,τι είναι αυτό, είναι αληθινό και έχουμε κολλήσει.
Καλύτερα να βρούμε έναν τρόπο για να το δεχτούμε όπως έχει.
Γιατί δεν θέλουμε να έχουμε το τέλος...
Όχι...
Αυτό ήταν το αγαπημένο μέρος της, Μέγκαν.
Έβαζα αυτή την κούνια εδώ,
και... πάντα ήθελε
να την σπρώχνω όλο και πιο ψηλά
αλλά η Λόρεν, φοβόταν πως δεν ήταν ασφαλές.
Θα με θάψεις δίπλα τους, σωστά;
Nαι.
Φυσικά.
Εντάξει.
Θα είμαι για λίγο εδώ.
Εντάξει. Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι.
Εντάξει, μικρέ. Για δοκίμασε και πες μου το συναίσθημα.
Νιώθεις καλά;
Πονάει η μασχάλη μου.
Πονάει η μασχάλη σου. Περίμενε.
Θα προσθέσω μερικά, επιπλέον, προστατευτικά επιθέματα για εσένα,
και αν είναι καλύτερα έτσι θα τα δέσω αργότερα, εντάξει;
Oρίστε. Δοκίμασε.
Έτοιμος;
Aς κατέβουμε τα σκαλοπάτια.
Με τον χρόνο σου. Μπράβο, μικρέ.
Έλα. Τρία, δύο, ένα.
Μπουμ!
Eίναι αξιογάπητος.
Γιατί το κάνεις αυτό;
- Tί εννοείς; - Δεν μας ξέρετε ακόμη.
Αυτό απλά κάνουμε.
Είναι, σαν το απόλυτο δωμάτιο διαφυγής.
Σοβαρά, δεν ξέρω πως αυτός τα μάζεψε όλα μαζί.
Σκεφτόμουν, μήπως υπάρχει ένα στοιχείο σε κάθε κτίριο;
Πλησιάζω;
Επειδή, συνήθως, ξέρεις...
έχεις κάποια προαίσθηση που σε ενημερώνει προς τα που να πας, αλλά αυτό...
Αυτή είναι άλλου επιπέδου μαλακία.
Εσένα σου...
Σου μίλησε κάποιος;
Ναι, η κυρία στο μεγάλο σπίτι, η Ντόνα.
Εννοώ, μου έδωσε όλη την εισαγωγή. Τα τέρατα στο δάσος...
Ο Τόμπι, είναι νεκρός, μπλα μπλα... αλλά δεν μου έδωσε στοιχεία,
για το που πάω μετά. Να το θέμα, όμως. όσο σχολαστικό και να φαίνεται όλο αυτό.
Υπάρχουν κάποια λογικά ψεγάδια.
Κάθομαι και τρώω αυγά σε εστιατόριο σε ένα μέρος που υποτίθεται βρίσκεται,
σε ένα είδους μυστικιστικό εφιάλτη; Εννοώ, δεν ξέρω για εσένα,
μα οι εφιάλτες μου δεν σερβίρουν πρωινό.
Υποθέτω θα πεις ότι κοτόπουλα τρέχουν στο μεγάλο κακό δάσος;
Ναι, μα τα κοτόπουλα, οι αγελάδες, δεν ξέρουμε πως έρχονται...
Δεν είναι άσχημα για πρωινό ενός εφιάλτη.
Μάλλον να πηγαίνω.
Υποτίθεται παίρνω κάτι από εσένα;
Τί;
Δεν ξέρω, σαν στοιχείο ή κάποιου είδους αινιγματική κατεύθυνση;
Ξέρεις κάτι; Θα το ανακαλύψω.
Ευχαριστώ.
- Αυτός ήταν... - Ο τύπος από το άλλο αμάξι.
Θα καταφέρει να σκοτωθεί.
Πεινάς; Έφαγες κάτι;
Όχι, είμαι καλά. Απλά ήρθα να σας δω.
Σωστά.
Εντάξει.
Πώς τα πηγαίνει;
Λοιπόν, είναι...
Όπως είπα, η άρνηση είναι μεγάλο μέρος στο οικογενειακό μας δένδρο.
Για να δούμε τώρα.
Δώδεκα.
Δέκα, δώδεκα.
Εντάξει.
Τί κάνεις;
Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να είσαι εδώ.
Ψάχνεις για κάτι;
Φύγε.
Μπορώ να σε βοηθήσω, είμαι καλός στο να βρίσκω πράγματα.
Δεν ψάχνω.
Ελέγχω.
