Οι Ολύμπιοι μαλώνουμε. Προδίδουμε. Μαχαιρώνουμε πισώπλατα.
Χρόνια πριν γεννηθώ, ο παππούς μου, ο Κρόνος,
έφαγε τις θείες και τους θείους μου.
Ο μπαμπάς μου ξέρει ότι δεν θα πάρει τον κεραυνό με παιδιάστικες αποστολές.
Άρα, θα έχουμε πόλεμο.
Μιλούσαν για όσα θα ακολουθήσουν.
Σαν ο πόλεμος Δία και Ποσειδώνα να είναι μόνο η αρχή
και να σχεδιάζουν κάτι μεγαλύτερο απ' αυτόν.
Βρίσκουμε τον Ερμή, τον αναγκάζουμε να βρει τρόπο να πάμε στο Λος Άντζελες
και να κατέβουμε στον Κάτω Κόσμο.
-Θέλουμε να βοηθήσεις… -Ξέρω τι θέλετε.
Υπάρχει δρόμος που οδηγεί στον Κάτω Κόσμο.
Είναι μυστικός.
Το καθένα θα βοηθήσει έναν από εσάς να επιστρέψει ασφαλής.
Είναι τέσσερα.
Σώσε τον κόσμο και μετά σώσε και τη μητέρα σου.
Καλωσόρισες, αποκαμωμένε ταξιδιώτη! Έλα να ξεκουραστείς.
Αυτά τα κρεβάτια θα αλλάξουν τη…
ζωή σου.
Καλώς τον.
Μας λείπει η μανούλα;
Ξέρω ποιος είσαι.
Είσαι ο Προκρούστης.
Γιος του Ποσειδώνα και δολοφόνος ταξιδιωτών.
Λέγε με Κράστι.
Κι εσύ…
έχεις τα μάτια του μπαμπά.
Ξεκουράσου. Χαλάρωσε για λίγο.
Τα κρεβάτια είναι παγίδα.
Έτσι το κάνεις.
Έτσι σκοτώνεις τους καλεσμένους σου.
Αυτό κάνω;
Ξέρω ότι υπάρχει εδώ ένα μυστικό πέρασμα στον Κάτω Κόσμο.
Ξέρω ότι σε άφησαν εδώ να το φυλάς.
Άφησέ με να περάσω.
Σε παρακαλώ.
Πέρα από την απίστευτη άνεση που τα χαρακτηρίζει,
τα κρεβάτια αυτά ενισχύουν πολύ την αυτοπεποίθηση.
-Δεν ενδιαφέρομαι. -Σου δείχνουν πώς να χωράς κάπου.
Το να χωράμε κάπου δεν είναι πολύ εύκολο για μας.
Οι γονείς μας το κάνουν πολύ δύσκολο.
Μας τεντώνουν, μας παραμορφώνουν, μας κομματιάζουν,
για να τους μοιάζουμε περισσότερο.
Όπως και να 'χει, αυτά τα κρεβάτια τα εξαφανίζουν όλα αυτά.
Σε αυτά τα κρεβάτια, απλώς χωράς.
Δοκίμασέ τα.
Θα νιώσεις πολύ καλύτερα.
Εσύ πρώτος.
Είσαι εντάξει;
Ναι, είμαι καλά.
Δεν θα τη σώσεις.
Δεν είσαι ο πρώτος που προσπαθεί να φέρει κάποιον πίσω
από τον Κάτω Κόσμο. Ούτε ο πρώτος που θα αποτύχει.
Άκου!
Είσαι τυχερός που έχεις ακόμα το κεφάλι σου, βλάκα. Μη μας προκαλείς.
Τελειώσατε;
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ
Σίγουρα πάμε από εδώ;
Είτε είναι το βασίλειο των νεκρών είτε έχει μείνει εδώ ένα γάλα από το 1990.
Καλύτερα;
Πολύ καλύτερα.
Αν μπλέξουμε…
αυτά θα μας βγάλουν έξω.
Κανείς δεν θα επιστρέψει μόνος.
Κανείς δεν θα επιστρέψει γενικώς!
-Φίλε! Μη με κάνεις να γυρίσω πίσω. -Δεν έχουμε ιδέα πώς είναι εκεί κάτω.
Είναι πιο ασφαλές να μην τα έχω όλα εγώ.
Πάμε να σώσουμε τη μαμά σου.
Ο ΠΕΡΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΙ
"Δεν είμαστε πια στο Κάνσας."
