Μετάφραση doden
Μόνο ο χρόνος μας διδάσκει τι είναι αλήθεια και τι θρύλος.
Κάποιες αλήθειες δεν επιβιώνουν στο χρόνο..
αλλά ο θρύλος του παιδιού με τα γαλανά μάτια θα ζήσει για πάντα..
..και θα το ψιθυρίζουν παντού στα μεγάλα λευκά βουνά.
Εμείς οι Γιακάλ είμαστε οι κυνηγοί των τρομερότερων θηρίων, των μάνικ.
Αλλά ο κόσμος μας άρχισε να αλλάζει.
Τα μάνικ έρχονταν όλο και πιο αργά στα μέρη μας και κάποιες φορές, καθόλου.
Οι κυνηγοί μας ανησυχούσαν και οι άνθρωποί μας άρχισαν να πεινάνε.
Μόνο μία ανάμεσά μας, αυτή που αποκα- λούμε μητέρα,η τελευταία του είδους της,
μόνο αυτή μπορούσε να μιλήσει με τα πνεύματα της γης και..
..να ζητήσει τη σοφία των πατέρων για να σωθούν οι άνθρωποί μας.
Συχνά ρωτούσε, μέχρι που μία νύχτα της απάντησαν στέλνοντας ένα σημάδι.
Ένα σημάδι της αρχής του τέλους.
Τη βρήκαμε στα βουνά. Κρατιόταν σε μία νεκρή γυναίκα.
Οι πατέρες μας την έστειλαν.
Ήρθε να μας πει για τετράποδους δαίμονες..
που θα βάλουν ένα τέλος στον κόσμο μας.
Θα έρθουν στην κοιλάδα μας όταν θα πάμε στο τελευταίο κυνήγι μας.
Αλλά μη φοβάστε..
Από αυτό το κυνήγι θα αναδυθεί ένας πολεμιστής,
και αυτή θα είναι η γυναίκα του.
Θα μας οδηγήσουν σε μία νέα ζωή, όπου οι Γιακάλ δεν θα πεινάνε πια.
Εκείνη τη νύχτα η μητέρα δεν είδε το πρόσωπο του πολεμιστή που ανέφερε,
αλλά ήξερε ότι το παιδί με τα γαλάζια μάτια έπρεπε να προστατευτεί.
Για τους ανθρώπους μας ήταν η Εβολέτ, μία υπόσχεση για ζωή.
Για το αγόρι που το έλεγαν Ντιλέ, ήταν κάτι παραπάνω από αυτό.
Μόνο ένας από τους Γιακάλ δεν πίστεψε την προφητεία της μητέρας.
Ο πατέρας το νεαρού αγοριού. Αυτός που κράταγε το λευκό δόρυ,
και σφύριζε την αρχή του κυνηγιού.
Θα προσέχω το γιο σου, σαν να ήταν δικός μου.
Το ξέρω, αλλά υποσχέσου μου ότι δεν θα πεις σε κανέναν γιατί έφυγα.
Δε μπορούμε να περιμένουμε το τελευταίο κυνήγι.
Πάμε πάλι.
Καρέν;
Όχι, όχι εσύ.
Ο πατέρας σου εγκατέλειψε το λαό μας. Φύγε!
Πρέπει να νικήσεις Καρέν.
Αφήσέ τον! Καρέν, είπα άστον!
-Είναι ο γιος ενός δειλού. -Μην το ξαναπείς αυτό.
Κανείς σας.
Είσαι μόνος. Σαν κι εμένα.
Τι συνέβη στο λαό σου;
Σκοτώθηκαν. Από τετράποδους δαίμονες.
Δε θα είσαι ποτέ μόνη σου Εβολέτ.
Βλέπεις αυτά τα φώτα; Αυτό εκεί.
Δε μετακινείται κατά μήκος του ουρανού όπως τα υπόλοιπα.
Είναι σαν εσένα για την καρδιά μου. Δε θα φύγεις ποτέ μακριά.
-Δε θα φύγω ποτέ; -Όχι, ποτέ.
Εβολέτ, έλα εδώ!
Για πολλά φεγγάρια..
