Κοίτα, δεν ήθελα να είμαι ημίαιμος.
Είναι επικίνδυνο να είσαι ημίαιμος.
Είναι τρομακτικό.
Συνήθως, σε οδηγεί στον θάνατο με επώδυνο, σκληρό τρόπο.
Αν πιστεύεις ότι είσαι ένας από εμάς, σε συμβουλεύω
να φύγεις όσο ακόμα μπορείς,
γιατί, μόλις μάθεις ποιος είσαι...
θα το νιώσουν και αυτοί. Και θα έρθουν να σε βρουν.
Μην πεις ότι δεν σε προειδοποίησα.
Ο ΠΕΡΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΙ
Με λένε Πέρσι Τζάκσον. Είμαι 12 ετών.
Είμαι ένα προβληματικό παιδί;
Θα μπορούσες να το πεις κι έτσι. Κακοί βαθμοί, νταήδες, τα συνηθισμένα.
Μα υπάρχει και κάτι άλλο.
Κάτι που δεν είναι ίσως τόσο συνηθισμένο.
Αυτός είμαι εγώ, στη Β' δημοτικού. Γιατί ήμουν εκεί πάνω;
Είδα κάτι.
Τουλάχιστον... θα ορκιζόμουν ότι είδα κάτι.
Όταν λες ότι είδες κάτι τέτοιο, καταλήγεις στο γραφείο αυτού του τύπου.
Ευτυχώς, μου λέει πως δεν πρέπει να ανησυχώ.
Είναι όλα στη φαντασία μου,
μα, αν ξανασυμβεί, πρέπει να μιλήσω σε κάποιον.
Ξανασυνέβη.
Αυτά τα απίθανα πράγματα έμοιαζαν να έχουν ξεπηδήσει
από τις ιστορίες που μου έλεγε η μαμά.
Τόσο αληθινά τη μια στιγμή, και την επόμενη...
Τι βλάκας!
Παιδιά, να σας πω για όσα βλέπω, αλλά δεν υπάρχουν;
Δεν είναι κάτι που θα ήθελες να πεις στον οποιοδήποτε,
οπότε δεν το έκανα.
Και μετά... κάτι άλλαξε.
ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ
Γνώρισα τον Γκρόβερ.
Είχαμε πολλά κοινά.
Μόνο...
Και όχι μόνο γιατί ήμασταν στον πάτο της τροφικής αλυσίδας.
Ξέρεις κάτι;
Μου άρεσε να του μιλάω γι' αυτά τα πράγματα.
Πίστεψα ότι ήταν μόνο στη φαντασία μου.
Παράξενα, αλλά άκακα.
Μέχρι τη μέρα που άλλαξε και αυτό.
Μέχρι τη μέρα που ένα αποφάσισε να με συναντήσει.
Όσα βλέπετε εδώ δεν είναι αποκυήματα της φαντασίας.
Δεν είναι φαντασιοπληξίες.
Όσα βλέπετε εδώ αντιπροσωπεύουν τον πιο αληθινό και κρυμμένο εαυτό σας.
Φίλοι μου. Οι θεοί...
τα τέρατα, οι ήρωες που βλέπετε στην αίθουσα αυτή
μας θυμίζουν τις ικανότητές μας.
Στα φύλλα εργασία σας,
θέλω να επιλέξετε κάτι από αυτά...
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!
...που βλέπετε και να το περιγράψετε.
Όχι μόνο πώς είναι εξωτερικά...
μα πώς σας κάνει να νιώθετε.
Ξεκινήστε, λοιπόν.
Τι βλέπεις;
Τον Περσέα.
Είμαι εγώ.
Από αυτόν πήρες το όνομά σου.
Γι' αυτό μου έδωσες το όνομά του;
Επειδή ήταν ήρωας;
Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι ήταν ήρωας;
Επειδή σκοτώνει τέρατα.
Και τι σε κάνει να πιστεύεις ότι αυτή ήταν τέρας;
Μαμά!