Τι;
Δεν έχουμε δει τον Μάγο του Οζ;
Εννοούσα ότι είμαστε μόνο μια ώρα μακριά από την πόλη
και μοιάζει με άλλον πλανήτη.
-Είναι τόσο ήρεμα. -Δεν θέλω να πάω.
Το συζητήσαμε αυτό.
Θα σου κάνει πολύ καλό. Ο δρ Χίγκινς λέει ότι είναι το καλύτερο σχολείο,
το καλύτερο πρόγραμμα για παιδιά με μαθησιακές διαφορές.
-Ήμασταν τυχεροί που σε πήραν. -Δεν θέλω να πάω.
Πέρσι, ξέρω ότι δεν θέλεις να το κάνεις,
αλλά μερικές φορές πρέπει να κάνω επιλογές που ίσως δεν κατανοείς.
Δεν θέλω να πάω!
Πέρσι!
Δεν είναι διαπραγματεύσιμο!
Αυτό που θα αλλάξει είναι το πόσο άσχημα θα νιώθουμε
όταν αποχαιρετιστούμε.
Άνοιξε την πόρτα.
Καλά!
Γκρόβερ, γρήγορα!
"Δεν είμαστε στο Κάνσας."
Συγκεντρώσου. Φύγαμε από το Κάνσας πριν τέσσερις μέρες.
Ναι. Είναι…
-Ξέχνα το. -Παιδιά, είναι αυτός που νομίζω;
Ο Χάρος, ο βαρκάρης που περνά τις νέες αφίξεις από τη Στύγα.
Άρα, εκεί είναι η κύρια είσοδος.
-Πάμε. Ίσως φτάσουμε πρώτοι. -Ναι.
Μήπως να το πάρω εγώ για λίγο;
Πάμε.
Με συγχωρείτε. Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Είμαστε μ' αυτούς εκεί μπροστά.
-Πίσω σου. Συγγνώμη. -Δεν είναι σωστό αυτό.
Μπα.
Μόνο τα κορόιδα περιμένουν.
Πρέπει να μείνετε για λίγο μαζί μου στην πόλη.
-Επόμενος. -Θα μαθαίνατε πολλά.
Δεν έχετε πεθάνει.
Πάντως…
όλοι πεθαίνουμε…
λίγο ή πολύ.
-Και δεν πληρώσατε τη μεταφορά -Περίμενε! Θα πληρώσουμε!
Πάρε. Δραχμές.
Πάρε…
Πάρ' τες όλες.
Αγόρασε καινούρια σφυρίχτρα.
Πάμε να φύγουμε!
Γκρόβερ!
Πέρσι, από κει!
Είσαι πολύ κακό σκυλί!
Παιδιά! Δεν θ' αντέξω για πολύ ακόμα.
Μπορείς να μας πετάξεις εκεί πάνω με τα παπούτσια σου;
Μπορείς να το κάνεις. Έναν έναν. Πρώτα τον Πέρσι.
Μαία.
Άναμπεθ!
Παιδιά!
Να περάσω.
Απίστευτο.
Ήταν στ' αλήθεια…
Πώς…
Ο πατέρας μου είχε έναν σκύλο όταν ήμουν μικρή. Θυμήθηκα τα κόλπα.
Απίθανο.
Κοιτάξτε.
Το παλάτι του Άδη.
Εκεί θα έχει τον μέγα κεραυνό.
Και τη μαμά σου.
Όχι!
-Τι; -Το μαργαριτάρι μου. Το έχασα.
Νομίζω πως είναι…
μέσα στον σκύλο.
-Τι θα κάνουμε; -Δεν ξέρω,
μα, αν δεν βιαστούμε, δεν θα έχει πια νόημα. Πάμε.
Όχι!
Έχει εγγραφεί. Έχω εδώ το email από το γραφείο σας,
-που λέει ότι έχει εγγραφεί. -Λυπάμαι πολύ.
Μα κάποια νέα στοιχεία μας ανάγκασαν
να επανεξετάσουμε την αίτησή σας.
-Τι είδους στοιχεία; -Μια ζωγραφιά.
-Ελάτε! -Μια ζωγραφιά…
Δεν ήταν θέμα συμπεριφοράς.
Ζωγραφιά για την οποία ο σύμβουλος εκπαίδευσης
επικοινώνησε μαζί μου, για να εκφράσει την ανησυχία του.
Ζωγράφισε ένα άλογο με φτερά.
Το πρόβλημα δεν είναι η ζωγραφιά.