..η Εβολέτ και ο Ντιλέ κοιταχτήκαν και η αγάπη στην καρδιά τους δυνάμωσε.
Μέχρι που τελικά, ύστερα από πολλά χρόνια..
η ημέρα του τελευταίου κυνηγιού έφτασε.
-Για πόσο πρέπει να προσέχουμε; -Μέχρι να έρθουν τα μάνικ.
-Πότε θα έρθουν; -Δεν ξέρω.
-Ντιλέ, πότε θα γίνω κυνηγός; -Σταμάτα να ρωτάς τόσα πολλά.
Ο μέγας κυνηγός Τικ τικ, ήρθε σήμερα στην καλύβα της μητέρας.
Νομίζει πως ήρθε η μέρα της προφητείας. Του είπε να μην σκοτώσει μάνικ.
Νομίζει ότι θα κερδίσει ο Καρέν το λευκό δόρυ. Και θα απαιτήσει την Εβολέτ.
Μπακού, κοίτα τι σου βρήκα.
Ξέρεις τι μεγάλος κυνηγός είναι ο Καρέν. Πρέπει να απομακρυνθείς.
-Μαζί μπορούμε να περάσουμε τα βουνά. -Και να εγκαταλείψω το λαό μας..
..σαν τον πατέρα μου; Δε μπορώ να το κάνω αυτό.
Το περίμενα για πολλά φεγγάρια αυτό.
Ο μόνος τρόπος να είμαστε μαζί, είναι να σκοτώσω εγώ το μάνικ.
Είναι εδώ! Κοίτα!
Κοίτα πόσα πολλά είναι.
Σήμερα, δε θα χτυπήσω εγώ στην καρδιά το μάνικ, αλλά ένας από εσάς.
Ένας από εσάς θα διεκδικήσει το λευκό δόρυ.
Είθε οι πατέρες των Γιακάλ με το πνεύμα του μάνικ, να διαλέξουν τον καλύτερο.
Καρέν, το μάνικ είναι δικό σου. Εσύ θα γίνεις αρχηγός.
Εσύ;
Εγώ κυνηγώ, για την Εβολέτ.
Είμαστε όλοι μαζί..σαν ένας!
Ο Τικ τικ βρήκε τον αρχηγό.
Πιο σιγά! Ντιλέ!
Ξεφεύγουν! Φέρτε τα πίσω!
Μπακού, έρχονται!
Έρχονται! Έρχονται!
Το τελευταίο έρχεται!
Έρχεται ο Ντιλέ! Ρίξε, Καρέν!
Στο δίχτυ!
Είναι πολύ δυνατός! Άστο!
Δε μπορώ, έχει πιαστεί το χέρι μου!
Κοίτα! Είναι ο Ντιλέ!
Το σκότωσες μόνος. Κανείς δεν το έχει κάνει ξανά αυτό.
Ήταν γενναίο.
Ο Ντιλέ σκότωσε το μάνικ. Δεν άφησε το δίχτυ. Ήταν ο μοναδικός.
Τι περιμένεις;
Σοφό πνεύμα, σκότωσα το μάνικ. Διεκδικώ το λευκό δόρυ.
Και μαζί του τη γυναίκα μου. Την Εβολέτ.
Από εκείνη τη μέρα κι έπειτα, ο Ντιλέ δεν ήταν ο γιος ενός δειλού.
Τώρα οι Γιακάλ τιμούν το όνομά του γιατί τους έφερε την ευλογία του μάνικ..
..για μία τελευταία φορά.
Και η μητέρα ήταν ευχαριστημένη που έβλεπε την Εβολέτ τόσο ευτυχισμένη.
Φοβόταν όμως, μήπως αυτός που έπιασε το τρομερό θηρίο..
..δεν είχε το κουράγιο για όσα θα έπονταν.
Γιατί ο Τικ τικ δε γιορτάζει μαζί μας;
-Ντιλέ! -Πρέπει να κάνω κάτι.
Τι θέλεις;
Δεν ήμουν γενναίος. Δεν πολέμησα σαν ένας.
Οι πατέρες των Γιακάλ έπαιξαν μαζί μας σήμερα.