Όποιος μοιάζει με ήρωα δεν είναι απαραίτητα ήρωας
και όποιος μοιάζει με τέρας δεν είναι απαραίτητα τέρας.
Σου έδωσα το όνομά του, γιατί, όταν ήταν μικρό αγόρι,
κλείστηκε με τη μητέρα του σ' ένα ξύλινο μπαούλο
και πετάχτηκε στη θάλασσα από έναν πολύ θυμωμένο βασιλιά.
Μόνοι, φοβισμένοι. Τη νύχτα, η μητέρα του ψιθύριζε στο αυτί του,
"Κράτα γερά, Περσέα.
"Άντεξε την καταιγίδα που ήρθε να μας νικήσει, γιατί είμαστε αήττητοι
"όσο έχουμε ο ένας τον άλλον".
Και, ενάντια σε κάθε πρόβλεψη,
κατάφερε να έχει ένα ευτυχισμένο τέλος.
- Πέρσι! - Μαμά!
Εδώ είμαι, γλυκέ μου! Η μαμά είναι εδώ!
Κύριε Τζάκσον,
πρέπει να αποκτήσετε αυτοέλεγχο, έγινα κατανοητή;
- Εγώ; - Έγινα κατανοητή;
Δεν φταίει αυτός, κυρία Ντοντς. Ο Πέρσι είναι ιδιαίτερος.
Αρκετά.
Μην τους δίνεις σημασία.
Όταν είσαι έτοιμος να ακούσεις όσα έχουν για σένα οι θεοί,
θα σου μιλήσουν.
Πιστεύω σε σένα. Και πιστεύω ότι θα χρειαστείς αυτό.
Φύλαξέ το.
Είναι πολύ ισχυρό εργαλείο.
Υπάρχουν πολλές θεωρίες για τα αίτια του εκφοβισμού.
Παιδικά τραύματα, αισθήματα ανεπάρκειας...
Κοίτα, ξέρω ότι η Νάνσι έχει θέματα,
απλώς έχω κουραστεί να ξεσπάει σε μένα.
Νιώθω ότι ήρθε η ώρα να κάνω κάτι γι' αυτό.
Κλείσε ραντεβού με τον κο Κέιν. Ξέρει να συζητά...
Θα προτιμούσα να πετάξω τη Νάνσι στην πιο κοντινή χωματερή.
Όχι! Με τίποτα!
Αυτό που ξέρω για τους νταήδες είναι
ότι ποτέ δεν πρέπει να τους αντιστέκεσαι.
Δεν συμφωνώ ιδιαίτερα.
Ξέρω ότι άνθρωποι σαν εμάς δεν περνάνε πολύ καλά εδώ.
Μα δεν θα είμαστε εδώ για πάντα. Υπάρχουν καλύτερα μέρη εκεί έξω.
Πέρσι!
Μην το κάνεις!
- Θεέ μου! - Νάνσι!
Ο Πέρσι με έσπρωξε!
- Νάνσι, είσαι καλά; - Έσπρωξε τη Νάνσι!
Εδώ είσαι, λοιπόν.
Δεν είμαστε ανόητοι, Πέρσι Τζάκσον.
Κυρία Ντοντς, είστε καλά;
Ήταν θέμα χρόνου να σε βρούμε.
Πού είναι, ημίαιμε;
Πού είναι;
- Είναι καλά; - Πέθανε;
- Νομίζω πως κοιμάται. - Δείτε τα μάτια του.
- Αφήστε τον να πάρει λίγο αέρα. - Εντάξει.
Τι συνέβη;
Πού είναι η κυρία Ντοντς;
Δεν του έκανα τίποτα!
- Με έσπρωξε! - Συνεχίστε το φαγητό σας.
Όλα είναι εντάξει. Ο Πέρσι θέλει λίγο χρόνο.
Δεν καταλαβαίνω. Κανείς δεν το είδε αυτό;
Πού είναι η κα Ντοντς;
Πέρσι, δεν υπάρχει κανείς εδώ με αυτό το όνομα.