Είναι ότι τον βρήκαν να περπατά στη σκεπή του γυμναστηρίου
και μετά είπε πως είδε κάτι.
Δεν μπορούμε να προσφέρουμε την ψυχολογική παρακολούθηση
που πιστεύουμε ότι χρειάζεται.
Τον έχω ήδη πάρει από το παλιό του σχολείο.
Δεν έχει πού να πάει.
Έχετε σκεφτεί την κατ' οίκον εκπαίδευση;
Κατ' οίκον εκπαίδευση;
Ξέρω. Ακούγεται δύσκολο, αλλά υπάρχουν βοηθήματα.
Είναι εφικτό.
Κάποια παιδιά είναι καλύτερα με τους γονείς τους.
Λυπάμαι, αλλά όχι. Δεν μπορώ να το δεχτώ ως απάντηση.
Ας προσπαθήσουμε να βρούμε μαζί μια λύση.
Πρέπει να το συζητήσουμε.
-Σταμάτα. -Είναι απλά μαθηματικά.
Εμείς κι η μαμά σου είμαστε τέσσερις. Έχουμε μόνο τρία μαργαριτάρια.
Κάποιος θα μείνει πίσω. Κι αυτός πρέπει να είμαι εγώ.
Δεν φταις εσύ.
Ακόμα κι αν έφταιγες, δεν θα σε αφήναμε πίσω.
Τελεία και παύλα.
Μόλις πάρουμε τον κεραυνό και σταματήσουμε τον πόλεμο,
εσείς θα φύγετε.
Μαζί με τη μαμά μου.
Κι εσύ;
Περίμενε, Πέρσι! Τι θα γίνει με σένα;
Οι αποστολές δεν είναι γραμμικές. Θα σκεφτώ κάτι.
Συγγνώμη.
Δεν σ' ακούν.
Είναι πολλοί;
Είναι οι Ασφόδελοι.
Διάβασα γι' αυτό το μέρος.
Μισό λεπτό. Όχι. Τι…
Αυτά είναι…
ρίζες;
Ψυχές ριζωμένες εδώ, επειδή έχουν μετανιώσει.
Στοιχειωμένες από επιλογές ζωής που έκαναν…
ή που δεν έκαναν ποτέ.
Άναμπεθ!
-Άναμπεθ! -Παιδιά!
Άναμπεθ!
-Παιδιά! -Άναμπεθ!
Έχουμε πρόβλημα.
Προσπάθησα κι εγώ. Είναι πολύ γερή.
Πώς συνέβη αυτό;
Έχεις μετανιώσει για κάτι, έτσι;
Για ποιο πράγμα να έχεις μετανιώσει εσύ;
Δεν πειράζει. Φύγετε. Θα απασχολήσω τον σκύλο, για να κερδίσετε χρόνο.
Πέρσι!
Αυτό θα βοηθήσει.
Θα είμαι μια χαρά.
Εμπιστεύομαι τον μπαμπά σου.
Θα τα καταφέρεις.
Το ξέρω.
Τρέξτε. Τώρα!
Τα κατάφερε.
Πάμε!
Παράξενο. Ο σκύλος δεν έχει ακουστεί εδώ και ώρα.
Μας κυνηγούσε τόση ώρα και μετά απλώς σταμάτησε;
Αναρωτιέμαι γιατί.
Αυτό λέω κι εγώ. Είναι παράξενο.
Γκρόβερ!
-Γκρόβερ, πού πας; -Δεν ξέρω. Δεν μπορώ να σταματήσω!
-Πέρσι! Είναι τα παπούτσια! -Γκρόβερ!
Πέρσι!
-Πέρσι! -Γκρόβερ!
Πέρσι!
Τι ήταν αυτό;
-Μήπως είναι… -Όχι.
-Μοιάζει σαν… -Αποκλείεται να είναι.
Καλά.
Και τότε τι είναι;
Είναι ο μέγας κεραυνός. Πώς βρέθηκε στην τσάντα σου;
Δεν είναι δική μου η τσάντα.
Μου την έδωσε ο Άρης.
Ο Άρης είχε τον κεραυνό και μας ξεγέλασε.
-Συνεργαζόταν με τον Άδη; -Μάλλον.
Αυτό ήταν. Έληξε η αποστολή.
Ο Δίας περιμένει να τον επιστρέψουμε.
Ο Δίας θα περιμένει κι άλλο.
Πάμε να πάρουμε τη μαμά σου.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο.
Ελπίζω να ξέρεις ότι το ξέρω.
Αυτό το σχολείο θα σου κάνει πολύ καλό. Κι αυτό το ξέρω.