Τι να κάνω; Αν παραδόσω το δόρυ, πρέπει να αφήσω την Εβολέτ και δε μπορώ.
Είναι δική σου για να την παραδόσεις;
Οι Γιακάλ δεν διεκδικούν το λευκό δόρυ με ψέμματα.
-Έδωσα το δόρυ πίσω στον Τικ τικ. -Γιατί το έκανες αυτό;
Γιατί δεν σκότωσα το μάνικ.
-Αφού κρατήθηκες στο δίχτυ. -Όχι, είπα ψέμματα!
Προσπάθησα όπως όλοι να το αφήσω. Το χέρι μου πιάστηκε σ'αυτό όμως.
Το μάνικ έπεσε πάνω στο δόρυ μου. Εγώ δεν έκανα τίποτα.
Θυμάσαι τι σου είχα πει για το φως μας;
Το ίδιο νιώθω ακόμα.
Θα είσαι πάντα στην καρδιά μου.
Δε θα αλλάξει ποτέ αυτό.
Αλλά..με διώχνεις.
Εκείνη τη νύχτα, μια μεγάλη λευκή βροχή έπεσε στην κοιλάδα των Γιακάλ.
Και σαν παγωμένη βροχή, έφερε θλίψη στην καρδιά του Ντιλέ.
Μαζί με τη βροχή ήρθαν και οι τετράποδοι δαίμονες.
Μείνε εδώ.
Μόχα! Πρόσεξε!
Μην τους σκοτώσετε.. Αιχμαλωτίστε τους!
-Κρύψου, Μπακού! -Ναι, μητέρα!
Δε μπορείς να τους βοηθήσεις.
Δέστε τη στο άλογό μου.
Άσε με!
Άφησέ με!
-Τι κάνεις; -Θα τους κυνηγήσω.
Στα μεγάλα βουνά;
-Δεν είναι δυνατόν. -Ήρθαν από τα βουνά, σωστά;
-Είναι δαίμονες. Ίσως πετάνε. -Δεν είδα να έχουν φτερά, εσύ;
Νομίζεις ότι θα τα καταφέρεις μόνος σου; Ποιός είσαι;
Δεν είναι μόνος. Θα πάω μαζί του.
Χωρίς τους άλλους κυνηγούς θα πεθάνουμε όλοι.
-Θα έρθω κι εγώ. -Όχι, εσύ θα μείνεις εδώ.
Εσύ όμως πρέπει να πας, Καρέν.
Μη με ακουμπάς!
Και όσο αποχαιρετούσαν τους γέροντες και τα παιδιά..
..το σοφό πνεύμα ευλόγησε αυτούς και τα ακόντιά τους.
Η μητέρα ήξερε ότι πλέον δε θα ήταν κυνηγοί, αλλά πολεμιστές.
Θα νυχτώσει σύντομα.
-Θα μείνουμε εδώ. -Όχι, πλησιάζουμε.
Δε μπορώ να δω στο σκοτάδι. Εσύ;
Θα μείνουμε εδώ. Θα φάμε και θα κοιμηθούμε.
Γιατί δεν κουβαλάς το λευκό δόρυ;
Φοβάσαι;
-Απάντησέ μου. -Πέσε για ύπνο.
Μπακού!
-Τι κάνεις εδώ; Γύρνα στο σπίτι. -Μπορώ να βοηθήσω στο κουβάλημα.
Γύρνα στο σπίτι!
Σκότωσαν τη μητέρα μου!
Θα έρθει.
Θα μας καθυστερήσει.
Ντιλέ, διψάω!
-Η φωτιά ζει ακόμα σε αυτές τις πέτρες. -Ντιλέ!
Είναι ζωντανή. Πρέπει να βιαστούμε!
Γιατί κρυώνει η μητέρα;
Η λευκή βροχή δεν είναι φίλος του κυνηγού.
Έσβησε όλα τα σημάδια των κλεμμένων αδερφών.
Τώρα οι πατέρες των Γιακάλ θα οδηγούσαν το δρόμο.
Περπάτησαν για πολλά μερόνυχτα σε μία μακρινή γη..
..όπου εμφανίστηκαν τα βουνά..