Τί ελέγχεις;
Κάνεις πολλές ερωτήσεις.
Ήταν μόνο τρεις.
- Μπορώ να σε βοηθήσω να ελέγξεις. - Όχι.
Όχι, είσαι μπελάς.
Οι γονείς σου θα επιστρέψουν και αν σε δουν εδώ ποιο θα κατηγορηθεί;
Kαι αν η Ντόνα, με διώξει. Τότε τέρμα τα ροδάκινα.
- Για τι πράγμα μιλάς; - Απλά φύγε.
Έχεις δει το αγόρι που μένει εδώ έξω;
Τί;
Ξέχνα το.
Όχι... περίμενε.
Τί εννοείς, "ζει εδώ έξω";
Πάντα περπατάει εδώ έξω...
και ποτέ δεν το βλέπω μέσα.
Έτσι υπέθεσα ότι ζει κάπου εδώ έξω.
Αλήθεια;
Είμαστε φίλοι.
Ώστε έτσι;
Λοιπόν... είναι καλό να έχεις φίλους.
Εντάξει.
Περίμενε, έλα εδώ.
Ελέγχω να δω αν κουνήθηκαν.
Αν κουνήθηκαν ποια;
Τα δέντρα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Κουνήθηκαν;
Δεν ξέρω ακόμη. Δεν τελείωσα με τον έλεγχο.
Ίθαν;
Ίθαν, τί στο διάολο;
Μπες πάλι μέσα. Η μαμά, είπε να σε προσέχω.
Μάλλον πρέπει να φύγω.
Ναι, υποθέτω πρέπει.
Θα μου πεις για τα δέντρα;
- Θα σε κρατάω ενήμερο. - Ίθαν, τώρα.
Αν δεις τον φίλο σου, πες του ότι ο Βίκτωρ, στέλνει χαιρετίσματα.
Μη του μιλάς.
- Γιατί; - Επειδή είναι ανατριχιαστικός.
- Δεν είναι. - Έλα.
- Κοιτάει αν τα δέντρα κουνήθηκαν. - Ναι και αυτό είναι φυσιολογικό.
Ένα, δυο...
Μπίνγκο, μπράβο, Τόμπι.
Ας δούμε τι βρήκες.
Θεέ μου.
Τί στο διάολο;
Τόμπι, είσαι ιδιοφυΐα!
Να κάτι που δεν βλέπω συχνά.
Ναι, λοιπόν...
Μη το συνηθίσεις.
Δεν απαντά.
Ίσως δεν ακούς αρκετά προσεκτικά.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Τον Φρανκ. Στο κουτί.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Δεν ήταν ποτέ για να...
Έφτιαξα το καταραμένο κουτί ως αποτρεπτικό.
Υποτίθεται θα τρόμαζε το κόσμο.
Δεν... μπορώ.
Εντάξει.
Ας πούμε ότι δεν το κάνεις.
Ας πούμε ότι απαλλάσεις τον Φρανκ, από τα λάθη του.
Τότε τί;
Τί θα γίνει την επόμενη φορά;
Εννοώ,τον προειδοποίησες σε διάφορες περιπτώσεις.
Πολύ ανοιχτά, να προσθέσω.
Πώς νομίζεις θα αντιδράσει ο κόσμος...
όταν αφήσεις τον Φρανκ, ελεύθερο;
Πόσο βάρος νομίζεις, θα αντέξουν οι κανόνες που κρατούν ενωμένη τη πόλη;
Εσύ, δεν υποτίθεται θα μου έλεγες για την αρετή του ελέους;
Μάλιστα.
Αυτό προτιμάς;
Προτιμώ να μη βάλω έναν σπασμένο άνθρωπο στο κουτί
για να γίνει κομμάτια μόλις δύσει ο ήλιος!
Αυτό προτιμώ.
Δεν θα υποκριθώ ότι είναι εύκολη απόφαση.
Τέλεια.
Μα φτιάχνεις μια αγχόνη στη πλατεία της πόλης.
Τί λες θα συμβεί, όταν συνειδητοποιήσουν ότι δεν θέλεις να τη χρησιμοποιήσεις;
Είσαι απαίσιος ιερέας.
Το ξέρεις;
Ο χειρότερος.
Τώρα βρίζω, στον οίκο του Κυρίου. Τί είναι αυτό;
Πανάθεμά το!
Υπάρχει μια μικρή καλύβα,
στα 100 περίπου μέτρα από τη γραμμή των δένδρων.
Θα πάρεις αυτό θα το βάλεις δίπλα στη πόρτα,
και κάνε ότι ζωή θες εκεί πέρα.