Εμπρός. Πάμε. Τελειώστε το γεύμα σας.
Η αλήθεια... μπορεί να είναι πολύ δυσδιάκριτη,
αλλά, σε αυτήν την περίπτωση, η αλήθεια φαίνεται αναμφίβολη.
Κύριε Τζάκσον, συμμαθητές σας είδαν εσάς και τον κύριο Άντεργουντ
να μαλώνετε με τη δεσποινίδα Μπόμποφιτ.
Ωστόσο, δεν μας δώσατε άλλη εξήγηση για το πώς βρέθηκε μέσα στο σιντριβάνι,
εκτός από το...
"Δεν άγγιξα καν τη Νάνσι".
Θα θέλατε να πείτε κάτι άλλο προς υπεράσπισή σας;
Δεν άγγιξα καν τη Νάνσι.
Μάλιστα.
Κύριε Άντεργουντ. Έχετε κάτι να προσθέσετε;
Ναι.
Έχω.
Συνεχίστε.
Ο Πέρσι μού είπε νωρίτερα ότι ήθελε να εκδικηθεί τη Νάνσι
- για όσα μας έχει κάνει. - Γκρόβερ!
Λέει ψέματα για όσα συνέβησαν στο σιντριβάνι.
- Γκρόβερ! - Συγγνώμη.
Λέτε πως είδατε τον κύριο Τζάκσον να επιτίθεται στη δεσποινίδα Μπόμποφιτ;
Ναι. Τον είδα.
Δεν είναι καθόλου εύκολο.
Ούτε για σένα ούτε για κανέναν μας.
Ανησυχώ για σένα, Πέρσι.
- Είδα τι συνέβη στο μουσείο. - Δεν άγγιξα καν τη Νάνσι.
Το ξέρω.
Τουλάχιστον, ξέρω ότι πιστεύεις πως δεν την άγγιξες.
Θέλεις να μου πεις τι πιστεύεις ότι συνέβη;
Μπορείς να μου πεις. Ίσως καταλάβω.
Βάζετε στοίχημα;
Πέρσι...
έχω δει στη ζωή μου πολλούς νέους να βιώνουν κάτι παρόμοιο.
Μα, απ' όλους, υποψιάζομαι ότι...
εσύ ίσως κάνεις το πιο δύσκολο ταξίδι.
Υποψιάζομαι ότι εσύ είσαι ιδιαίτερος.
- Πολύ περισσότερο απ' όσο νομίζεις. - Σταματήστε.
Δεν θέλω να ακούσω ξανά πως δεν ξέρω πόσο ιδιαίτερος είμαι.
Δεν με βοηθά αυτό. Ήρθαν να με πάρουν. Πάω σπίτι.
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΓΙΑΝΣΙ
Τα υδραυλικά του κτιρίου λειτουργούν μια χαρά.
- Δεν πας σε κανέναν γιατρό; - Πού ξέρεις ότι δεν είμαι γιατρός;
Μήπως να τρως κανένα φρούτο;
Τρώω πολλά φρούτα! Μήπως να τρως εσύ κανένα φρούτο;
Γεια σου, Πέρσι.
Έντι, λυπάμαι γι' αυτό.
Εγώ φεύγω, εσύ έρχεσαι. Εγώ πρέπει να λυπάμαι.
Διάολε, γεια.
Καλώς όρισες, διάνοια.
- Έχει σχολάσει η μαμά μου; - Αυτό έχεις να μου πεις μόνο;
- Που κόπηκες στα μαθήματα; - Δεν κόπηκα στα μαθήματα.
Πήρε ο διευθυντής και άκου τι είπε.
Είπε πως σε έδιωξαν.
Πήραν στο κινητό της μαμάς.
- Εσύ απαντάς στο κινητό της; - Απαντώ σε ό,τι χτυπάει.
Γιατί σε έδιωξαν, λοιπόν;
Είπε ότι χτύπησα ένα παιδί σε μια εκδρομή.
Ωραία.