και η ιστορία του παιδιού με τα γαλανά μάτια, άρχισε.
Ένα μέρος όπου οι δαίμονες σκότωσαν τους ανθρώπους της Εβολέτ.
Περπατάμε για μέρες και ακόμα δεν βρήκαμε σημάδια.
-Ίσως τελικά έχουν φτερά. -Ίσως. Αλλά τα αδέρφια μας δεν έχουν.
Μην ξεχάσεις να το μασήσεις.
Αυτή η μάγισσα αφήνει σημάδια.
Είναι κακή τύχη.
Μου αρέσει το πνεύμα σου, αλλά θα πρέπει να το σπάσω.
Ίσως απλά να το έχασε.
Κάνει ζέστη εδώ.
Μπακού, μείνε κοντά.
Τι ήταν αυτό;
-Πρέπει να τους ελευθερώσουμε απόψε. -Όχι απόψε, δεν είναι καλό μέρος αυτό.
Ξέρουν ότι υπάρχουν κίνδυνοι και θα φυλάνε. Να κάνουμε το ίδιο.
Πρώτος εγώ, μετά ο Καρέν, μετά εσύ.
Έλα.
Καταλαβαίνω τον πόνο σου, αλλά πρέπει να κάνεις υπομονή.
Στον αφέντη μου, τα κακό ξόρκι σου ίσως να πιάνει.
Αλλά σε μένα, όχι.
Δε θα σε αφήσω ποτέ ξανά.
Από εδώ.
Έλα.
Πάμε.
Από εδώ!
Τρέξτε! Τρέξτε!
Ντιλέ, Εβολέτ, εδώ πάνω!
Πάω για το παιδί. Θα επιστρέψω για σένα, το υπόσχομαι.
Δεν θα έπρεπε να είσαι εδώ.
-Ποιός είναι αυτός; -Νομίζω πως λέει για τον Ντιλέ.
Δοκιμάστε το πάλι..και θα σας σκοτώσω και τους δύο.
Ποτέ, ποτέ μην φύγεις μακριά μου ξανά.
Ο Ντιλέ θα επιστρέψει, μου το υποσχέθηκε.
Λες να ζει;
-Δεν έχει σημασία τώρα. -Προσπάθησε να μας σώσει.
Συγχώρεσέ με Τικ τικ. Έπρεπε να σε είχα ακούσει.
Μην πεθάνεις. Θα σου φέρω φαγητό.
Η μητέρα μας έβλεπε όλο το ταξίδι και το πνεύμα της ήταν πάντα στο πλευρό τους.
Εκείνη τη νύχτα δε μπορούσε να κυριαρχήσει στις δυνάμεις της γης..
..και να σταματήσει το νερό των ουρανών.
Ο Ντιλέ έπρεπε να αντιμετωπίσει μόνος το τρομερό θηρίο αυτών των τόπων.
Μη με φας όταν θα σε ελευθερώσω!
-Φοβόμουν ότι πέθανες. -Μη φοβάσαι για μένα.
Κοίτα εκεί πέρα.
Επιτέθηκαν. Άκουγα τις κραυγές.
Εκεί πήγαν.
Τικ τικ, απομακρύνσου.
Ντιλέ, έλα πίσω.
Απομακρύνσου.
Πρέπει να με θυμάσαι. Σου χάρισα τη ζωή.
Μίλησες στον ακοντιο-δόντη;
Πώς μιλάς τη γλώσσα μας;
Δε σου αρέσει το φαγητό μας;
Είναι διαφορετικό αλλά καλό.
-Ερχόμαστε πέρα από τα βουνά. -Το ξέρουμε.
Πώς το ξέρετε; Πώς μιλάτε τα λόγια μας;
Ένας άντρας ήρθε από εκεί πριν. Έψαχνε για νέα εδάφη.
Ο σοφός άντρας μου είπε να μάθω τη γλώσσα του.
Έχεις το πρόσωπό του.
-Τι απέγινε αυτός; -Τον πήραν καιρό πριν.
Πού τον πήγαν;
Έλα.
Όταν ο πατέρας σου ήρθε εδώ, έγινε φίλος μου.