Άκου.
Αν πραγματικά δεν σου αρέσει εκεί…
θα ψάξουμε κάτι άλλο. Το εννοώ.
Απλώς…
θέλω να δοκιμάσεις.
Σε λίγο πρέπει να σε αφήσω πίσω στο σχολείο, οπότε ας μην…
ας μην περάσουμε έτσι τα τελευταία μας λεπτά.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί προσπαθείς τόσο πολύ να με ξεφορτωθείς;
Εγώ δεν θα το έκανα ποτέ αυτό σε σένα.
Πάω να πληρώσω.
Φτάσαμε ή…
Καλώς τα παιδιά. Συγγνώμη για…
Πάντως, χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Ξέρω ποιοι είστε κι εσείς ξέρετε ποιος είμαι,
οπότε ας αφήσουμε τις συστάσεις.
Να σας φέρω κάτι; Φρέσκο χυμό ρόδι, ένα σνακ;
-Βασικά… -Τη μητέρα μου.
Κατευθείαν στο ψητό.
Βλέπω ταξιδεύεις όρτσα.
Ναυτική αναφορά. Για σένα.
-Σε καταλαβαίνω. -Πού είναι;
Καλώς. Στο θέμα μας, λοιπόν.
Η μαμά σου είναι εκεί.
Κάνατε τόσο δρόμο. Μην ντρέπεστε.
Μαμά;
Τι της έκανες;
Της έσωσα τη ζωή.
Συνήθως, αν σε λιώσει Μινώταυρος, η πρόγνωση δεν είναι καλή.
Την άρπαξα για χάρη σου. Στην εκπνοή του χρόνου,
για να έρθεις να με δεις. Και να 'σαι.
Εσύ θα μου δώσεις αυτό που έχεις κι εγώ αυτό που έχω.
Δεν…
Δεν μπορώ να σου το δώσω.
-Είναι δούναι και λαβείν. -Ο κεραυνός δεν σου ανήκει.
Το σχέδιό σου σχεδόν πέτυχε. Με τον Άρη κλέψατε τον κεραυνό,
με ξεγελάσατε, για να σου τον φέρω.
Μα είναι λάθος και δεν θα το κάνω.
Σου ζητώ μόνο να κάνεις κι εσύ το σωστό.
Σε παρακαλώ… άσε τη μαμά μου να φύγει.
Τι;
-Τι; -Ποιος ξεγέλασε τον Άρη να κάνει τι;
Τα κάνατε πλακάκια με τον Άρη, για να πάρετε τον κεραυνό.
Δεν τα έκανα πλακάκια με τον Άρη. Σπάνια τα κάνω πλακάκια.
Τ' αδέρφια μου καίγονται για τον κεραυνό, όχι εγώ.
-Δεν τον θέλεις; -Όχι.
Τι θέλεις τότε;
Την κυνή μου!
-Ποια; -Την περικεφαλαία μου.
Χάθηκε λίγες μέρες πριν τη χρησιμοποιήσει κάποιος
για να γίνει αόρατος και να κλέψει τον κεραυνό. Θα την ήθελα πίσω.
Μετά, θα πάρεις πίσω τη μαμά σου.
-Στ' αλήθεια δεν θέλεις τον κεραυνό; -Γιατί να τον θέλω;
-Για να κάνεις πόλεμο με τ' αδέρφια σου. -Γιατί να θέλω κάτι τέτοιο;
-Από ζήλεια. -Δεν ξέρω αν το προσέξατε,
αλλά εδώ περνώ ζωή και κότα.
Τα καταφέρνω μια χαρά.
Δεν νιώθω ζήλεια.
Τ' αδέρφια μου, όμως, έχουν την αποκλειστικότητα στη ζήλεια.
Τα οικογενειακά δράματα με έδιωξαν από κει.
Αυτές οι έχθρες δεν τελειώνουν ποτέ. Πολύ ανθυγιεινό.
Κάποιος έκλεψε τον κεραυνό του Δία. Όχι εγώ.
-Πρέπει να ήταν κάποιος που… -Ο Κρόνος.
Πώς είπες;
Έχει τη μακροβιότερη έχθρα απ' όλους. Ο Δίας πήρε τον θρόνο του Κρόνου.
Ποιος θέλει να αποδυναμώσει τον Δία και να ανακτήσει τον θρόνο;
Ο Κρόνος είναι κομματάκια
-στον πάτο των… -Ταρτάρων, εκεί που κάτι
προσπάθησε να μας τραβήξει μόλις εμφανίστηκε ο κεραυνός.