Καλά, αν... Όπως και να έχει, αν είναι να μείνεις στο σπίτι μου,
- θα ακολουθείς τους κανόνες μου. - Σπίτι σου;
- Η μαμά μου είναι η μόνη που δουλεύει εδώ. - Τι είπες;
Κι εγώ δουλεύω. Τι σου φαίνεται ότι κάνω αυτήν τη στιγμή;
Χάνεις κάνοντας ότι παίζεις πόκερ.
Αυτό νομίζεις επειδή είσαι παιδί
- και δεν καταλαβαίνεις... - Πού είναι η μαμά μου;
Δεν ξέρω.
Πού να ξέρω; Δεν είμαι ο Νοστράδαμος.
Τι κάνουμε, Πέρσι; Κάθε φορά τα ίδια!
Τέλεια!
Μαμά!
Λυπάμαι. Προσπάθησα αυτήν τη φορά. Ξέρεις πόσο προσπαθώ,
μα αυτήν τη φορά δεν έφταιγα εγώ. Στ' αλήθεια δεν έφταιγα.
Τώρα βράχηκα.
Συγγνώμη. Απλώς χάρηκα πολύ που σε είδα.
Βρήκα τον Γκέιμπ να μιλά με τον διευθυντή.
Μου είπε αυτά που νομίζει ότι έγιναν με τη Νάνσι.
Του είπα ότι εγώ πιστεύω το παιδί μου. Ήταν σύντομο τηλεφώνημα.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι είσαι εδώ, εντάξει;
Και ότι είχα χρόνο...
να σου πάρω ένα δώρο που γύρισες.
Με πήρε και ο κύριος Μπρούνερ. Μου είπε για τον Γκρόβερ.
Θέλεις να το κουβεντιάσουμε;
Υπάρχει κάτι άλλο που θες να κουβεντιάσουμε;
Μου συνέβη κάτι. Κάτι... μου συμβαίνει εδώ και καιρό
Κάτι περισσότερο από την αφηρημάδα μου. Και χειροτέρευσε και...
Φοβάμαι.
- Γκέιμπ! - Μαμά;
Πώς περιμένετε να κάνω δουλειά...
Ο Πέρσι κι εγώ φεύγουμε για Μόντοκ.
Θα έχεις το αυτοκίνητο Κυριακή πρωί.
Μισό λεπτό. Πότε προέκυψε αυτό;
Έκανα κράτηση μόλις μίλησα με το Γιάνσι.
Ποιος είναι ο Γιάνσι;
Το σχολείο.
Σύμφωνοι.
- Και γιατί συμφωνώ με αυτό; - Γιατί, καθώς θα επιστρέφω την Κυριακή,
θα πάρω σάντουιτς και θα φτάσω πριν το παιχνίδι,
μα, αν με ζορίσεις κι άλλο, θα πάω όπως και να 'χει
και θα φάω το σάντουιτς μου και το δικό σου όσο ακούω το παιχνίδι
- στο ραδιόφωνο. - Δεν θέλω να βλέπω
- τους Νικς μόνος μου. - Ούτε εγώ.
Να ζητήσεις και καυτερές πιπεριές στο δικό μου, σε παρακαλώ.
- Όχι, αν μου το λες έτσι. - Είπα "σε παρακαλώ".
Σε παρακαλώ, θα τους πεις να βάλουν πιπεριές στο δικό μου;
Έγινε.
Να βγάλεις τα παπούτσια πριν μπεις στο αμάξι μου. Κατάλαβες;
Έχουμε να πούμε πολλά, μα η καταιγίδα
θα αγριέψει, οπότε ας βιαστούμε.
Θα τα πούμε στην παραλία. Ετοίμασε τα πράγματά σου. Πάμε.
Ποιος είσαι;
Τόσο αδύναμος. Τόσο φοβισμένος.
Τόσο λυπημένος.
Τρέξε μακριά, μικρέ ήρωα,
πριν πάθεις κακό.
Φτάσαμε.