Τα κακά πνεύματα τον έκλεψαν μετά, όπως πολλούς από τους δικούς μας.
Τους φέρνουν στις φωλιές των μεγάλων πουλιών και πετάνε πάνω από την έρημο.
Πού τους πηγαίνουν;
Στο βουνό των θεών.
Από όπου κανείς δεν έχει επιστρέψει.
Ο σοφός λέει πως εσύ θα μας οδηγήσεις εκεί.
Εγώ;
Έχει ειπωθεί, ότι μία ημέρα θα έρθει ο ένας..
..που θα ελευθερώσει το λαό μας.
Αυτός που μιλάει στον ακοντιο-δόντη.
Έτσι ξεπλήρωσαν το χρέος τους, οι γενναίοι των Νακού.
Έστειλαν την είδηση σε όλες τις φυλές της εκεί γης, ότι αυτός που μιλάει..
..στον ακοντιο-δόντη είχε έρθει.
Αυτό το κάλεσμα, ήταν κάλεσμα πολέμου.
Γιατί πιστεύουν ότι θα ελευθερώσω τους δικούς τους;
Πρέπει να μάθεις κάτι για τον πατέρα σου.
Όταν πέθανε η μητέρα σου, δίνοντας σε σένα ζωή..
..ο πατέρας σου πήρε στις πλάτες του όχι μόνο εσένα αλλά και όλο το λαό μας.
Πεινάγαμε. Δε μπορούσε να περιμένει την πραγματοποίηση της προφητείας.
Ο πατέρας σου δεν μας εγκατέλειψε. Έφυγε για να σώσει το λαό μας.
Πώς με άφηνες τόσο καιρό να πιστεύω ότι ο πατέρας μου μας πρόδωσε;
Γιατί έτσι ήθελε αυτός να είναι. Ο πατέρας σου κρατούσε το λευκό δόρυ.
Φοβόταν ότι όταν έφυγε θα τον ακολου- θούσαν άλλοι εγκαταλείποντας το λαό μας.
Γιατί μου το λες τώρα;
Ο καλός άντρας..
..ζωγραφίζει ένα κύκλο γύρω του και νοιάζεται γι'αυτούς που είναι μέσα.
Τη γυναίκα του, τα παιδιά του..
Άλλοι άνθρωποι ζωγραφίζουν μεγαλύτερο κύκλο,βάζοντας μέσα και τα αδέρφια τους.
Αλλά κάποιοι έχουν μια σπουδαία μοίρα.
Πρέπει να ζωγραφίσουν ένα κύκλο που να περιλαμβάνει πολύ περισσότερους.
Ο πατέρας σου, ήταν ένας από αυτούς.
Πρέπει να αποφασίσεις για τον εαυτό σου, αν είσαι κι εσύ.
Είναι ο πιο γρήγορος δρομέας.
Φέρνει νέα για τους ανθρώπους που ζουν εκεί.
Έκλεψαν πολλούς ανθρώπους και οδεύουν προς τα μεγάλα πουλιά γρήγορα.
Πρέπει να τους βρούμε πριν φτάσουν τα πουλιά.
Δεν έχεις γυναίκα;
Ήρθαν πριν από εσένα.. Πήραν την ανάσα της.
Και έκλεψαν τον γιο μας.
Είμαι ο Μπακού.
Όχι, είμαι ο Μπακού.
Μπακού, Τούντου.
Τον σκοτώνει! Πρέπει να βοηθήσετε!
Άφησέ τον!
Για να ευχαριστήσεις τη μάγισσά σου, με χτυπάς;
Απλά δοκίμασέ το.
Θα το μετανιώσεις.
Ο λόγος των Νακού ταξίδεψε γρήγορα και ήρθαν από παντού..
..πολλοί πολεμιστές.
Οι Τουθ-τουκ που κινούνταν σαν πουλιά κι έκρυβαν τα μάτια τους πίσω από δέντρα.
Οι Κούγκλα που ήταν πολύ κοντοί σαν τους νεαρούς μας.
Και από την κοιλάδα χωρίς ήλιο ήρθαν αυτοί που είχαν αίμα στο κεφάλι.