Τάρταρα.
Εκεί που ακούω τη φωνή στα όνειρά μου,
να μου ζητά βοήθεια, για να καταστρέψουμε τον Όλυμπο.
Υπέθετα ότι ήσουν εσύ, αλλά η φωνή που άκουγα…
σίγουρα δεν έμοιαζε με τη δική σου.
Ζήτα μου άσυλο.
Τι;
Αν ο Κρόνος σχεδιάζει να εμφανιστεί από την εξορία του
κι επισκεφτεί πρώτα εσένα…
δεν είσαι ασφαλής.
Ζήτησέ το και θα σε προστατεύσω. Εσένα και τη μητέρα σου.
Και τον τράγο. Θα τον πετάξω μέσα στο σπίτι.
Αυτό το σχέδιο σε βολεύει μια χαρά.
Θα σου κοστίσει μόνο τον κεραυνό.
-Νόμιζα ότι δεν ήθελες τον κεραυνό. -Δεν τον θέλω.
Τώρα τον χρειάζομαι. Αν έρχεται πόλεμος με τον Κρόνο,
θέλω να είμαι έτοιμος. Δεν σε κοροϊδεύω, μικρέ.
Μία θα είναι η κατάληξη.
Το ζήτημα είναι πόσο δύσκολο θέλεις να είναι.
Όχι.
Δώσε μου την τσάντα.
-Ωραίο μαργαριτάρι. -Δέχομαι την προσφορά σου.
-Τέλεια! -Την πρώτη.
Θα φέρουμε την περικεφαλαία. Κι όταν επιστρέψω, θα αφήσεις τη μαμά μου.
-Μισό λεπτό. -Γκρόβερ, τώρα!
Κάνε υπομονή, μαμά.
Δεν είναι δίκαιο.
Όχι, δεν είναι.
-Κι εγώ έχω αποτύχει. -Όχι, δεν έχεις.
Θα τον πάω στο στρατόπεδο.
Είσαι σίγουρη;
Τι άλλη επιλογή έχω; Να ζήσουμε μαζί στην πόλη;
Αρχίζει να τραβά την προσοχή στον κόσμο σου.
Ένα φτερωτό άλογο τον ακολούθησε στο σχολείο.
Τον είδε, κι αυτός το είδε.
Αργά ή γρήγορα, δεν θα τον ακολουθούν μόνο όμορφα πράγματα.
Στο στρατόπεδο θα είναι ασφαλής.
-Δεν θέλεις να πάει στο στρατόπεδο. -Όχι.
-Καθόλου. -Πες μου γιατί.
Δεν θέλεις ν' ακούσεις γιατί.
Μάλλον όχι.
Μα δεν έχεις κάποιον να το πεις…
κι ίσως αυτό είναι το πιο άδικο απ' όλα.
Πες το…
και θα σ' ακούσω.
Θέλω να μάθει ποιος είναι…
πριν η οικογένειά σου προσπαθήσει να του πει ποιος θέλουν να είναι.
Είναι καλύτερος απ' αυτό.
Έχει καλύτερα πράγματα μέσα του απ' αυτό.
Τότε ξέρεις την απάντηση.
Θα πάει στο σχολείο.
Θα μάθει πράγματα που εσύ δεν μπορείς να του διδάξεις.
Θα είναι δύσκολο και για τους δύο σας.
Θα είναι βασανιστήριο και για τους δύο σας.
Μα θα είναι πιο δυνατός όταν πάει στην άλλη μεριά.
Γιατί η μητέρα του τον ανέθρεψε σωστά.
Θέλεις να του μιλήσεις;
Ξέρω ότι δεν πρέπει, αλλά…
Ίσως μόνο να ακούσεις τη φωνή του.
Κάποια μέρα.
Κάποια μέρα, όταν θα είναι έτοιμος.
Όταν θα ξέρει ποιος είναι…
και πού ανήκει.
Κι όταν η μοίρα τού δείξει ποιον δρόμο θα πάρει.
Αυτήν τη μέρα…
θα είμαι δίπλα του.
Ο ΠΕΡΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΙ
Πρέπει να προσέχεις πολύ.
Είσαι πια κάτι παραπάνω από ήρωας.
Είσαι ηγέτης στα μάτια των άλλων ημίθεων.
Ήρθα να δω τον Δία.
Χωρίς ραντεβού.
Υποτιτλισμός: Έλενα Χουρμουζιάδη