Με το τρία;
Έτοιμος;
Ένα, δύο, τρία!
Βρήκα τα καλά μαρσμέλοου. Αυτά που δεν καίγονται εύκολα.
Δεν νομίζω ότι έφταιγαν τα μαρσμέλοου.
Εγώ ήμουν αφηρημένος.
Μαμά...
Πρέπει να σου μιλήσω για κάτι.
Έχω συνηθίσει να νιώθω παράξενος. Να μου φαίνεται ο κόσμος παράξενος.
Σαν ένα παζλ με τα μισά κομμάτια του να είναι λάθος.
Προσπαθώ να είμαι συγκεντρωμένος. Προσπαθώ πολύ, μα...
μετά ονειροπολώ. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Τώρα τελευταία, όμως...
δεν το αισθάνομαι σαν ονειροπόληση. Είναι σαν...
Δεν ξέρω.
Πιο αληθινό, ίσως;
Και μετά στο μουσείο...
Είδες κάτι.
Κάτι που ένιωθες πως είναι αληθινό, μα δεν το είδε κανείς άλλος;
Τι σου είπε αυτή;
Αυτή;
Πώς ξέρεις ότι ήταν γυναίκα;
Ξέρεις γιατί ερχόμαστε κάθε χρόνο εδώ;
Είναι δίπλα στον βιολογικό καθαρισμό και είναι φτηνά.
Μαμά, πώς ήξερες γι' αυτό που είδα;
Ερχόμαστε κάθε χρόνο, γιατί εδώ
γνώρισα τον πατέρα σου.
Τον μπαμπά; Τι σχέση έχει ο μπαμπάς;
Πριν από πολύ καιρό...
γνώρισα έναν άντρα. Εδώ, στην παραλία.
Ήταν σοφός και γενναίος και ευγενικός και...
αριστοκρατικός.
Από τη στιγμή που τον είδα, ήξερα ότι...
δεν είχα γνωρίσει ποτέ κάποιον σαν αυτόν.
Κι ύστερα συνειδητοποίησα ότι δεν έμοιαζε με κανέναν απ' όσους είχα γνωρίσει ποτέ...
γιατί... δεν ήταν θνητός. Ήταν θεός.
Ερωτεύτηκες τον Θεό; Όπως...
σαν να λέμε... τον Ιησού;
Όχι τον Θεό. Έναν θεό. Πέρσι...
οι ιστορίες...
που σου έχω διηγηθεί για τους θεούς,
τους ήρωες και τα τέρατα των Ελλήνων είναι αληθινές.
- Μαμά... - Στις ιστορίες αυτές, σου έχω πει
ότι οι θεοί και οι θνητοί κάποιες φορές κάνουν παιδιά...
- Μαμά, σταμάτα. - ...που λέγονται "ημίθεοι"
και είναι γνωστά και ως ημίαιμοι.
Έτσι με αποκάλεσε το τέρας. Μαμά, τι συμβαίνει;
Είσαι ημίαιμος.
Και οι ημίαιμοι δεν είναι ασφαλείς σ' αυτόν τον κόσμο.
Όταν σε κάποια ηλικία αρχίζουν...
να συνειδητοποιούν ποιοι είναι, έλκουν δεινές δυνάμεις
που σκοπό έχουν να τους βλάψουν, πριν γίνουν
αρκετά δυνατοί για να αμυνθούν.
Αυτό είναι που νιώθεις.
Πάντα ήταν κομμάτι αυτού που είσαι, πάντα πλησίαζε, απλώς εγώ...
- Γιατί μου τα λες αυτά; - Πέρσι, ξέρω ότι είναι δύσκολο
να καταλάβεις, μα πρέπει να με πιστέψεις. Σου λέω αλήθεια.
Είναι τρελό. Δεν είμαι θεός. Κάτι δεν πάει καλά με το μυαλό μου.
Καταλαβαίνω ότι είμαι παράξενος, πίστεψέ με, το ξέρω.
Αλλά φοβάμαι ότι είμαι ελαττωματικός.