Οι πιο δυνατοί από όλους, ήταν οι Χούτα.
Ο αρχηγός τους μίλησε εκ μέρους όλων.
Πες του, ότι αν αυτοί οι άνθρωποι έρθουν μαζί μας, θα τους νικήσουμε.
Λέει ότι είσαι ένα παιδί.
Πες του ότι είμαι μεγαλύτερος από όσο δείχνω.
Περπατούσαν όλο και πιο γρήγορα, δεν σταματούσαν για φαγητό και ξεκούραση.
Και περισσότερα ακόντια μαζεύονταν κάθε μέρα.
Στο ποτάμι. Γρήγορα!
-Τι σημαίνει το 'γιαχάλα'; -Είναι τα λόγια σου.
Πρέπει να τους νικήσουμε.
Έφτασαν τα μεγάλα πουλιά.
Εβολέτ!
Μπακού, ο Ντιλέ είναι εδώ.
Ο άντρας με το δόρυ, δε θα μας εγκαταλείψει. Αυτός και αυτή..
Ίσως το αγόρι να έχει δίκιο.
Δε μπορεί να περάσει το νερό όπως αυτοί.
Αλλά ποιός άλλος μπορεί να τα βάλει με τόσα ακόντια;
Το ποτάμι κινείται σαν φίδι στην άμμο.
Το μάτι του φιδιού βρίσκεται κάτω από τον ήλιο.
Και όταν έχει φεγγάρι, δεν κινείται.
Υπάρχει συντομότερος δρόμος για το κεφάλι του φιδιού;
Πέρα από την έρημο, αλλά κανείς δε μπορεί να περπατήσει τόσο μακριά.
Τα βουνά στην έρημο, μοιάζουν όλα.
Θα χάσουμε το δρόμο μας.. Θα πεθάνουμε όλοι.
Θα βρούμε το κεφάλι του φιδιού.
Και θα ελευθερώσουμε τους δικούς μας.
Πρέπει να ξεκουραστούμε.
Ο άντρας από το ποτάμι, είπε την αλήθεια.
Περπάτησαν για πολλές μέρες και έχασαν το δρόμο τους.
Και το μάτι του φιδιού δεν βρέθηκε.
Πρέπει να ξεχάσεις τον άντρα που σε ακολουθεί.
Κανείς ποτέ δεν έχει διασχίσει τη θάλασσα από άμμο.
Θα πεθάνουν όλοι.
Βρήκα το μάτι του φιδιού. Βλέπεις το φως;
Θυμάσαι τι είπε ο άντρας στο ποτάμι; Όταν έχει φεγγάρι δεν κινείται.
Νακούντου, μετέφερέ τους το. Θα μας οδηγήσει στο κεφάλι του φιδιού.
Καθώς το τελευταίο φεγγάρι έφτασε στην κοιλάδα των Γιακάλ..
..τα πνεύματα φάνηκε να εκαταλείπουν τη μητέρα.
Δεν μίλησε, δεν έφαγε για πολλά φεγγάρια..
..γιατί ήξερε ότι έπρεπε να εκπληρωθεί ένα πεπρωμένο.
Εγώ είμαι, ο Κατάν.
Το βουνό των θεών.
Και το κεφάλι του φιδιού.
-Εβολέτ, είσαι καλά. -Μη μιλάς.
Μπακού, από εδώ.
Πώς κάνουν κάτι τέτοιο;
-Δεν είναι άνθρωποι σαν εμάς. -Και τι είναι;
Κάποιοι λένε ότι ήρθαν από τα αστέρια, άλλοι λένε ότι ήρθαν από τη θάλασσα..
..όταν η στεριά τους βυθίστηκε.
-Πρέπει να δουλέψουν πιο γρήγορα. -Τι να κάνω, Παντοδύναμε;
Θυσίασε έναν.
Ο Παντοδύναμος είναι δυσαρεστημένος. Φέρτε του μία θυσία.
Είναι πιο πολλοί από όλους μας. Κανείς δε μπορεί να τους νικήσει.
Αυτοί που τους αναγκάζουν να δουλεύουν γι'αυτούς, είναι περισσότεροι.