Τι θα πεις στους άλλους;
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Σήμερα, οι νεοφερμένοι μας, θα επιλέξουν που θέλουν,
να περάσουν τις μέρες τους μαζί μας.
Θα επιλέξετε να περάσετε το χρόνο σας με τους ανθρώπους της πόλης
που ζουν με τους κανόνες μας για το καλό της κοινότητας
μέχρι να βρούμε το δρόμο μας για το σπίτι...
Τότε θα διαλέξετε τη πέτρα.
Θα επιλέξετε να πάτε με τους ανθρώπους της Αποικίας
να ζείτε για το σήμερα επειδή το αύριο δεν είναι εγγυημένο...
Τότε διαλέγετε το λουλούδι.
Μόλις αποφασίσετε η επιλογή είναι οριστική.
- Όπως πολλοί από εμάς... - Πάτερ Κάτρι;
Συγγνώμη, πειράζει αν εγώ...
Ναι, φυσικά.
Μιας και είμαστε μαζεμένοι όλοι εδώ,
σκέφτηκα να μιλήσω για τον ελέφαντα στο δωμάτιο.
Υπήρξαν πολλές ερωτήσεις σήμερα για τον Φρανκ... το κουτί...
τους κανόνες.
Υπάρχει μια λεπτή γραμμή...
μεταξύ αγριότητας και συνέπειας.
Και αν δεν είμαστε διατεθειμένοι...
Φρανκ;
Θέλω να πω μερικά πράγματα αν δεν πειράζει.
Ξέρετε τι σκεφτόμουν τις τελευταίες μέρες ενώ καθόμουν στο κελί μου;
Τα Χριστούγεννα.
Τα τελευταία που είχα με την Λόρεν και τη Μέγκαν πριν εμείς...
Ήμουν καλός μπαμπάς, το ξέρετε;
Δεν ήμουν τέλειος...
αλλά δεν ήμουν έτσι.
Τα τελευταία Χριστούγεννα πήραμε στη Μέγκαν, το πρώτο κουκλόσπιτο.
Και όταν το είδε, η έκφρασή της...
Άφησα αυτή τη πόλη...
αυτά τα πράγματα στο δάσος...
τα άφησα να μπουν στο μυαλό μου και...
Ξέχασα τι μετράει πραγματικά.
Ξέχασα... πως αν ήμουν λίγο δυνατότερος...
ίσως υπήρχε... Χριστουγεννιάτικο πρωινό να μας περιμένει πίσω στο σπίτι.
Μην αφήσετε αυτό το μέρος να σας το πάρει.
Εντάξει;
Να προσέχετε ο ένας τον άλλο... Να φροντίζεστε μεταξύ σας.
Να θυμάστε για τι ζείτε.
Εκτιμώ ότι έκανες για εμένα, Σερίφη. Όχι, αλήθεια το εκτιμώ.
Μα τα δυο πράγματα που αγαπούσα στον κόσμο χάθηκαν.
Και θέλω να ξαναδώ τα κορίτσια μου.
Περίμενε! Μη φεύγεις, Φρανκ.
Ανάθεμα, το λατρεύω! Είναι τρομακτικό.
Είναι δραματικό, είναι...
Εντάξει, γίγαντα, ήρεμα...
Ήρεμα.
Διάλεξε ένα.
Πρέπει να με αφήσεις! Τί στο διάολο;
Διάλεξε!
Θα σου κάνω μήνυση. Εντάξει... ωραία, καλά.
- Εντάξει; - Το έχω.
Εμπρός.
Ανάθεμα!...
Δεν έχεις ιδέα πόσο πολύ έμπλεξες, εντάξει;
Εντάξει; Δεν έχεις ιδέα.
Θα...
Θα... σε καταστρέψω...
Θα σας καταστρέψω όλους...
Τζέιντ, να σου δείξω κάτι.
Εμπρός.
Φρανκ, δεν χρειάζεται να το κάνεις.
Δεν πρέπει να παίρνεις τέτοιες αποφάσεις όταν πονάς.
Όχι, είμαι πιο νηφάλιος από όσο ήμουν εδώ και καιρό, εμπιστέψου με.
Εντάξει.
Ας το κάνουμε.
Θα ζήσετε στη πόλη ή στην Αποικία;
Στη πόλη.
Συγγνώμη.
Πρέπει να το πείτε όλοι.
Ναι, στη πόλη.
Ίθαν.
Πόλη.
Εντάξει.
Τζούλι.
Στο σπίτι της Αποικίας.