- Μωρό μου, όχι! - Και τώρα μου λες ιστορίες
για να με κάνεις να νιώσω καλά;
Δεν είμαι πια μωρό! Ξέρω πως δεν υπάρχουν τέρατα,
ξέρω πως δεν υπάρχουν θεοί, όπως επίσης ξέρω
πως δεν υπάρχουν ημίθεοι.
Ποιος είναι;
- Κυρία Τζάκσον! Είμαι ο Γκρόβερ. - Γκρόβερ;
Μας πιέζει κάπως ο χρόνος. Θα μου ανοίξει κάποιος;
Τι κάνει αυτός εδώ; Δεν θέλω να τον δω. Περίμενε, μαμά!
Είπες πως θα μπορούσαμε να φύγουμε το πρωί.
Λυπάμαι, ήρθα νωρίς, αλλά έπρεπε.
Τα πράγματα άλλαξαν. Εξελίσσονται ταχύτερα
- απ' όσο περιμέναμε. - Νωρίς;
Έπρεπε να με ρωτήσεις πριν... Ό,τι κι αν πεις,
- δεν θέλω να το ακούσω. Γκρόβερ... - Πέρσι.
- Λοιπόν, κάτι έρχεται. - Γκρόβερ.
- Ακούγεται ανησυχητικό... - Γκρόβερ!
...μα ας μην πανικοβαλλόμαστε.
Δεν πανικοβάλλομαι.
- Γκρόβερ! - Τέλεια! Ούτε εγώ πανικοβάλλομαι.
Νομίζω, πάμε καλά ως τώρα.
- Γκρόβερ! - Τι;
Γιατί έχεις μισή κατσίκα μες στο παντελόνι σου;
Είναι...
Αμάν, δεν σου είπε για...
- Δεν του είπες για μένα; - Ήρθες νωρίς.
Σημασία έχει να μην πανικοβαλλόμαστε.
Θα συνεχίσουμε στο αυτοκίνητο. Πάμε.
Η δουλειά μου ήταν να σε οδηγήσω μέχρι εδώ.
Πάντα είναι στρεσογόνο για έναν νεαρό ημίθεο, οπότε
- ένα σύστημα υποστήριξης... - Ποιος είσαι;
- Ο Γκρόβερ. Ο καλύτερός σου φίλος και... - Τι είσαι;
Είμαι σάτυρος. Και προστάτης σου.
Εσύ προστάτης μου;
Αν δεν βοηθούσα να σε διώξουν,
δεν θα την έβγαζες τη νύχτα.
Κι αυτό που μας κυνηγά τώρα θα σε είχε ήδη βρει.
Συγγνώμη.
Συνήθως, διαισθάνομαι τον κίνδυνο νωρίτερα, μα τώρα...
Κανείς μας δεν την είδε να έρχεται.
Άρα, ήξερες.
Την Ντοντς να μεταμορφώνεται. Το είδες να συμβαίνει;
- Γιατί δεν είπες κάτι; - Δεν τα είδα όλα.
Η Ομίχλη την έκρυβε και από εμάς, μέχρι που ήταν πια αργά.
Ομίχλη; Τι είναι η ομίχλη;
Η Ομίχλη. Είναι το πέπλο που κρύβει τον μαγικό από τον ανθρώπινο κόσμο.
Τα πόδια μου. Τα φτερά της Ντοντς. Ακόμα και την απουσία της Ντοντς.
Μα δεν κρύβει πράγματα από μένα.
Ποτέ δεν συμβαίνει αυτό. Κάτι πολύ ισχυρό παρεμβαίνει.
Όσο πιο γρήγορα σε πάμε στο στρατόπεδο τόσο καλύτερα.
- Του είπες για το στρατόπεδο, έτσι; - Όχι ακόμα.
Το στρατόπεδο είναι καταφύγιο για ημίαιμους.
Εκεί μαθαίνεις με ασφάλεια ποιος είσαι και πώς είναι ο κόσμος
στην άλλη πλευρά της Ομίχλης.