-Λες να πολεμήσουν μαζί μας; -Αυτό θα το μάθεις εσύ.
Κράτα τη για σένα.
Ντιλέ!
Μη φοβάσαι, Μπακού. Θα σας επιστρέψω στο σπίτι.
Πού είναι η Εβολέτ;
Οι γυναίκες κοιμούνται σε άλλες σκηνές, αλλά την είδα σήμερα.
Ο Τικ τικ περιμένει με πολλά ακόντια μαζί του στην έρημο.
Θυσίασαν τον Μόχα σήμερα.
Είναι λάθος δικό μου αυτή η κατάσταση..
Οι πατέρες μας διάλεξαν εσένα για αρχηγό. Θα σταθούμε στο πλάι σου.
Πες του πόσα ακόντια έχουμε. Ζήτα του να πολεμήσει μαζί μας.
Λέει ότι δεν έχει σημασία. Οι άνθρωποι δε μπορούν να πολεμήσουν θεούς.
Έχει μαγικές δυνάμεις. Μιλάει στον ακοντιο-δόντη.
Ο τυφλός ξέρει πολλά για τους θεούς.
Ήταν υπηρέτης τους που ξέφυγε. Από τότε τον κρύβουν εδώ πέρα.
Πες μας κι άλλα γι'αυτούς τους θεούς.
Αρχικά ήταν τρεις. Τώρα έχει μείνει μόνο ένας.
Πρέπει να τον νικάει κάτι.
Μία φορά άκουσε το θεό, να μιλάει για κάποιον που φοβάται.
Λένε για κάποιον που φοράει το σημάδι που βλέπεις στον ουρανό τη νύχτα.
Το λένε γκουρουάνα. Το σημάδι του κυνηγού.
Το φωτεινότερο αστέρι των ουρανών.
Ζητάει από εσένα να το φορέσεις.
Αν δεν έχεις το σημάδι, δε μπορείς να νικήσεις το θεό.
Το βραχιόλι. Πού το βρήκες;
-Από τον άντρα που του έσωσε τη ζωή. -Πού είναι;
Τα κόκκαλά του είναι θαμμένα στη άμμο μαζί με των υπολοίπων.
-Ρωτάει γιατί τον ψάχνεις. -Ήταν ο πατέρας μου.
Ρώτα τον πού είναι ο Τικ τικ.
Μας βρήκαν!
Οι μέρες μου τελείωσαν.
Μη το λες αυτό! Σε χρειαζόμαστε.
-Δεν θα πολεμήσουν μαζί μας. -Έχουν τη δική τους προφητεία.
Η προφητεία έχει πολλά πρόσωπα, πολλούς τρόπους για πραγματοποίηση.
Ο πατέρας σου..μου έδωσε αυτό.
-Όχι, αυτό είναι δικό σου! -Πάρτο.
Γίνε ο πατέρας σου.
Έλα σε μένα.
Σε ελευθέρωσα.
Τώρα θα σε κάνω δική μου.
-Έκλεψες μια σκλάβα από τον Παντοδύναμο. -Μου ανήκει.
Δεν μπορείς να το πεις εσύ αυτό.
-Δώστο μου. -Δώσε μας το μαχαίρι.
Κοιτάξτε τις ουλές της. Σχηματίζουν..
..το σημάδι.
Βρήκαμε το σημάδι!
Στο χέρι μιας σκλάβας.
Παντοδύναμε δεν τολμώ να σου πω τι βρήκαμε.
Μίλα μου!
Το σημάδι του κυνηγού!
Αδύνατο!
Ξέρω πώς είναι να χάνεις ένα καλό φίλο.
Ο πατέρας σου ήταν δικός μου φίλος.
-Ίσα που τον θυμάμαι. -Σε θυμόταν αυτός.
Πληγώνονταν, όταν μίλαγε για το νεαρό αγόρι πίσω από τα βουνά.
Ετοιμάζονταν να φύγει για να γυρίσει πίσω σε σένα.
Τότε ήταν που τον πήραν.
Οι άντρες περιμένουν.
Εμείς, οι άνθρωποι των Γιακάλ..