- Τί; Όχι... - Όχι, δεν το εννοεί.
Το κορίτσι αποφάσισε.
- Περίμενε λίγο. - Έγινε.
- Η τελετή τέλειωσε. - Όχι... λυπάμαι.
Δεν μπορεί να αποφασίσει είναι ανήλικη.
- Όχι. - Μαμά, εντάξει.
Δεν είναι εντάξει. Έλα με την οικογένειά σου.
Δεν είσαι αναγκασμένη, Τζούλι.
Δεν μιλάω σε εσένα μα στη κόρη μου.
Δεν υπάρχει περίπτωση να περιμένετε εμείς...
Θα πεις κάτι;
Εντάξει, σταθείτε όλοι, εντάξει;
Πάρτε μια ανάσα.
Τζούλι.
Θες να μείνεις στο σπίτι της Αποικίας;
Ναι.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Διάλεξε. Δικοί σου κανόνες Μπόιντ, όχι δικοί μου.
Ξέρεις κάτι; Είναι εντάξει. Άλλαξα γνώμη θα μείνω στην Αποικία.
- Τάμπιθα... - Τί;
Δεν θα μείνω ξέροντας ότι η κόρη μου,
- είναι εκεί. - Όλα καλά.
- Δεν είναι! - Ενταξει, κοίτα.
- Θα φτιαχτεί. - Δεν είναι κάτι να φτιαχτεί.
Θα βγάλεις το σκασμό;
Παρακαλώ μη το κάνετε αυτό εδώ.
Ο γιος μου θα είναι εκεί.
Υπόσχομαι θα τη φροντίζει.
Εντάξει.
Ο ήλιος θα πέσει σύντομα.
Οπότε σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Εντάξει, θα τον αναλάβω εγώ.
Τελείωσα.
Εντάξει, ο δικός σας ξεπέρασε τα όρια.
οπότε απλά κάλεσε μου ένα αμάξι ή οτιδήποτε.
Επειδή τελείωσα. Γαμώτο.
Θέλω να καταλάβεις κάτι.
Κανείς δεν προσπαθεί να είναι σκληρός μαζί σου.
Μα πρέπει να καταλάβεις τι συμβαίνει.
Ακούς; Άκουσες τι είπα μόλις;
Δεν ενδιαφέρομαι. Έχασα το ενδιαφέρον μου για αυτό,
τη στιγμή που ο μαλάκας άπλωσε χέρι επάνω μου και...
Εντάξει, ξέρεις κάτι; Δεν είναι αστείο πια.
Αυτό...
Με ακούτε παιδιά;
Δεν είναι αστείο πια!
Αυτό...
Θεέ μου.
Εγώ, Θεέ μου.
Θεέ μου, Χριστέ μου.
Τόμπι;
Εντάξει, έλα.
Εδώ είναι.
Πήγαινε το κόσμο στο σπίτι τους, Σερίφη.
Θα κάνω ότι μπορώ.
Μου υπόσχεσαι;
Ναι, Φρανκ.
Υπόσχομαι.
Είμαι έτοιμος.
Εντάξει.
Προσεκτικά, μπες.
Είναι μία έξω.
Να σε τακτοποιήσουμε.
Αυτός... είναι ο Τζέιντ.
Θα μείνει μαζί μας λίγες ημέρες.
Εντάξει.
Ας σε βολέψουμε.
Εσύ και ο μπαμπάς θα κοιμηθείτε εδώ;
Ναι...
Θα είμαστε όλοι μαζί εδώ.
Η Τζούλι, θα γυρίσει;
Γλύκα, είναι επάνω στο λόφο.
Μπορείς να τη δεις όποτε θες.
- Εντάξει. - Εντάξει;
Θα διαβάσουμε;
Ναι!
Εντάξει.
Θυμάμαι, ήμασταν στο κεφάλαιο τρίτο.
Ξεκίνα από την αρχή.
Ναι, πέρασε καιρός.
Όλα ξεκίνησαν ένα ηλιόλουστο πρωινό,
καθώς μια γάτα ξάπλωνε άνετα στον ήλιο,
στο όμορφο καταπράσινο Σάιρ.
Όπως κάνουμε πάντα,
ας καλωσορίσουμε το νέο μας μέλος.
Στην υγεια της Τζούλι.
Στη Τζούλι!
Ευχαριστώ.
Καλώς ήρθες, μικρή.
Χαιρόμαστε που σε έχουμε.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: The J&J Team === jho - jimijim ===
jimijimjho@gmail.com
Mπορείτε να μας βρείτε και στο: tenies-online.best