Δεν είναι μακριά, λίγο μετά τη στροφή εκείνη.
Μαμά, για τι άλλο δεν μιλήσαμε;
Τι άλλο δεν μου έχεις πει;
Ο Μινώταυρος;
Αν αρχίσουν οι επιθέσεις, δεν σταματούν. Η Ντοντς ήταν μόνο η αρχή.
Αυτός είναι ο επόμενος. Είναι κτηνώδης. Αδυσώπητος.
Φοράει εσώρουχο.
Οι Μυθομαγικές κάρτες ήταν εκπαίδευση.
Όλα ήταν εκπαίδευση γι' αυτό που σε περιμένει.
Αυτό που με περιμένει;
- Αγόρια... - Ναι;
- Εγώ είμαι 24, βασικά. - Κρατηθείτε.
Είστε όλοι καλά;
- Ναι. Εγώ ναι. - Εντάξει.
Από δω.
Φτάσαμε. Αυτό είναι το όριο. Κανένα τέρας δεν το διασχίζει.
Ο Πέρσι θα είναι ασφαλής στην άλλη πλευρά.
"Ο Πέρσι θα είναι..." Δεν θα είμαστε όλοι μας ασφαλείς;
Γκρόβερ, σου εμπιστεύομαι την προστασία του γιου μου, του μονάκριβού μου.
Μην ανησυχείτε, κα Τζάκσον. Ο Πέρσι θα είναι ασφαλής στο στρατόπεδο...
Ορκίσου.
- Τι συμβαίνει; - Ορκίσου, Γκρόβερ!
Θα τον προστατεύεις από όποιον τον καταδιώκει,
θέλει να τον βλάψει, τον στραβοκοιτάζει.
- Με κατάλαβες; - Ορκίζομαι!
- Πρέπει να φύγω τώρα, γλυκέ μου. - Να φύγεις; Τι εννοείς;
Δεν μπορώ να έρθω μαζί.
Γιατί;
Είναι θνητή.
Πρέπει να φανείς γενναίος.
Θυμήσου όσα σου έμαθα. Θυμήσου τις ιστορίες που σου έχω πει.
- Ειδικά τις ιστορίες, θα... - Όχι!
- ...σου πουν... - Δεν σ' αφήνω!
Περσέα! Άκουσέ με.
Δεν...
είσαι ελαττωματικός.
Είσαι μοναδικός.
Είσαι ένα θαύμα.
Και είσαι ο γιος μου.
Κράτα γερά.
Άντεξε την καταιγίδα.
Σ' αγαπώ.
Πρέπει να φύγουμε.
- Δώσε μου το πανωφόρι σου. - Γιατί; Τι θα κάνεις;
Ακολουθεί τη μυρωδιά των ημίαιμων, σωστά;
- Σωστά. - Αν τη μυρίσει σε δύο κατευθύνσεις
ταυτοχρόνως, ίσως μπερδευτεί και κερδίσουμε λίγο χρόνο.
- Μαμά, σε παρακαλώ. - Άκου.
Όλα θα πάνε καλά.
Φύγετε! Τώρα!
Κοίτα!
Έλα.
Όχι!
Μαμά!
Πέρσι! Όχι!
Είναι καλά;
- Έρχεται. - Δεν ξέρω.
- Μόνος του; - Πώς είναι δυνατόν;
- Ναι. - Είναι καλά.
Αυτός πρέπει να είναι.
Σιωπή, Άναμπεθ.
Συνέρχεται. Αφήστε τον να πάρει λίγο αέρα.
Καλώς όρισες στο στρατόπεδο, Πέρσι Τζάκσον.
Σε περιμέναμε.
Ο ΠΕΡΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΙ
Ας αρχίσουν οι αγώνες!
Έπρεπε να φτάσω εδώ, αφού ο πατέρας μου είναι θεός.
Θα τον βρω, λοιπόν.
Υποτιτλισμός: Έλενα Χουρμουζιάδη