Κυνηγάμε τα τρομερότερα θηρία, τα μάνικ.
Είναι τεράστια κι εμείς μικροί, εντούτοις τα σκοτώνουμε.
Γιατί κυνηγάμε μαζί, σαν ένας.
Όταν ο ήλιος ανατείλει..
..θα πάμε στα αδέρφια μας στο βουνό του θεού..
..και θα τους πείσουμε να πολεμήσουν μαζί μας, σαν ένας!
Τι συμβαίνει;
Άκου Μπακού, σήμερα πρέπει να γίνεις κυνηγός.
-Πάρτο πίσω Παντοδύναμε, σε παρακαλώ. -Σιωπή, προδότη.
Πώς γίνεται οι ουλές να είναι το σημάδι;
-Τις μέτρησες; -Προσεκτικά, Παντοδύναμε.
-Πολλές φορές! -Τι άλλο ξέρει ο καβαλάρης;
Ένας άντρας από τα βουνά την ακολούθησε με πολλούς πολεμιστές.
Τότε ο κυνηγός κατέφτασε!
Κοίτα! Κοίτα!
Μπακού, το βρήκαμε.
Όχι ακόμα!
Τώρα!
Όλοι πάνω στη ράμπα! Πάμε!
Καρέν, όχι!
Οι σκλάβοι έρχονται!
Θα τους σταματήσει αυτή.
Πάρτε τη έξω..και διαμελίστε τη.
Σταματήστε!
Λέει, αυτός που ακολούθησε τη γυναίκα να επιστρέψει πίσω, ή θα πεθάνει.
Σαν αυτό τον προδότη.
Γύρισε πίσω στα βουνά σου. Θα πάρει τη γυναίκα σου αυτός.
Πες του ότι δέχομαι την προσφορά του.
Πες του ότι δέχομαι.
Πες του το!
Αλλά θα πάρω όλους τους δικούς μου μαζί.
Όλους τους Γιακάλ.
Πες του!
Είναι δικοί σου.
Ρώτα τον τι θα γίνει με τους άλλους.
Ανήκουν στο θεό. Θα κάνουν το θέλημά του για πάντα.
Όχι..
..δεν θα το κάνουν.
Δεν είναι θεός!
Όχι!
Αιμορραγεί!
Δεν θα την έχεις ούτε εσύ.
Ήρθες για μένα.
Σε παρακαλώ, όχι..
Ήρθες για μένα..
Σε παρακαλώ..
Έφτασαν στο τέλος του κόσμου για να σκοτώσουν τον λεγόμενο Παντοδύναμο.
Για να επιστρέψουν χωρίς την Εβολέτ.
Δεν ήταν αυτό που είχε προβλέψει η μητέρα.
Αλλά ενώ νόμιζε ότι την είχε χάσει για πάντα..
..ο θρύλος του παιδιού με τα γαλανά μάτια, άρχισε.
Η Εβολέτ έφερε την υπόσχεση ζωής στους ανθρώπους μας..
..και τώρα με την τελευταία ανάσα της μητέρας, την επέστρεψε.
Ο πατέρας σου ήθελε να πάρεις πίσω αυτά. Θα ταΐσουν τους δικούς σου.
Πες τους ότι οι Γιακάλ ευχαριστούν τους Νακού.
Ευχαριστώ, αδερφέ Νακούτο.
Η καρδιά μου πορεύεται με σένα αδερφέ μου.
Αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδαν τους φίλους τους.
Και τότε, το μακρύ ταξίδι του γυρισμού άρχισε.
Γύρισαν! Γύρισαν!
Και όπως αυτοί που περπάτησαν με τους πατέρες τους οδηγούσαν από ψηλά,
..έτσι και οι Γιακάλ είδαν στην Εβολέτ και τον Ντιλέ, τους οδηγούς τους.
Και όταν ήρθε το πρώτο φεγγάρι, έφερε μαζί του τους πρώτους καρπούς τους.
Κοίτα πόσο γρήγορα μεγαλώνουν.
Έτσι, η υπόσχεση για ζωή, εκπληρώθηκε.
Μετάφραση doden -=Syn FixMan=-